Projekt i konstrukcja
W profilu 460 Grand Large wykazuje tępy dziób i krótką pawęż, charakteryzuje się pionowym dziobem, niską pokładówką oraz trzema poziomymi oknami wciętymi w kadłub dla zapewnienia dobrej ilości światła. Konstrukcja obejmuje ręcznie układany, monolityczny kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego połączony z jednoczęściowym, formowanym metodą odlewów techniką iniekcji pokładem, przy czym sam laminat jest ręcznie układany z rdzeniem z pianki PVC z domieszką PVC. Ostre obło przyczynia się do imponującej szerokości – poprowadzonej daleko ku rufie – oraz wysokiego wolnego burtu, dzięki czemu jacht wydaje się większy niż sugeruje jego długość całkowita wynosząca 46 stóp. Poniżej linii wodnej można wybierać między dwoma typami kilu, aby dostosować się do płytkich i głębokich akwenów, a pojedyncza półelastyczna płetwa sterowa jest wypełniona pianką zamkniętokomórkową. Pokładówka jest niska, a półpokłady są szerokie, z płaskimi lukami, co chroni palce u nóg. Zrębnica otwiera się na kompozytowy bukszpryt – metalową konstrukcję pokrytą laminatem, która łączy się z kadłubem i pozwala na schludne schowanie kotwicy pod nią, dzięki czemu żadne liny nie mogą się na niej zaczepić.
Takielunek i obsługa
Cruiser 460 jest wyposażony w takielunek ułamkowy o stosunku 9/10 z zwężonym, stawianym na pokładzie masztem Z-Spar i dwoma odchylonymi do tyłu salingami; pilers masztu mieści się w dziobowej kabinie armatorskiej, dzięki czemu nie przeszkadza w otwartej mesie. Ciągła szot główna w niemieckim stylu prowadzi do dwóch kabestanów Lewmar dostępnych z dwóch kół sterowych, podczas gdy kabestany fałowe i refowe znajdują się na dachu nadbudówki przy zejściówce, a liny są przechowywane za pomocą 11 stoperów fałowych Spinlock. Standardowy fok samozwrotny o powierzchni 95% pracuje na własnej smoczce przed masztem, a na żaglach Dacron typu cross-cut Elvstrøm testowanego jachtu zamontowano roler marki Facnor. Urządzenie to jest osadzone w środku bukszprytu, który na dziobie niesie solidne oko do mocowania asymetrycznego latawca lub żagla typu Code Zero do kursów pełnych. Przy słabych wiatrach wynoszących zaledwie 3 do 4 węzłów na zatoce Chesapeake, żeglarze testujący dla magazynu Cruising World stwierdzili, że jacht żegluje niemal bokiem do wiatru, osiągając 3,5 węzła w ciszy i 4,5 węzła przy nieco silniejszym wietrze. (1)
Warunki mieszkalne i układ wnętrza
Dufour umieścił mesę dalej na rufie, tam gdzie szerokość kadłuba jest maksymalna, dzięki czemu jadalnia wydaje się przestronna. Wyposażona jest w kanapę w kształcie litery L oraz dwuosobową ławkę wewnętrzną, co pozwala na zasiedlenie sześciu osób podczas posiłku; sofa na lewej burcie podnosi się i chowa do środka, zwiększając szerokość o kilka cali. Taki układ podkreśla towarzyską stronę żeglarstwa, a jego początkiem jest kambuz o szerokości całego kadłuba, zintegrowany z poprzeczną grodzią oddzielającą mesę od dziobowej kabiny armatorskiej. W tej dziobowej kabinie znajduje się podwójna koja z bocznymi wejściami oraz podzielona toaleta z dużą, wydzieloną kabiną prysznicową na lewej burcie i toaletą na prawej burcie. Konwertowalne stanowisko nawigacyjne na szynie przesuwnych na rufie kanapy można skonfigurować tak, by było zwrócone do przodu lub do tyłu. Pisząc w magazynie Blue Water Sailing, tester zauważył, że biurko pochyla się, tworząc płaską powierzchnię niezależnie od przechyłu jachtu na kotwicy. Druga toaleta znajduje się na lewej burcie, a sekcję rufową zamyka para kabin dwuosobowych, przy czym możliwy jest wybór jednej lub dwóch toalet. Wersja czterokabinowa z czterema toaletami zastępuje prostą kambuz wzdłuż burty prawej. Szafka na wina pozostaje schowana pod podłogą zejściówki – co jest znakiem rozpoznawczym marki Dufour. (2)
Kokpit i rekreacja na lądzie
Kokpit ma kształt lekko litery A, z centralnym stołem z opuszczanymi skrzydłami, na którym znajduje się opcjonalna zintegrowana lodówka oraz 12-calowy wyświetlacz Raymarine HybridTouch MFD zamontowany na jego tylnej krawędzi, widoczny z obu stanowisk sterowych – choć ekran nie obraca się. Przyciski sterowania silnikiem znajdują się tylko przy prawej kolumnie sterowej, osadzone wewnątrz na konsoli sterowej. Pawęż podnosi się i opuszcza elektrycznie, dodając trzy stopy do długości całkowitej (LOA) przy użyciu na kotwicy lub w marinie, a tekowa ławka zapewnia dodatkową przestrzeń. Dwie części siedziska pawęży otwierają się na zawiasach, odsłaniając grilla, zlew i deskę do krojenia, podczas gdy platforma kąpielowa mieści grill Eno Plancha; ten koncept zewnętrznego kambuzu po raz pierwszy pojawił się na GL 500. Podzielony kambuz na dziobie sprawia jednak, że kucharzowi niemal nie ma gdzie się oprzeć podczas pracy w przechyle, a przechodzenie z kambuza do kokpitu z gorącym jedzeniem to długa droga, gdy jacht stoi na boku.
Napęd i siła napędowa
Standardowy silnik stacjonarny Diesel Volvo Penta o mocy 54 KM z przekładnią Saildrive napędzał jacht testowy, dostępna jest również wersja Volvo o mocy 75 KM. Na płaskiej wodzie zatoki przy pełnym przyspieszeniu (2800 obr./min) osiągała prędkość 8,7 węzła na silniku, a ekonomiczna prędkość podróżna wynosiła około ośmiu węzłów przy 2200 obr./min. Manewrowanie w ciasnych miejscach marin było łatwe dzięki sterowi strumieniowemu dziobowemu Holland Marine zamontowanemu na jachcie testowym; urządzenie to zastąpiło tradycyjną wersję ze składanym wałem i nie ma śruby, która mogłaby zaplątać się w linach czy odpadkach. Pojemność zbiornika paliwa wynosi 66 galonów, a wody – 140 galonów.
Werdykt
Dufour 460 Grand Large to przemyślanie zaprojektowany jacht żaglowy o długości 46 stóp, który łączy żywiołowe osiągi w słabym wietrze z naprawdę towarzyską aranżacją wnętrza – od kambuza w kokpicie rufowym, przez szeroki kambuz na dziobie, aż po uchylny stół nawigacyjny. Jest przeznaczony dla doświadczonych żeglarzy, którzy pływają po wodach przybrzeżnych, ale chcą mieć jacht o wystarczającej mocy do sporadycznych rejsów. Ostre obło i przesunięty ku rufie kadłub zapewniają mu dużą objętość i stabilność kształtu, jednak brak podparcia w bocznej kambuzie oraz długie, przechylone trzymanie ciepłego jedzenia to realne kompromisy.
Zalety
- Wysokie osiągi w słabym wietrze: żegluga ostro na wiatr przy wietrze o sile 3–4 węzłów
- Innowacyjny układ z dwiema kambuzami, elektryczną opuszczaną pawężą i grillowaniem
- Kładka nawigacyjna umożliwiająca pracę w pionie w przechyle
- Możliwość wyboru kilu do żeglugi po głębokich lub płytkich akwenach
Wady
- Boczny kambuz na dziobie oferuje niewiele punktów oparcia w przechyle
- Długa droga z kambuza do kokpitu przy gorącym jedzeniu w przechyle
- Ekran MFD w kokpicie nie obraca się
- Sterowanie silnikiem tylko przy prawej kolumnie sterowej




