Lagoon 500 — informacje, recenzja, dane techniczne

Projekt i konstrukcja

Kształty kadłuba modelu 500 są owocem badań VPLP nad konfiguracją skrzydełową, z wygładzeniem kadłubów w kształt gondoli formowanej pod linią symetrii mostka, co pozwala na płynne przechodzenie przez wodę struktury łączącej kadłuby. Stałe kile zamiast mieczy szybrowych utrzymują zanurzenie na umiarkowanym poziomie 4 stóp i 7 cali (ok. 1,40 m), co sprawdza się w tropikalnych kotwicowiskach i przy przejściach po płytkich wodach. Szerokość całkowita wynosząca 28 stóp i lekka wyporność 38 808 funtów (ok. 17,6 t) dają stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 147 oraz stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszący 16,62 – parametry te plasują go mocno w klasie katamaranów turystycznych o umiarkowanej wyporności. Prostokątne okna pionowe stały się znakiem rozpoznawczym tego modelu, a stocznia twierdziła, że oba kadłuby zostały zaprojektowane tak, aby wytrzymać znaczny ciężar bez pogarszania komfortu żeglugi. (1)

Takielunek, sterowanie i prowadzenie

Lagoon wprowadził mostek podnoszony na modelu 440, a model 500 wykorzystuje go w pełni, podnosząc stanowisko sterowania do pozycji w osi symetrii kadłuba z owiewką chroniącą przed falami nad kolumną sterową podczas prób w 2006 roku. Tradycyjny kokpit rufowy nie jest już kokpitem roboczym, lecz osłoniętą przestrzenią do wypoczynku i posiłków pod sztywnym dachem, komunikującą się z mostkiem przez trzy luki pokładowe. Jedynym śladem obsługi żagli pod pokładem jest jeden koniec szotu grota poprowadzony do windy, dzięki czemu załoga może go poluzować z bezpiecznego schronienia kokpitu, gdy uderzy szkwał. Jacht testowany w ramach plebiscytu Boat of the Year magazynu Cruising World w 2006 roku okazał się tak stabilny, jakby 20 węzłów wilgotnego wiatru nie miało dla niego znaczenia – pędził z prędkością ponad 10 węzłów, stabilny jak prom, a jego duży katamaran świetnie radził sobie na krótkiej, stromej fali. Na silniku para jednostek Yanmar o mocy 75 KM z przekładniami Saildrive rozpędzała go do 8,3 węzła przy 2800 obr./min i 9,1 węzła przy 3400 obr./min, plasując go w cichszej trzeciej grupie jachtów testowanych tego roku, z wynikiem 75 decybeli w salonie przy niższych obrotach. (1)

Wnętrze i układ

Oferowano trzy warianty wnętrza. We wszystkich lewy kadłub mieści kabinę dziobową i rufową, każdą z prywatną toaletą, oraz kambuz; wersja czarterowa odzwierciedla układ w prawym kadłubie, ale wprowadza małą kabinę załogową naprzeciwko kambuza, podczas gdy wersja armatorska z skipperem zachowuje kabinę dziobową i otwiera resztę prawego kadłuba na większą kabinę, a czysta wersja armatorska przeznacza cały prawy kadłub dla właściciela. Kambuz znajduje się „na górze”, ale opuszczony o stopień, tak aby głowa kucharza znajdowała się na wysokości siedzących towarzyszy, poparty kambuzem w lewym kadłubie z dodatkowymi powierzchniami i schowkami. Na prawej burcie stanowisko nawigacyjne i podwójne sterowanie silnikiem umożliwiają prowadzenie jachtu z wnętrza. Zaprojektowana jako wnękowa przestrzeń wypoczynkowa przed kambuzem zapewnia cichy azyl, a przestrzeń maszynowa na pokładzie łączącym, przed maszynownią, mieści generator, do którego dostęp prowadzi przez kokpit.

Znane problemy

Z podwyższonego mostka testowani żeglarze stwierdzili, że nie są w stanie dostrzec szybko zbliżających się przeszkód ukrytych za fokiem – ograniczenie to zostało rozwiązane przez producenta poprzez wyposażenie genui w przejrzyste okienko dla sternika. W kwestiach regulacyjnych, model 500 nie spełnia amerykańskich standardów dotyczących przechowywania propanu, ponieważ zbiornik znajduje się wewnątrz większej komory; producent twierdzi, że butle są umieszczone w wentylowanej, szczelnej i wodoszczelnej skrzyni z odpływem prowadzącym pod platformę, jednak same gabaryty pozostają problemem przy kontrołach. (1)

Właścicielstwo i dostęp do systemów

Główna tablica rozdzielcza elektryczna jest zamontowana na rufowej grodzi w salonie, a tylna część siedzenia kokpitu zwróconego ku rufie otwiera się na zawiasach gazowych, co pozwala na łatwy dostęp do wnętrza panelu. Przedziały silnikowe są odizolowane od wnętrza i są dostępne przez luki w pokładzie u góry schodków rufowych, dzięki czemu obsługa mechaniczna nie koliduje z przestrzenią mieszkalną. Siedzisko sterowe na platformie sterowej podczas prób w 2006 roku posiadało jedynie spray dodger zamiast pełnego bimini, choć dyrektor stoczni oświadczył, że bimini ze szkłem jest standardem, i podkreślił, że dealerzy zalecają opcję elektryczną dla kabestanów głównych oraz kabestanu szotów grota i wózka szotów grota.

Werdykt

Lagoon 500 to przemyślanie zaprojektowany katamaran turystyczny, który poświęcił tradycyjny kokpit roboczy na rzecz osłoniętego salonu i przeniósł stanowisko sterowe pod chroniony mostek, co zapewnia stabilną, cichą żeglugę oraz elastyczne wnętrze w trzech układach mieszkalnych, odpowiednie zarówno do użytku prywatnego, jak i czarterowego. Znane kompromisy to mniejsza wysokość widoczności przy podwyższonym stanowisku sterowania oraz konflikt z amerykańskimi przepisami dotyczącymi przechowywania propanu – oba te problemy zostały złagodzone poprzez modyfikacje projektowe, ale nie całkowicie wyeliminowane.

Zalety

Skrzydłowy mostek typu gull-wing i pływki o małym zanurzeniu idealnie nadają się do żeglugi oceanicznej
Stabilny, cichy przechód przez fale; w próbach osiągał przyspieszenia do 10 węzłów przy silnym wietrze
Trzy układy wnętrza od wersji czarterowej po pełnowymiarowy kadłub armatorski
Przestronne, wydzielone przejścia serwisowe do silników i panelu elektrycznego

Wady