Design i konstrukcja
Stocznia Lagoon wypełnia kadłuby i pokłady kompozytowe z rdzeniem z balsy dla modelu 51 metodą, która pozwala utrzymać niską masę przy zachowaniu sztywności paneli. Na tym modelu stocznia zaczęła wprowadzać biopochodną żywicę do małych elementów niekonstrukcyjnych, eksperymentując jednocześnie z naturalnymi włóknami, takimi jak konopie i len. We wnętrzu użyto drewna Alpi certyfikowanego przez Forest Stewardship Council, a jacht testowy wprowadził jaśniejszy odcień „sand oak” niż wcześniejsze modele Lagoon; tapicerka wykonana jest z materiałów w 100% z recyklingu. Bimini nad flybridge jest formowany metodą odlewu, a nie z tkaniny, a platformy rufowe na końcach kadłuba zostały przedłużone poza burtę, co powiększało strefę kąpieli i pomagało tłumić kołysanie wzdłużne podczas żeglugi po falach. Jedną z konsekwencji konstrukcyjnych układu kokpitu jest to, że model 51 nie posiada otwartej na wodę tarasu jak Lagoon 55, ponieważ tylna belka poprzeczna musi unosić się nad podłogą kokpitu. Umiejscowienie kokpitu na dziobie pozwala uniknąć dodawania masy zbyt daleko od środka i zapobiega gromadzeniu się kilku ton wody, gdy fala przebije się przez dziobniki. (1)
Takielunek i obsługa
Model 51 stanowi świadome powrót do umieszczenia masztu bliżej dziobu, na samej górze pokładówki. Taka konfiguracja pozwala zaoszczędzić wagę i skomplikować takielunek, jednocześnie pozwalając uzyskać odpowiednią powierzchnię żagli przy krótszym maszcie, co obniża środek ożaglowania i zmniejsza masę w górze. Plan żagli łączy duży maszt z ostrym rochem lub opcjonalnym grotem z kwadratowym topem z przednim żaglem o 120% pokryciu; grot jest przycięty na nieco większą moc, a jacht wyposażono w sztaksel na aluminiowym spinakerbucie. Kompromisem jest to, że samozwrotnych żagli przednich nie da się już zastosować. Kile zostały przesunięte ku dziobowi, aby zmniejszyć kolizje i poprawić sprawność sterowania. Cała obsługa żagli, z wyjątkiem stawiania i zrzucania żagli kursowych i pełnych, odbywa się z flybridge, gdzie trzy elektryczne kabestany Harken znajdują się w zasięgu ręki od koła sterowego, a kabestan baksztagowy obsługuje wózek szotów grota; okno Bimini nad głową zapewnia sternikowi doskonałą widoczność na grot z kwadratowym topem. Bom z rolerem został opracowany we współpracy z firmami Wichard i Incidence Sails. Testujący stwierdzili, że 51 nie jest jachtem typowo do żeglugi ostro pod wiatr – najlepszy postęp pod wiatr osiągano przy kącie wiatru rzeczywistego tuż poniżej 55 stopni, dając 5,5 węzła przy wietrze o sile 7 do 8 węzłów – jednak odpadanie do 70–75 stopnia dawało 6 do 6,5 węzła, a postawienie Code Zero przy 110–115 stopniach podniosło prędkość do 7 węzłów. Przy silniejszym wietrze o sile 10 do 14 węzłów, żegluga ostro pod wiatr przynosiła prędkości rzędu niskich 6 węzłów, prawie 7 węzłów w baksztagu oraz znaną maksymalną prędkość na wietrze (top) wynoszącą nieco ponad 7,5 węzła. Pisząc w magazynie Yachting World, testujący stwierdzili, że ślepa strefa sternika na flybridge pod Code Zero przy kursach baksztagowych wynosi niemal 90 stopni, gdy ten żagiel jest postawiony. (2)
Wnętrze i kabiny
Czterokabinowa wersja armatorska umieszcza cały prawy kadłub pod prywatnym kontrolą: podwójną koję rufową obok jednej z trzech iluminatorów kadłubowych, biurko i miejsca do siedzenia na zewnątrz na śródokręciu z widokiem, przylegającą garderobę naprzeciwko oraz toaletę dziobową z osobnymi umywalkami dla dwóch osób oraz w pełni wydzieloną toaletą i prysznicem. Kabiny gościnne wypełniają lewy kadłub, oferując trzy kabiny dwuosobowe i dwie toalety z osobnymi prysznicami; kabina środkowa jest najmniejsza i ma ograniczoną przestrzeń bagażową, podczas gdy kabina dziobowa oferuje najlepszą przestrzeń do przechowywania, ale współdzieli dostęp do wspólnych udogodnień. Oferowany jest również czarterowy układ z sześcioma kabinami i czterema toaletami. Przestrzeń to jej mocna strona – jacht dysponuje trzema niezależnymi obszarami na zewnątrz: kokpitem rufowym z dwiema trzyosobowymi kanapami i ławką rufową dla czterech osób, kokpitem dziobowym dla czterech lub pięciu osób z leżankami plażowymi i stolikiem kawowym nad windy kotwicznej (choć bez bezpośredniego dostępu do salonu) oraz flybridge’em z przednią ławką sterową, kanapą w kształcie litery U wokół stołu koktajlowego oraz leżankami plażowymi po obu stronach masztu. Salon jest nieco podniesiony, z oknami na wysokości wzroku (zablokowanymi w obu sekcjach rufowych), składanym stołem mogącym pomieścić od ośmiu do dziesięciu osób, przednim biurkiem nawigacyjnym na prawej burcie oraz kambuzem rufowym podzielonym przez drzwi przesuwne – blaty w kształcie litery L z kuchenką, piekarnikiem, zlewem i zmywarką na lewej burcie, lodówką i szufladami zamrażarki na prawej burcie oraz wysokimi listwami balastowymi (fiddle) dla bezpieczeństwa na trudnej wodzie.
Wyposażenie i systemy
System elektryczny 12 V stanowi fundament energetyczny jachtu, wspierany przez ponad 3400 W dedykowanych paneli słonecznych pokrywających flybridge i sztywny Bimini na jachtach seryjnych, podczas gdy prototyp wykazywał moc około 3 kW, zapewniając pełną samowystarczalność, z wyjątkiem momentów dużego obciążenia przez klimatyzację. Zapotrzebowanie na wydajne urządzenia chłodzące i oświetlenie LED sprawia, że odsalarka 12 V produkująca 100 litrów wody na godzinę – dostępna pod podłogą lewej rufowej kabiny – może być zasilana z paneli słonecznych pomimo poboru prądu rzędu 40 A. Platforma kąpielowa między powiększonymi pawężami opuszcza się dla łatwego wchodzenia do wody na kotwicy lub podnosi się, aby schować ponton w czasie żeglugi; jacht testowy był również wyposażony w opcjonalną hydrauliczną platformę podnoszoną. Elementy proekologiczne obejmują filtry wody UV, które zmniejszają zużycie butelek jednorazowych, oraz dostarczane ekologiczne środki czystości. W prawym kadłubie można zamontować pralkę z suszarką, a w lewym dodatkową lodówkę o pojemności 100 litrów.
Werdykt
Lagoon 51 to przemyślanie rozwinięty, nastawiony na właściciela katamaran, który rezygnuje z wygodnego, ale mało stabilnego samozwrotnego ożaglowania starszych konstrukcji na rzecz wysuniętego do przodu, mocno generującego siłę planu żagli oraz naprawdę pałacowego prywatnego kadłuba. Konstrukcja opiera się na lżejszych, bardziej ekologicznych materiałach bez rezygnacji z dyscypliny w zakresie infuzji kompozytów, a architektura pokładu to jedna z najbardziej funkcjonalnych w swojej klasie wielkości. Ograniczenia przy żegludze pod wiatr i martwy punkt Code Zero są realne, ale łatwe do opanowania dzięki odpowiedniemu trymowaniu i komunikacji załogi.
Zalety
- Największy jacht Lagoon nadal przeznaczony dla armatorów samodzielnie prowadzących jednostkę
- Takielunek dziobowy z krótszym masztem obniża środek ożaglowania i zwiększa siłę napędową pod wiatr dzięki pokrywającemu się żaglowi przedniemu
- Cały prawy kadłub przeznaczony na apartament armatora z wyjątkowymi miejscami do przechowywania i światłem
- Trzy osobne zewnętrzne strefy wypoczynkowe oraz podniesiony salon z łatwo składanym stołem
- Doskonałe wsparcie dla paneli słonecznych i 12V odsalarki zapewniające samowystarczalność na kotwicy
Wady
- Nie nadaje się do żeglugi ostro pod wiatr; wymaga szerokich kątów halsowania dla uzyskania prędkości
- Code Zero tworzy niemal 90-stopniowy ślepy punkt z flybridge'u
- Samozwrotny żagiel przedni nie jest już możliwy do zastosowania
- Brak otwartej platformy wodnej typowej dla Lagoon 55 ze względu na konstrukcję belek kokpitu
- Przedni kokpit nie ma bezpośredniego dostępu do salonu
