Voyage 500 — informacje, recenzja, dane techniczne

Wersje i konfiguracje

Voyage 500 był budowany w dwóch głównych konfiguracjach układu wnętrza, dostosowanych do czarterów o dużej pojemności lub do dalekiej żeglugi prywatnej:

• Wersja czarterowa (4 kabiny / 4 lub 5 toalet): Standardowy układ obejmuje cztery symetryczne, dwuosobowe kabiny gościnne z łóżkami typu queen-size. Każda kabina ma własną prywatną toaletę i prysznic. Ta konfiguracja zazwyczaj zawiera kabiny dziobowe lub pojedyncze koje na samym dziobie, przeznaczone dla profesjonalnej załogi.
• Wersja armatorska (3 kabiny / 3 toalety): Bardzo poszukiwana na rynku wtórnym. Ten układ przeznacza cały prawy kadłub na przestronny apartament armatora. Znajduje się tam duże łoże małżeńskie (king-size), zintegrowane biurko do pracy, ogromna łazienka z osobną kabiną prysznicową oraz garderoba lub pralnia z przyłączami do pralki. W lewym kadłubie mieszczą się dwie kabiny gościnne z łóżkami queen-size, każda z własną toaletą.

W obu wersjach jacht posiada podniesiony, luksusowy kambuz (galley-up) na lewej burcie w salonie. Takie umiejscowienie zapewnia panoramiczny widok 360 stopni przez otaczające okna, pozwalając jednocześnie na swobodny kontakt z osobami przebywającymi zarówno w salonie, jak i w kokpicie.

Pod linią wodną Voyage 500 jest wyposażony w stałe kile boczne o małym wydłużeniu (low-aspect-ratio) o zanurzeniu od 3,9 do 4,5 stopy, w zależności od obciążenia i roku modelowego. Kile te pełnią funkcję ochronną (są konstrukcyjnie poświęcane) – mają chronić stery i przekładnie Saildrive, umożliwiając jednocześnie bezpieczne osadzenie jachtu na dnie podczas odpływu. Takielunek to mocny slup ułamkowy o wysokości masztu nad linią wodną wynoszącej około 68,24 stopy, co uniemożliwia standardowe przejście pod 65-stopowymi stałymi mostami na amerykańskiej drodze wodnej Intracoastal Waterway (ICW).

Właściwości nautyczne i prowadzenie

Voyage 500 jest uznawany za prawdziwy „jacht dla żeglarza”, wykazujący właściwości nautyczne, które wyróżniają go na tle typowych, nastawionych na pojemność wnętrza katamaranów turystycznych.

Wskaźnik stosunku powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszący 26,84 wskazuje na wyjątkowo mocny i łatwy w prowadzeniu plan żagli w stosunku do suchej wyporności wynoszącej 22 708 funtów. W praktyce ten wysoki stosunek sprawia, że Voyage 500 nie cierpi na ociężałość przy słabym wietrze. Szybko przyspiesza przy słabych podmuchach, co pozwala właścicielom utrzymać prędkość pod samymi żaglami, podczas gdy cięższe katamarany turystyczne muszą już płynąć na silniku.

Osiągi te wspiera niski stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 97,15. Ta niska wartość odzwierciedla bardzo smukły, opływowy profil kadłubów i długą linię wodną (LWL) wynoszącą 47,1 stopy. Fizyka takiego kształtu kadłuba przekłada się na minimalny opór falowy. Prowadzenie jachtu jest precyzyjne; jacht świetnie trzyma kurs i z łatwością przekracza swoją teoretyczną prędkość kadłubową wynoszącą 9,19 węzła podczas żeglugi baksztagiem lub przy surfowaniu z fali.

Wskaźnik wywrotności wynoszący 3,81 oraz wskaźnik komfortu wynoszący 9,09 opisują fizyczną stabilność konstrukcji. Choć te wzory matematyczne są optymalizowane pod kątem jednokadłubowców, podkreślają one ogromną początkową stabilność kształtu katamaranu, wynikającą z szerokości wynoszącej 27 stóp i 1 cal. Jacht żegluje przy niemal zerowym przechyle, zapewniając załodze bezpieczną platformę. Chociaż szerokie katamarany mogą doświadczać gwałtownych ruchów na krótkiej, stromej fali z boku, niski profil pokładówki Voyage 500 i długie kadłuby ograniczają kołysanie wzdłużne (galopowanie). Przy normalnym obciążeniu turystycznym, duży prześwit pod kadłubem (około 26 cali) zapobiega silnemu uderzaniu fal o dno mostka (pounding), co jest częstym problemem przy żegludze pod wiatr.

Sytuacja rynkowa i ekonomia

Voyage 500 zajmuje wyraźną niszę na rynku wtórnym katamaranów, charakteryzującą się małą podażą i dobrym utrzymywaniem wartości:

• Liczba ogłoszeń: 7 aktywnych ofert na świecie.
• Mediana ceny: 475 000 USD.

Ponieważ zbudowano tylko 40 kadłubów, zadbane egzemplarze – zwłaszcza prywatne, 3-kabinowe wersje armatorskie – osiągają wysokie ceny. Kupujący muszą jednak dokładnie przeanalizować historię eksploatacji danej jednostki.

Po-czarterowe modele 4-kabinowe są często wyceniane w okolicach 350 000 USD, ale wiążą się z innymi kosztami remontu. Wymiana napędu w starszym modelu – zastąpienie oryginalnych, wysłużonych silników Yanmar o mocy 40 KM nowoczesnymi jednostkami z wtryskiem common-rail (np. dwoma silnikami Yanmar o mocy 57 KM) wraz z nowymi przekładniami Saildrive SD60 – kosztuje zazwyczaj od 45 000 do 60 000 USD, wliczając robociznę stoczniową. Pełny remont przygotowujący do żeglugi oceanicznej – obejmujący nowe olinowanie stałe i olinowanie ruchome, wymianę żagli oraz pełną modernizację elektroniki – wymaga zazwyczaj dodatkowego budżetu rzędu 50 000 do 70 000 USD.

Znane problemy i diagnostyka

Choć Voyage 500 jest konstrukcyjnie bardzo solidny, potencjalni nabywcy powinni skupić się na kilku udokumentowanych obszarach technicznych:

• Przecieki do rdzenia pokładu: Kadłuby poniżej linii wodnej są wykonane z monolitycznego, ręcznie układanego laminatu poliestrowo-szklanego (co minimalizuje osmozę), a powyżej – z klejonej próżniowo pianki PVC o zamkniętych komórkach. Jednak konstrukcje pokładu i pokładówki we wcześniejszych modelach wykorzystują rdzeń z balsy. Woda może wnikać do rdzenia przez nieszczelne podstawy stójek relingu, handrelingi lub uszczelki luków. Diagnostyka wymaga opukiwania pokładu lub użycia kamery termowizyjnej w celu zlokalizowania mokrych obszarów. Naprawa polega na zdjęciu wierzchniej warstwy laminatu, usunięciu mokrej balsy, zastąpieniu jej pianką o wysokiej gęstości i ponownym zalaminowaniu żywicą epoksydową.
• Połączenia grodzi wtórnych: W mocno eksploatowanych jednostkach po-czarterowych, wtórne laminowanie (tabbing) łączące główne grodzie z kadłubem może ulec naprężeniom ścinającym, co prowadzi do drobnych rozwarstwień lub ruchów konstrukcji. Wszystkie dziobowe grodzie strukturalne i ich połączenia z kadłubem muszą zostać dokładnie sprawdzone pod kątem pęknięć. Naprawa wymaga zeszlifowania żelkotu i nałożenia nowych warstw dwukierunkowej tkaniny szklanej (biaksialnej) przy użyciu epoksydu konstrukcyjnego.
• Ślizganie się sprzęgła Saildrive Yanmar SD50: Oryginalne silniki były często parowane z przekładniami Saildrive Yanmar SD50. Jednostki te są podatne na przedwczesne ślizganie się sprzęgła z powodu wygładzenia stożków sprzęgłowych, co wymaga okresowego docierania mosiężnych stożków. Standardowym rozwiązaniem branżowym jest modernizacja do nowszego, wielopłytkowego sprzęgła mokrego z przekładni Yanmar SD60, co kosztuje około 12 000 USD na jedną stronę.
• Rozdarcia liku tylnego grota: Dynamiczny takielunek ułamkowy wykorzystuje grot z pełnymi listwami i dużym rogiem szotowym (large-roach). W czarterach niedoświadczone załogi często zbyt mocno napinają fał podczas refowania w trudnych warunkach pogodowych, co skutkuje poziomymi rozdarciami wzdłuż szwów bezpośrednio nad reflinkami.

Modernizacje i ulepszenia

Doświadczeni właściciele często decydują się na kilka kluczowych modernizacji, aby przystosować jacht do autonomicznej żeglugi turystycznej:

• Instalacje LiFePO4 i integracja solarna: Duże, płaskie bimini nad kokpitem to idealne miejsce do montażu paneli słonecznych. Zmodernizowane jachty są często wyposażane w banki akumulatorów litowo-żelazowo-fosforanowych (LiFePO4) o pojemności od 1200 Ah do 1400 Ah dla instalacji 12 V (lub odpowiednik 48 V), zintegrowane z dwoma falownikami/ładowarkami Victron MultiPlus 3000 W oraz panelami słonecznymi o mocy do 1400 W. Taka konfiguracja pozwala na zasilanie wydajnej klimatyzacji 12 V lub 110 V przez całą noc bez konieczności uruchamiania generatora diesla.
• Wymiana silników: W wielu starszych kadłubach instaluje się nowe, podwójne silniki diesla z wtryskiem common-rail Yanmar 4JH57 o mocy 57 KM, połączone z przekładniami Saildrive SD60 oraz trzy-płatowymi śrubami składanymi lub nastawnymi (np. Flexofold lub Autoprop). Taka wymiana pozwala na osiągnięcie prędkości marszowej rzędu 9–10 węzłów przy bardzo ekonomicznym zużyciu paliwa.
• Przedłużenie stopni rufowych (sugar scoops): Kilku właścicieli zdecydowało się na niestandardowe prace laminatowe w celu przedłużenia rufowych stopni. Ta modyfikacja tworzy zintegrowaną platformę przejściową za pontonem, dzięki czemu wchodzenie na pokład z bączka lub wodowanie pontonu jest znacznie bezpieczniejsze i bardziej ergonomiczne.

Werdykt

Zalet:

• Wyjątkowe osiągi: Wysoki wskaźnik SA/D (26,84) i smukły kształt kadłuba (D/L na poziomie 97,15) zapewniają doskonałe przyspieszenie przy słabym wietrze i dwucyfrowe prędkości w baksztagu.
• Solidna konstrukcja: Grodzie i meble strukturalne są laminowane bezpośrednio do kadłuba, a nie wklejane za pomocą gotowych form (linerów), co zapewnia ogromną sztywność konstrukcji.
• Funkcjonalny i sprzyjający integracji układ: Podniesiony kambuz na lewej burcie w salonie oraz szerokość 27,1 stopy oferują bardzo wygodne, panoramiczne wnętrze.
• Doskonała stabilność kształtu: Duża szerokość i niski środek ciężkości minimalizują przechyły i kołysanie burtowe, dzięki czemu jacht zachowuje spokój na zafalowanym morzu.

Wady:

• Ograniczenia wysokości masztu: Wysokość nad linią wodną wynosząca 68 stóp uniemożliwia standardowe przejście pod 65-footowymi stałymi mostami na amerykańskiej drodze Intracoastal Waterway (ICW).
• Uderzanie fal o dno mostka: Niski profil pokładówki może skutkować uderzaniem fal o dno mostka (pounding) przy krótkiej, stromej fali czołowej, zwłaszcza gdy jacht jest mocno obciążony sprzętem wyprawowym.
• Ryzyko związane z jednostkami po-czarterowymi: Wiele dostępnych na rynku wtórnym modeli ma za sobą intensywną przeszłość w czarterach, co wymaga rygorystycznej inspekcji grodzi, silników i generatorów.
• Konserwacja przekładni Saildrive: Oryginalne przekładnie Yanmar SD50 wymagają częstego serwisowania sprzęgła stożkowego, chyba że zostały wymienione na nowoczesne jednostki SD60.