Projekt i konstrukcja
Lagoon 39 zachowuje charakterystyczne pionowe okna i ogólny wygląd marki Lagoon, który ją definiuje, jednak projektanci Marc Van Peteghem i Vincent Lauriot Prévost przesunęli maszt oraz środek wyporu kadłubów znacznie bardziej ku rufie. Ta zmiana, w połączeniu z bardzo smukłymi, pionowymi dziobami mającymi na celu maksymalizację długości linii wodnej, daje mu bardzo duży trójkąt przedni, przypominający trójpokładowce regatowe. Ponieważ pod masztem nie ma grodzi, stocznia Lagoon zamontowała dyskretny pilers kompresyjny na krawędzi blatu kambuzowego; pilers ten opiera się na solidnym, kompozytowym pokładzie łączącym kadłuby (bridgedeck), którego wzdłużniki przenoszą obciążenia takielunku na kadłuby, a rama jest połączona z grodziami dziobową i rufową, tworząc sztywną, kwadratową strukturę. (1)
Nad linią wodną laminat jest wykonany metodą infuzji próżniowej z rdzeniem z balsy, a pod pokładem znajduje się sztywny laminat z włókna szklanego; pokład również ma rdzeń z balsy – to konwencjonalny, nowoczesny układ. Pokład dziobowy jest w większości wykończony siatką, co zmniejsza masę i ogranicza uderzanie o falę na zafalowaniu, natomiast centralna belka poprzeczna przenosi łańcuch kotwiczny między dziobami, a dwie duże, głębokie komory służą do przechowywania odbijaczy i lin.
Takielunek i obsługa
Wysoki maszt niesie wydajny grot o dużym wydłużeniu (high-aspect), a jacht testowy był wyposażony w opcjonalny grot z kwadratowym topem, co dodatkowo poprawia sprawność. Dzięki ustawionemu daleko na rufie takielunkowi ułamkowemu z dwoma piętrami salingów, który maksymalizuje moc i minimalizuje kołysanie wzdłużne, duży trójkąt przedni i stosunkowo mały grot pozwalają właścicielom na wybór spośród kilku żagli przednich, w tym foka samozwrotnego. Testujący uznali, że grot jest łatwiejszy w obsłudze niż na wielu dużych wielokadłubowcach, a wszystkie fały i szoty schodzą się w dogodnej odległości od ręki przy podwyższonej kolumnie sterowej, która znajduje się w wycięciu w targa top, obok koła sterowego.
Pod żaglami okazała się szybka i sucha. Przy wietrze o sile 18 węzłów i krótkiej, stromej fali o wysokości 1,5 do 2 metrów jeden z recenzentów odnotował 7 węzłów pod wiatr, zbliżając się do 7,5, bez uderzania o falę, gdy ostre kadłuby rozcinają wody, a na kursach pełnych łatwo przekraczała 8 węzłów. Tester magazynu Cruising World zarejestrował 6,1 do 6,4 węzła ostro pod wiatr przy foku i zarefowanym grocie przy silniejszym wietrze, a następnie przyspieszył do 8 węzłów przy wietrze z rufowego ćwiartka, nazywając reakcję na ster wyjątkową jak na kotwiczny katamaran. Na silniku dwa 29-konne diesle wykonywały „kat piruet” na własnej długości kadłuba z przeciwnym obrotem i utrzymywały prędkość 7,5 węzła przy 3000 obr./min przy umiarkowanym poziomie hałasu wynoszącym 68 dBA. (2)
Wnętrze i komfort
Salon jest jasny i świetlisty dzięki jasnemu laminatowi drewna Alpi oraz tkaninom, z dużymi, pionowymi oknami umieszczonymi na tyle nisko, by można było przez nie patrzeć siedząc, oraz bez wystających elementów grożących uderzeniem w głowę; wysocy żeglarze są zachwyceni wysokością wnętrza. Ruch między dużym, uporządkowanym kokpitem a salonem jest doskonały, a pod otwartym dachem targa znajduje się miejsce do siedzenia dla sporej grupy osób. Kambuz znajduje się na lewej burcie obok stanowiska nawigacyjnego na dziobie, skierowanej do przodu konsoli z miejscem na elektronikę i standardowy atlas morski, a duży stół w jadalni łatwo pomieści pięć osób.
Wersja armatorska, którą testowali recenzenci, oferowała w każdym kadłubie dużą podwójną koję rufową z toaletką i dużą toaletą; magazyn Cruising World opisał prawy kadłub jako pełną apartamentę armatorską z koją podwójną, toaletką na śródokręciu i osobną prysznicem na dziobie, co znajduje swoje odbicie w lewym kadłubie, podczas gdy inne układy oferują trzy lub cztery kabiny dla maksymalnie ośmiu osób. Prywatne przedziały są dostępne przez przesuwne drzwi, szaf jest mnóstwo z solidnymi, bezpiecznymi zatrzaskami, a suwki na blatach przy kolumnie w środku kabiny służą za punkty oparcia w trudnych warunkach pogodowych.
Znane problemy
Jedną z praktycznych wad wspominanych w recenzjach jest trudny dostęp do pokładówki kabiny z pokładu dziobowego, co wynika z siatki na dziobie i braku formowanych stopni. Kupujący i inspektorzy powinni postrzegać przejście z pokładu dziobowego na pokładówkę jako niewygodne, a nie wolne od zagrożeń.
Remonty i eksploatacja
Instalacje wodno-kanalizacyjna i elektryczna są najwyższej jakości – wszystko jest oznakowane, uporządkowane i odpowiednio skręcone, co upraszcza późniejsze modernizacje systemów. Otwarta przestrzeń w kabinie nawigacyjnej pozwala na łatwe montowanie dowolnej elektroniki, a elastyczność takielunku sprawia, że fok samozwrotny lub żagle do kursów pełnych to proste dodatki. Certyfikat CE wykazuje parametry A:10 / B:12 / C:16 / D:20, co potwierdza dzielność morską dla pary lub małej rodziny.
Werdykt
Lagoon 39 to przemyślanie dopracowany katamaran turystyczny klasy podstawowej, który poświęca część wygody na pokładzie dziobowym na rzecz prawdziwych możliwości żeglugowych oraz sztywnej, lekkiej konstrukcji. Nagradza parę w żegludze turystycznej lub małą rodzinę jasnymi, przestronnymi wnętrzami i precyzyjnym czuciem na sterze, rzadko spotykanymi w tej klasie.
Zalety
- Przesunięty ku rufie takielunek i wysoko zawieszone dzioby zapewniają doskonałe osiągi pod wiatr i łatwą obsługę grota
- Sztywny ruszt pokładu ze sklepieniem bez grodzi pod masztem sprawia, że konstrukcja jest prostolinijna i mocna
- Doskonały przepływ z kokpitu do mesy dzięki panoramicznym, nisko umieszczonym oknom i dużej wysokości wnętrza
- Oznaczone i zabezpieczone systemy upraszczają eksploatację i remont
Wady
- Trudne wspinanie się z pokładu dziobowego na pokład nadbudówki ogranicza łatwy dostęp do regulacji żagli
- Siatkowy pokład dziobowy i smukły dziób stawiają osiągi ponad tradycyjną użyteczność pokładu dziobowego
