Projekt i konstrukcja
Architektura kadłuba opiera się na konwencjonalnej logice jednokadłubowca z bulbkilem i głęboko osadzonym sterem wolnonośnym. Pawęż jest wyraźnie odseparowana od burt kadłuba i powierzchni pokładu, a płytki, lecz szeroki platforma kąpielowa rozciąga się na rufie, ułatwiając wchodzenie do wody. Na pokładzie układ jest uporządkowany: wąskie półpokłady otaczają umiarkowanie dużą kokpit centralny, a punktem centralnym pokładu jest zakrzywiona owiewka, która nadaje wnętrzu charakterystycznego wizualnego znaku rozpoznawczego. Przejścia prowadzące do kokpitu centralnego są wyrzeźbione w rufowej części nadbudówki – ten szczegół świadczy o przemyślanej ergonomii formowania, a nie o płaskich powierzchniach przejściowych. (1)
Takielunek i obsługa
Na pokładzie 39 CC niesie ożaglowanie typu slup topowy z dwoma salingami o lekkim odchyleniu do tyłu, a maszt wydaje się być postawiony na pokładzie. Fały biegną do tyłu pod osłoną i wychodzą obok zejściówki, co pozwala utrzymać liny robocze blisko stanowiska sterowania i z dala od ruchu załogi. Umiejscowienie płetwy sterowej daleko na rufie zapewnia jej dużą siłę napędową przy manewrowaniu, choć wąskie półpokłady wymagają ostrożności podczas przemieszczania się załogi w kierunku dziobu. Czysty profil kadłuba typu canoe sugeruje konstrukcję, która dobrze trzyma kurs i reaguje na ruchy steru bez nadmiernego oporu. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem model 39 CC oferowany jest w dwóch układach wnętrza, które różnią się jedynie kabiną armatorską na rufie: jeden przedstawia podwójną koję w osi symetrii, flankowaną dwoma małymi kanapami, drugi – podwójną koję na boku z kanapą naprzeciwko. Jedna toaleta znajduje się na prawej burcie centralnego kokpitu i jest dostępna zarówno ze salonu, jak i z kabiny rufowej – to praktyczne rozwiązanie wspólne, które służy zarówno do użytku dziennej, jak i nocnej, bez konieczności instalowania podwójnych instalacji wodno-kanalizacyjnych. Sam układ z centralnym kokpitem skraca kabinę rufową, ale pozwala wykorzystać dużą szerokość jachtu na pełnowymiarową kabinę armatorską i zapewnia ochronę stanowisku sterowego. (1)
Werdykt
Dufour 39 CC to przemyślany jacht turystyczny: nie jest szeroki, nie ma zbyt dużej powierzchni żagli, ale doskonale rozwiązuje kwestię linii pokładu i podziału wnętrza. Nagradza żeglarza, który ceni czystą linię kadłuba i praktyczną kabinę rufową w dwóch układach wnętrza bardziej niż bezwzględne objętości czy prędkość.
Zalety
- Centralny kokpit z chronionym stanowiskiem sterowym i szeroką platformą kąpielową na rufie
- Toaleta dostępna zarówno ze salonu, jak i z kabiny rufowej
- Dwa układy kabin rufowych bez naruszania reszty projektu wnętrza
- Fały sprowadzone do tyłu pod osłoną dla wygodnej pracy w kokpicie w małej załodze
Wady
- Wąskie półpokłady ograniczają bezpieczną przestrzeń na pokładzie dziobowym
- Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynoszący 18,92 wskazuje na umiarkowany potencjał przyspieszenia przy słabym wietrze
