Design i konstrukcja
Stocznia Fountaine Pajot zleciła Berret-Raccoupeau przeniesienie uroku dużych jachtów na mniejszą powierzchnię, co zaowocowało 40-stopowym katamaranem, który jest w rzeczywistości większy od zastępowanego przez niego Lipari 41, oferując bardziej przestronny kokpit, większą objętość wnętrza i większe okna wokół samej kotwicy. Kadłuby i konstrukcja podążają za trendem, że lżej znaczy lepiej: całkowita wyporność pusta jachtu wynosi 19 621 funtów (ok. 8,87 tony), dzięki czemu jednostka jest stosunkowo lekka, plasując się poniżej 20 000 funtów (ok. 9,07 tony). Konstrukcja opiera się na rdzeniu piankowo-PVC z laminowanymi na próżnię zewnętrznymi warstwami, natomiast pokład i nadbudówka zostały wykonane metodą infuzji żywicowej (resin transfer moulding) z obustronnym naświetlaniem żelkotem, co zapewnia estetyczny wygląd z każdego kąta. Stałe kile eliminują potrzebę stosowania mieczy szybrowych. Liczne elementy projektowe – od kształtu dziobów, przez pochylone okna salonu, po rozkład mas – wskazują na jacht przeznaczony do żeglugi po falach na kotwicy. (1)
Takielunek i prowadzenie
Standardowy plan żagli obejmuje grot z pełnymi listwami i kwadratowym topem oraz genuę 110%, co daje łącznie nieco ponad 1000 stóp kwadratowych powierzchni żagli. Takielunek wykorzystuje salingi odchylone do tyłu i brak achtersztagu, przy czym węzły krokowe przejmują większość ciężkiej pracy, a długi bom zapewnia dużą moc, ale sprawia, że takielunek jest mniej smukły (niski) niż u niektórych konkurentów. Wózek szotów grota biegnie niemal przez całą szerokość jachtu i jest zamocowany do kompozytowego bimini, które chroni kokpit. Oba żagle są trymowane za pomocą trzech kabestanów, z których jeden jest elektryczny, i znajdują się bezpośrednio przed podniesionym stanowiskiem sterowym. Testujący stwierdzili, że jacht radzi sobie znakomicie na wszystkich kursach względem wiatru, z wyraźnym przyspieszeniem przy szkwałach, odpowiednią mocą przy 55° widzialnego kursu i dobrym trzymaniem kursu na około 30° widzialnego kursu. Sterowanie odbywa się tradycyjnie za pomocą lin; stocznia zdecydowała się nie na łagodzenie koła sterowego za pomocą układu hydraulicznego – jest to optymalizacja dla żeglugi oceanicznej, ponieważ liny są łatwiejsze w naprawie w trakcie rejsu niż przewody hydrauliczne. (2)
Wnętrze i komfort
Kokpit jachtu Lucia 40 jest ogromny, z ustawioną w lewej części jadalnią w kształcie litery L, która pomieści do ośmiu osób, oraz dodatkowymi miejscami do siedzenia na pawęży i na prawej burcie; jego rozmiar jest niemal porównywalny z kokpitem jachtu Helia 44. Luksusowy pokład słoneczny na dziobie oraz osłonięte płótnem stanowisko sterowe dopełniają przestrzeń rekreacyjną na świeżym powietrzu. We wnętrzu salon znajduje się na tym samym poziomie co kokpit, a szklane drzwi otwierają się na kambuz w kształcie litery L na lewej burcie, szuflady lodówki Vitrifrigo na prawej burcie, wydzielone stanowisko nawigacyjne dzielące kanapę w kształcie litery L z sześcioma osobami oraz przejście do kokpitu zapewniające płynny przejazd między wnętrzem a zewnętrzną przestrzenią. Cztery opcje układu wnętrza obejmują trzy- lub czterokabinowe wersje Maestro i Quatuor. Prawa burta wersji Maestro to apartament armatora z łóżkiem wyspowym, małym biurkiem i toaletą w osobnej kabinie, dzięki czemu prysznic i umywalka mogą być używane niezależnie; tester określił tę samodzielną kabinę prysznicową jako największą, jaką widział na jachcie poniżej 40 stóp. Przestrzeń dziobowa została przeznaczona na schowki, a nie miejsca do spania, co daje dodatkową pojemność.
Znane problemy
Widoczność z miejsca sterowania jest dobra w kierunku dziobu i na prawą burtę, ale stanowi wyzwanie przy lewym narożniku dziobu, a z obu pawęży nie ma jej w ogóle bez schylania się pod bimini. Przełączniki elektrycznych kabestanów są niewygodnie umieszczone obok manetek gazowych silnika, co utrudnia obsługę kabestanów stojąc poza kokpitem. W mesie światło wpada przez pokładówkę, ale nad nią nie ma otwieranego luku, a poziomowa iluminatorka może ogrzewać wnętrze, nie zapewniając jednocześnie przeciągu. Przestrzeń na blacie i schowki w kambuzie są ograniczone, choć licznymi szufladami wyposażono je w mechanizm cichego domykania. Prysznic w apartamencie armatora nie ma drzwi oddzielających go od kabiny.
Remonty i eksploatacja
Dostęp do silnika to jego ogromna zaleta: komory silnikowe znajdują się poza przestrzenią mieszkalną, co zapewnia doskonałą widoczność 360° przez luki rufowe w każdym z kadłubów oraz przestronne maszynownie. Standardową napędem są dwa silniki wysokoprężne Volvo Penta o mocy 20 KM, z opcjonalnym zwiększeniem do 30 KM na jednostkach Yanmar lub dwoma silnikami o mocy 30 KM; w lewej maszynowni można zamontować opcjonalny generator Northern Light. Na jachcie testowym jako ulepszenia zamontowano bukszpryt oraz sprzęt do żagli szybrowych, a opcjonalna ławka plażowa (sun pad) rozciąga się przed nadbudówką nad szafkami, w których mieści się zbiornik wody, pionowy windzik Quick oraz schowki.
Werdykt
Lucia 40 to przemyślanie zapakowany mały katamaran, który przewyższa swoją długością oczekiwania: posiada prawdziwy potencjał do żeglugi oceanicznej, łatwy serwis silnika oraz jasny, otwarty układ wnętrza sprzyjający spędzaniu czasu w towarzystwie. Jej martwe strefy na sterze i kilka kompromisów w kambuzie są ceną za kompaktowe kadłuby, ale jako jacht rodzinny wyjątkowo dobrze równoważy przestrzeń użytkową z osiągami.
Zalety
- Większy kokpit, większa przestrzeń i więcej przeszkleń niż w zastępowanym przez niego Lipari 41
- Doskonały, wszechstronny dostęp do silnika przez luki na rufie
- Kierowanie za pomocą sterociągu linowego, przyjazne do żeglugi oceanicznej i łatwe w naprawie na morzu
- Jasne, poziome połączenie salonu z kokpitem dzięki inteligentnemu rozplanowaniu schowków
Wady
- Brak widoczności z miejsca sterowania na pawęże oraz słaba widoczność w lewym dolnym rogu dziobu
- Ograniczone schowki na blacie i w kambuzie; brak otwieranego luku pod sufitem w salonie
- Prysznic główny otwarty na kabinę; przełączniki kabestanów elektrycznych są źle rozmieszczone
