Projekt i konstrukcja
Poniżej linii wodnej kadłub wykonany jest z litego laminatu poliestrowo-szklanego, układanego naprzemiennie z włóknem szklanym typu roving o gramaturze 24 uncji, jednokierunkowym rovingiem o gramaturze 18 uncji oraz matą o gramaturze 1,5 uncji, o grubości 3/4 cala na kilu i zewnętrznym warstwie winyloestrowej zapewniającej odporność na osmozę. Nadwodzie ma rdzeń z balsy o strukturze grzbietowej, podczas gdy pokład wykonano z pół-calowej sklejki wodoodpornej klasy morskiej. Kołnierz kadłuba-przekładka jest sklejony klejem 3M 5200 i przykręcony śrubami przebiegającymi co 4 cale pod 2-calową listwą odbojową. Budowniczowie stoczni Hunter montowali meble jako moduły prefabrykowane przed nałożeniem pokładu – podsufitka była formowana na płycie, a cała zabudowa drewniana wykonywana była ze sklejki wodoodpornej z elementami wykończeniowymi z teku lub mahoniu. Wyróżnia się jedna decyzja kosztowa: miejsca przeznaczone na kabestany, stójki relingu i okucia pokładowe zostały wzmocnione dodatkowym laminatem, ale bez płytek wzmacniających, co Practical Sailor uznał za poważny brak. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Model 320 posiada ożaglowanie B&R na maszcie Selden z dwiema parami salingów odchylonych o 30 stopni do tyłu, ułamkowym ożaglowaniem siedmiu ósmych, przy czym maszt o wysokości 46 stóp i 9 cali nie przeszkadza w ruchu na półpokładach o szerokości 13 cali, które nie mają dolnych want aż do samej relingu. Z tyłu w kokpicie znajduje się stalowy bramka niosąca szot grota na bomie, zastępująca tradycyjny wózek szotowy, a Bimini jest wbudowane w tę samą bramkę. Fok to skromny, rolowany na rolce typu lapper o powierzchni 110%, prowadzony do szotów na dachu kabiny – jego rozmiar został celowo dobrany tak, aby nie wymagać stosowania dużych genui; standardowe kabestany to dwusprzęgłowy Lewmar 30 oraz jednosprzęgłowy kabestan samozwrotny na dachu kabiny, z dodatkowymi podstawami nadburcia w przypadku potrzeby używania większych żagli przednich. Na wodzie testerzy odnotowali 3,4 węzła przy żegludze pod wiatr przy 5 węzłach wiatru pozornego, 5,8 węzła przy 7 węzłach oraz łatwą żeglugę turystyczną z prędkością 5,5–6 węzła pod samym grotem przy wietrze o sile 14–16 węzłów, choć fale o sile 14 węzłów sprowadzały prędkość do 4,4–4,6 węzła. Pod silnikiem Yanmar o mocy 18 KM osiągał on 2,6 węzła przy 1500 obr./min i 5,6 przy 3000 obr./min, a dźwiękoszczelne izolacje z rdzeniem ołowianym ograniczały hałas do cichego pomrukowania. (1)
Warunki mieszkalne
Poprowadzenie szerokości w kierunku rufy pozwoliło na wygospodarowanie poprzecznej podwójnej koji pod kokpitem oraz osobnej kabiny rufowej z podwójną koją o wymiarach 52 na 72 cale i wysokością wnętrza wynoszącą 69 cali, oświetlonej luksem o wymiarach 12 na 17 cali pod lewym siedzeniem. W części dziobowej znajduje się podwójna koja V za grodzią z żaluzjami – jedna strona ma standardową wielkość, a druga wyposażona jest w materac rozkładany; w głównej mesie centralne miejsce zajmuje kanapa w kształcie litery L o długości 86 cali oraz stół zamontowany na maszcie z pojedynczym składanym blatem, który według broszury można opuścić do postaci podwójnego łóżka, co pozwala na spanie dla siedmiu osób. Wysokość w kabinie wynosi pełne 6 stóp i 3 cale, podłoga jest wykonana z drewna tekowego i jesionu (teak-and-holly). Kambuz wyposażono w blat z Corianu, dwupalnikową kuchenkę Force 10 z piekarnikiem, dwie zlewozmywaki przy zbiorniku wody o pojemności 50 galonów, dużą lodówkę oraz małą kuchenkę mikrofalową, a w całym jachcie znajdują się gniazdka 110 V. Toaleta ma wymiary 44 na 43 cale i wyposażona jest w prysznic ręczny, a przed nią zamontowano stolik ze stanowiskiem nawigacyjnym.
Wyposażenie i kokpit
Sam kokpit jest wystarczająco duży dla sześciu dorosłych osób, wyposażony we własny stolik, składane siedzenie sterowiskowe, które po złożeniu tworzy stopień do pawęży, oraz ukryty prysznic słodkowodny na lewej burcie obok stanowiska sterowego. Sterowanie odbywa się za pomocą 32-calowego koła sterowego typu destroyer, w kolektach nadbudówki schowuje się szot grota i inne liny, a standardowy zestaw instrumentów obejmuje licznik obrotów, kątomierz oraz Autohelm z sondą głębokości i detekcją pętli. Lazyjaki i pokrowiec na żagiel pozwalają na zrzucenie i zasunięcie grota w około pięć minut. Siedzisko/stopień jest ciężkie i nie powinno być opuszczane przez dziecko.
Werdykt
Hunter 320 to przemyślanie zapakowany jacht do żeglugi przybrzeżnej, który poświęca morską surowość na rzecz przestrzeni, łatwości obsługi i towarzyskiej atmosfery w kokpicie. Ożaglowanie B&R oraz bramka ułatwiają obsługę żagli dla nielicznej załogi, a szerokość przeniesiona na rufę zapewnia rzadko spotykany w jachtach 32-stopowych apartament rufowy z koją na pawęży. Brak podkładek montażowych na okuciu i ograniczenia słabego wiatru dla skromnego foka o powierzchni 110% to kompromisy, które kupujący akceptuje w zamian za cenę i prostotę.
Zalety
- Kabina rufowa i poprzeczna koja zapewniają miejsca do spania dla siedmiu osób
- Szot grota zamontowany na bramce oraz lazyjaki upraszczają żeglugę w małej załodze
- Solidny dno z laminatu poliestrowo-szklanego odpornego na osmozę oraz 37-procentowy stosunek balastu
- Duży, wyposażony w stół kokpit z ukrytą prysznicem i składanym półpokładem
Wady
- Montaż kabestanu i stójek relingu nie posiada płytek wzmacniających
- Mały fok o powierzchni 110% sprawia, że jacht jest niedożaglowany przy słabym wietrze
- Zintegrowana z bimini bramka może przesłaniać widok na grot z miejsca sterowania
