Projekt i konstrukcja
Model 320 projektu Mohnhaupta charakteryzuje się szerokim, przestronnym kadłubem: przy stosunku długości do szerokości wynoszącym 2,93, wnętrze jest bardziej przestronne niż w 73 procentach porównywanych konstrukcji, a magazyn Yachting Monthly uznał objętość wnętrza za hojną jak na jacht turystyczny o długości 10 metrów. Kadłub i pokład wykonane są z ręcznie układanego laminatu poliestrowo-szklanego w technologii przekładkowej (sandwich), co ma poprawiać klimat we wnętrzu. Oba kilu – głęboki finkil oraz opcjonalny płytki finkil – są wykonane z żeliwa. Większość egzemplarzy Sportlines posiadała głęboki żeliwny finkil, choć kilka jednostek wyposażono w płytki kil skrzydłowy, który ma uspokajać ruch jachtu pod żaglami i regulować zanurzenie. Umiarkowanie głęboki stopa dziobnicy odróżnia ten model od późniejszych konstrukcji, sprawiając, że jacht mniej uderza o falę na krótkiej stromej fali. Dobrze zbalansowany ster i kil sprawiają, że nawietrzność jest minimalna, o ile nie ma się zbyt dużo żagli. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Model 320 jest zbudowany z takielunkiem ułamkowym i ma go znacznie więcej niż przewiduje jego wielkość – niesie więcej żagli niż 79 procent podobnych jachtów. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO wskaźnik SA/D wynosi 16,4, a po założeniu genui 135% rośnie do 19,0, co sprawia, że przy słabym wietrze jest szybszy od połowy porównywalnych konstrukcji. Na wodzie, jak pisali testerzy w magazynie Yachting Monthly, jacht dobrze ostrzy pod wiatr nawet przy słabych wiatrach i płynie najszybciej na kursach około 45 stopni do wiatru pozornego; przy silnym wietrze nie chce się zbliżyć bliżej niż do 50 stopnia, ale generuje jedynie około 5 stopni dryfu bocznego. Pierwszy ref wymaga się wziąć już przy wietrze o sile 18 węzłów przy czterech rolach genui, a drugi przy 22–23 węzłach; mniejsze zmniejszenie genui, niż można by się spodziewać, pozwala utrzymać jacht w równowadze. Na kursach z wiatrem potrzebuje siły wiatru, aby sprawnie płynąć pod samym grotem i genuą, dlatego wielu właścicieli używa spinakera lub gennakera przy słabych wiatrach; przy trudnej żegludze baksztagiem jest łatwiejszy w prowadzeniu niż wiele porównywalnych jednostek. Manewrowość w porcie to jedna z jego mocnych stron – obraca się na własnej długości i pływa wstecz równie łatwo, jak naprzód. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem ciepłe, mahoniowe wnętrze jest proste i zaskakująco dobrze zagospodarowane. Jacht posiada dwie dość przestronne kabiny dwuosobowe oraz dwie proste kanapy, które przy użyciu koców sztormowych służą jako koje wachtowe podczas długich przejść, oferując miejsca do spania dla sześciu osób, ale wygodniej dla czterech podczas dłuższych rejsów. W mesie można usiąść sześciu osobom do picia lub czterech do kolacji, a kambuz – niezbyt duży, ale dobrze wyposażony – pozwoli nakarmić i napoić cztery osoby podczas długiego weekendu, co sprawdza się idealnie dla rodziny lub pary na dłuższym pobycie. Niektórzy mogą uznać wykończenie w mahoniu za nieco ciemne, ale układ wnętrza plasuje wszystko tam, gdzie należy.
Właściwości nautyczne i osiągi
Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 169 plasuje go w gronie „lekkich jachtów regatowych”, jednak przy wskaźniku komfortu wynoszącym 18,1 jest on wygodniejszy niż tylko 18 procent podobnych konstrukcji, a wskaźnik wywrotności na poziomie 2,15 uniemożliwiłby mu udział w regatach oceanicznych. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,1 węzła przy prędkości silnika 7,5 węzła, przy czym współczynnik zanurzenia (immersion rate) jest bliski wartości 187 kg/cm, a powierzchnia zmoczona wynosi około 31 m². Stosunek balastu do wyporności (B/D) wynosi 38 procent, co jest wartością wyższą niż średnia dla tej klasy (34 procent) – Sportline podnosi ten wskaźnik do 46 procent dzięki cięższej konstrukcji.
Znane problemy i eksploatacja
Jacht z testu magazynu Yachting Monthly okazał się dobrze utrzymanym jednostką bez większych, poważnych wad. Pojemność zbiornika paliwa jest ograniczona: zbiornik o pojemności 50 litrów w modelu Sportline zapewnia zaledwie około 150 mil zasięgu na silniku, co stanowi poważny ograniczenie podczas dłuższych przejść. Wszystkie liny i regulacje żagli na testowanym jachcie były sprowadzone do sterówki, co ułatwia ich obsługę, a przyrządy znajdują się w zasięgu ręki, dzięki czemu jacht jest niezwykle łatwy w prowadzeniu i dobrze reaguje na trudne warunki. Stanowi komfortowy i bezpieczny jacht rodzinny lub mniejszą jednostkę dla osób, które często żeglują samotnie.
Werdykt
Bavaria 320 to szeroki, mocno wyposażony w takielunek jacht turystyczny z końca lat osiemdziesiątych, którego wersja Sportline dodaje masy i sztywności, które późniejsze modele straciły. Łatwo się nim prowadzi w małej załodze, stabilnie spoczywa na kursach pełnych i oferuje przestronne, choć ciemne wnętrze z mahoniu – jednak ograniczona zasięg na paliwie i ociężałość przy kursach pełnych przy słabym wietrze to poważne kompromisy.
Zalety
- Sztywny, solidny kadłub Sportline o wysokim stosunku balastu
- Łatwy w obsłudze przez jedną lub dwie osoby; doskonała manewrowość w portach
- Przestronne, proste wnętrze z dobrymi kojami wachtowymi
- Dobrze zrównoważone prowadzenie z lekką nawietrznością, jeśli jacht nie ma zbyt dużej powierzchni żagli
Wady
- Ograniczony zasięg na silniku przy małej pojemności zbiornika paliwa
- Bardziej przeciążony takielunek niż u 79% rówieśników; wymaga starannej dyscypliny w refowaniu
- Słabsze osiągi w kursach pełnych pod samym grotem i genuą
- Wskaźniki wywrotności uniemożliwiające udział w regatach oceanicznych
