Projekt i konstrukcja
Ron Holland nakreślił Swan 391 na początku lat osiemdziesiątych jako duży jacht żaglowy o takielunku slupa topowego, a fińska stocznia OY Nautor AB zbudowała go w monolitycznym laminacie poliestrowo-szklanym zarówno w części kadłuba, jak i pokładu. Kil jest finkil z ołowianą bombą, a zanurzenie zmienia się w granicach od 2,20 do 2,30 metra w zależności od obciążenia – co odpowiada mniej więcej 7,2 do 7,5 stopy. Profil jachtu, wywodzący się z formuły IOR, charakteryzuje się szerokimi pokładami i stożkowatą pokładówką, co jest wizualnym znakiem rozpoznawczym ery kształtowanej przez te przepisy. Przy stosunku długości do szerokości (L/B) wynoszącym 3,21 oraz stosunku balastu do wyporności na poziomie 36 procent, model 391 niesie 6800 funtów ołowiu przy wyporności 18900 funtów, co daje sztywną, stabilną platformę. Powierzchnia zmoczona wynosi około 45 metrów kwadratowych, a ciężar zanurzenia waha się w granicach około 256 kg na centymetr.
Takielunek i prowadzenie
Swan 391 jest zbudowany z ożaglowaniem topowym, a jego powierzchnia żagli (grot i fok) wynosi 72,8 metra kwadratowego. Przy stosunku powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 19,53 oraz stosunku długości do wyporności (D/L) wynoszącym 231, jacht jest zoptymalizowany zarówno pod kątem przyspieszenia, jak i utrzymania wysokiej prędkości podczas długich przejść; teoretyczna maksymalna prędkość jachtu wypornościowego tej długości to 7,7 węzła, podczas gdy na silniku może osiągnąć 8,1 węzła. Kadłub projektu Hollanda wielokrotnie udowadniał swoją skuteczność na regatowych trasach na całym świecie, a konkretny kadłub z 1983 roku, którym w 2017 roku dowodził OxoMoxo na jachcie Van Isle 360, a później brał udział w regatach Vic Maui w 2018 roku, stanowi dowód trwałej konkurencyjności tego typu jednostek. Wskaźnik wywrotności wynoszący 1,88 oraz wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) na poziomie 28,4 plasują go mocno w segmencie dzielnych jachtów turystyczno-regatowych. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Swan 391 wyposażony jest w 8 miejsc do spania, kambuz oraz toaletę, wykończone w teku, podobnie jak większość seryjnych jachtów z tej generacji. Jacht ten słynie z tego, że jest wygodnym jachtem turystycznym, co potwierdza historia pierwszego właściciela OxoMoxo – kardiologa z Oregonu, który żeglował na swoim jachcie po wodach San Juan i Gulf Islands przez ponad 30 lat. Zbiornik wody słodkiej o pojemności 300 litrów oraz zbiornik paliwa ze stali nierdzewnej o pojemności 180 litrów pozwalają na długie rejsy przybrzeżne i pełnomorskie bez konieczności ciągłego tankowania.
Znane problemy
W jednym z udokumentowanych raportów właściciela opisano wywrotkę pod spinakerem przy wietrze o sile 40 do 45 węzłów, kiedy załoga nie była w stanie szybko uwolnić latawca od sztagu i postawić jachtu na dławę. Jest to ostrzeżenie dotyczące obsługi takielunku typu kite top w silniejszym wietrze, a nie wada konstrukcyjna, ale należy je wziąć pod uwagę przez każdego kupującego, który planuje poważną żeglugę z wiatrem przy mocnym wietrze. (1)
Remonty i właściciele
Swan 391 był wyposażany w różne silniki, najczęściej stacjonarny diesla Perkins 4.108 o mocy 40 KM lub inny silnik Perkins, oba połączone z napędem wałowym. Oryginalny OxoMoxo został zakupiony przez brokera w Seattle i zbudowany na zamówienie, co przypomina, że wiele egzemplarzy 391 weszło do służby jako półseryjne jachty turystyczne, a nie w wersji fabrycznej. Egzemplarz Douga Frazera z 1983 roku pokazuje długowieczność tego modelu w prywatnych rękach w regionie Pacific Northwest.
Werdykt
Swan 391 to rzadki, dobrze zaprojektowany jacht autorstwa Rona Hollanda, który po czterech dekadach wciąż wygrywa regaty, służąc jednocześnie jako wykończony tekiem jacht turystyczny do długich rodzinnych rejsów. Dziedzictwo formuły IOR przekłada się na szerokie pokłady i kabinę kliprową, a kadłub z ołowianym finkilem nagradza pewne warunki morskie bardziej niż nieostrożną pracę spinakerem.
Zalety
- Projekt Rona Hollanda z globalnym sukcesem regatowym i udowodnionym komfortem turystycznym
- Solidny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego od stoczni Nautor z ołowianym finkilem
- 8 miejsc do spania, kambuz, toaleta i zbiornik wody o pojemności 300 l na prawdziwą żeglugę
- Żywy prowadzenie: SA/D 19,53, teoretyczna prędkość maksymalna 7,7 węzła, 8,1 pod silnikiem
Wady
- Ustawienie spinakera topowego może być trudne do kontrolowania przy wiatrach o sile 40–45 węzłów
- Zbudowano tylko 52 egzemplarze, więc historia eksploatacji i stan poszczególnych jednostek różnią się znacznie
