Projekt i konstrukcja
Soto Acebal zaprojektował linie wodne, kształt kadłuba oraz ożaglowanie, tworząc nowoczesną geometrię kadłuba z pływakiem dziobowym przeniesionym na mały obł, który łagodnie przechodzi w nadwodzie, oraz niezwykle okrągłą rufą otwartą na dwa płetwy sterowe. Pokład i kadłub są formowane z form żeliwnych; stocznia buduje konstrukcję przekładkową (sandwich) z PVC o zamkniętych komórkach, z wnętrzem nasycanym żywicą i laminowanym za pomocą żywicy winyloestrowej na bazie żywicy epoksydowej oraz jednokierunkowych wzmocnień w osi symetrii. Gęstość pianki w sekcjach dziobowych dna kadłuba dochodzi do 130 kg/m³ przy grubości 35 mm, co zapewnia odporność na uderzenia fal. Resyna Solaris łączy zabudowę, grodzie i podwięzi wantowe z konstrukcją, a wykonanie pozostaje w tradycji szkutniczej. (1)
Takielunek i obsługa
Aluminiowy maszt i bom niosą 250 m² żagli w 100% prostokątnym trymie przednim, z grotem o powierzchni 138 m² i fokiem 90% o powierzchni 102 m². Olinowanie stałe wykonane jest z prętów (rod). Szot grota prowadzi do centralnego punktu regulacji obsługiwanego przez elektryczną windę w kolumnie, a pokład charakteryzuje się szerokim dziobem przerwanym jedynie szyną foka samozwrotnego. Dwa niezależne układy sterowania zapewniają redundancję – ich wały są połączone drutem sterowym, dzięki czemu każde koło sterowe napędza oba stery. Duży kokpit rozciąga się na całą szerokość kadłuba, z wejściem na prawej burcie poza osią symetrii, co pozostawia wolny stół w kokpicie lewym; stół ten podnosi się do tyłu, tworząc platformę do opalania. Komora silnikowa znajduje się pod podłogą salonu, do której dostęp prowadzi przez szczelną lukę z neoprenowego włosia i jest odizolowana akustycznie 45-milimetrową barierą dźwiękową. Same deski podłogi salonu można podnieść w celu pełnego dostępu do urządzeń, a zawiasowe schodki rufowe umożliwiają szybkie wtórne wejście na pokład.
Wnętrze i kabiny
Układ z podniesionym salonem realizowany jest w trzech wariantach wnętrza, każdy z nich oferujący ogromny jadalnik z kanapą i stołem na lewej burcie, równoległą kanapą na prawej burcie oraz skierowany do przodu stół nawigacyjny ze schowkiem. Lorenzo Argento ograniczył użycie żywego dębu i wprowadził więcej białych powierzchni, aby złagodzić linie i nadać wnętrzu większej świetności. Salon i kanapy otoczono niskimi, zaokrąglonymi panelami; niektóre dekoracyjne panele otwierają się za pomocą guzików umieszczonych na płaskiej powierzchni. Wolne przestrzenie przeznaczono na szafki, a wszystkie narożniki są zaokrąglone. Pierwszy układ przewiduje dziobową kabinę armatorską z koją wyspową, biurkiem i prywatną prysznicem, następnie dwuosobową kabinę i toaletę na rufie, kambuz w kształcie litery L na lewej burcie oraz dwuosobową kabinę na prawej burcie, przy czym kabina załogi z własną toaletą znajduje się przed rufowym kambuzem. Drugi układ zmniejsza kabinę armatorską, aby uzyskać dwie dwuosobowe kabiny na rufie, z których ta na prawej burcie ma koje piętrowe. Trzeci układ przesuwa kabinę załogi przed kabinę armatorską i przenosi kambuz pod sam maszt. Pierwsze trzy kadłuby dostarczano z kabinami armatorskimi na dziobie oraz kambuzem i kabiną załogi na rufie – do rufowej przestrzeni załogowej prowadzi własna luka. Składany pomost z rufowego garażu na ponton tworzy taras, a sam garaż mieści ponton o długości 4 m.
Znane problemy
Gęstość pianki dziobowej została zwiększona specjalnie dla lepszej odporności na uderzenia fal – jest to zaprojektowana specyfikacja dna kadłuba. Luk silnikowy posiada neoprenowe uszczelnienia i barierę o szerokości 45 mm, której pełny opis w źródle jest niekompletny, przez co dokładne szczegóły montażu pozostają nieujawnione.
Werdykt
Solaris 74 RS to całkowicie nowoczesny jacht oceaniczny, który łączy kadłub o wysokich osiągach projektu Soto Acebal z spokojnym, jasnym wnętrzem Argento oraz naprawdę przemyślanym zagospodarowaniem przestrzeni. Podwójne stery, wolna pokładówka dziobowa i centralne prowadzenie szotów grota wskazują na jego dzielność morską, podczas gdy półseryjne układy wnętrza pozwalają właścicielowi wybrać między liczbą gości a prywatnością armatora bez rezygnacji ze wspólnej jadalni i łatwego dostępu do maszynowni.
Zalety
- Certyfikat klasy RINA Oceanic z wypornością 40,6 t i balastem 10,5 t zapewniający dzielność oceaniczną
- Dwa niezależne układy sterowania połączone dla zapewnienia redundancji
- Trzy półseryjne układy wnętrza z kabiną załogi i pełnym dostępem do urządzeń z podłogi salonu
- Duży rufowy garaż na ponton z mostkiem łączącym z tarasem i możliwością utrzymania pontonu o długości 4 m
Wady
- Dokumentacja projektowa niektórych szczegółów konstrukcyjnych jest niekompletna, przez co dokładne parametry zamknięcia poszczególnych elementów pozostają niewspomniane
- Opcjonalne, płytkie zanurzenie wynoszące 2,90 m kosztem profilu balastowego standardowego finkilu o zanurzeniu 3,50 m
