Projekt i konstrukcja
Model 380 posiada kadłub z pełnym kilem o dużym wypornościowym profilu, co daje stosunek długości wypornościowej (D/L) na poziomie 313 – wartość typową dla tej klasy, ale mającą znaczenie dla masy jachtu. Zamknięty kil ma profil typu „crab-crusher”, który zapewnia bezpieczeństwo w przypadku wejścia na mieliznę i ogólnie sprawia, że jacht dobrze trzyma kurs na kotwicy. Ster na linii kilu to półzrównoważony ster szafkowy, dobrze chroniony przed dryfującymi obiektami. Kadłub wykazuje ładny wyrazisty szpic, podkreślony przez listwę odbojową, a rufa z kielichem do wina równoważy prostokątną pokładówkę. (1)
Konstrukcyjnie kadłub jest wykonany z jednego, litego laminatu poliestrowo-szklanego – co czyni go cięższym niż kadłuby przekładkowe, ale prostszym w naprawie po uszkodzeniu. Pokład również jest formowany jako jedna całość, z rdzeniem z materiału Polycore stoczniowego, który ma być całkowicie odporny na gnicie, natomiast połączenie kadłuba z pokładem jest przykręcone i sklejone. Poniżej linii wodnej opatentowany system żelkotu Polyclad 2 ma zapewniać lepszą ochronę przed osmozą, a powyżej linii wodnej Durashield nadaje wysoki połysk. Podwięzi są spawane do konstrukcji, która zamyka się w miejscu połączenia kadłuba z pokładem przed zalaminowaniem, a podłogę kabiny tworzy strukturalna płytka, której grodzie i wzmocnienia są sklejone z kadłubem dla uzyskania sztywności. Inspektor Ben Sutcliffe-Davies określił wytrzymałość kadłuba jako bezdyskusyjnie niezawodną, badając kilka egzemplarzy uderzonych o dno, skały lub molo, które zaskakująco dobrze zniosły te obciążenia.
Takielunek i obsługa
Model 380 to prawdziwy kuter z masztem posuniętym daleko do tyłu, co pozostawia duży trójkąt przedni na dwa żagle przednie. Sztag o wysokim liku szotowym pracuje na karabinie typu Garry Hoyt, który łączy samozwrotność z automatycznym chodzeniem szotów, co ułatwia obsługę takielunku w małej załodze. Takielunek z jednym piętrem salingów jest podwięziony za pomocą przednich i tylnych lików salingowych, wszystkie przechodzące przez trzy osobne podwięzi wantowe, a szyna szotów przednich biegnie po relingu stopowym. Powierzchnia żagli jest skromna – stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 16%, licząc tylko grot i trójkąt przedni, i wzrasta do 18% przy użyciu pokrywającej się genui i sztaksla, co oryginalny przegląd uznał za całkiem dobre jak na ten typ jachtu. (1)
Na wodzie nowy profil dziobu zmniejszył bukszpryt i wydłużył nawis, co dało więcej użytecznej powierzchni pokładu na dziobie i większą przestrzeń pod pokładem. Szerszy kąt natarcia sprawia, że jacht jest suchszy i prawdopodobnie szybszy niż wcześniejsze siostry z pełnym kilem. W trakcie testów osiągano prędkości od 3,5 do 4 węzłów przy wietrze o sile 6–8 węzłów, od 5,5 do 6 węzłów pod wiatr w siódmej stopniu w skali Beauforta przy kącie widzialnym 50–55 stopni oraz od 6,5 do 7 węzłów baksztagiem przy szkwałowym wietrze siódmej stopniu. Duży ster dobrze trzymał kurs nawet w szkwału o sile 30 węzłów bez niekontrolowanego ostrzenia, a trójpłatowa śruba Max Prop połączona z tym dużym sterem poprawia kontrolę podczas cofania – co jest znana słabością konstrukcji z pełnym kilem. Przewodnik sugeruje żeglowanie nim „pełnym i na wiatr”.
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem model 380 oferuje doskonałe warunki do życia dla dwóch par. W kabinie dziobowej znajduje się przestronna kabina armatorska z łóżkiem wyspowym, natomiast w kabinie rufowej mieści się obszerna podwójna koja poprzeczna. Jedna toaleta jest duża, wyposażona w dwie drzwi wejściowe – jedne do kabiny dziobowej, drugie do salonu – co pozwala uniknąć ciasnej kabiny prysznicowej. Kambuz jest duży, dobrze zaprojektowany i dobrze rozmieszczony, z lodówką i zamrażarką z górnej komory większymi niż wiele bakist w kokpicie. Składany stół w salonie uwalnia miejsce na podłodze, choć mały, skierowany ku rufie stolik nawigacyjny przy prawej koi nie posiada oparcia ani stopera map. Wentylację zapewniają cztery pełnowymiarowe okna typu dorade z siatkami sztormowymi, a luk zejściowy to ciężki laminat poliestrowo-szklany mocowany na śruby nad deskami dennymi.
Znane problemy
Charakterystyczna, kremowa struktura kadłuba jest atrakcyjna, ale stanowi problem dla stoczni przy dopasowywaniu koloru po uszkodzeniach. Co ważniejsze, stocznia Sutcliffe-Davies nie jest zadowolona z tego, jak balast jest układany wewnątrz formy kilu; badania młotkowe wykazały kilka egzemplarzy, w których balast leży luźno wewnątrz przestrzeni. Po wejściu na mieliznę w dwóch zbadanych kadłubach woda przedostała się do pustej przestrzeni pod kilu i rozmiękła miękką mieszankę piasku i cementu wokół ołowiu. Elementy mocujące skeg mogą przeciekać do tej samej przestrzeni, a pokrywy tekowe są podatne na uszkodzenia podczas demontażu. Wilgoć w rdzeniu pokładu wokół kabestanów i iluminatorów to kolejny punkt wymagający uwagi.
Remonty i eksploatacja
Praktyczne szczegóły ułatwiają użytkowanie: podwójne rolki kotwiczne i rozdzielona komora łańcuchowa obsługują dwa liny kotwiczne, pochyła półka samozamyka łańcuch, a pięć knag na każdej burcie posiada nierdzewne osłony chroniące tekową listwę od przecierania. Kokpit przechodzi w rufie w kosz rufowy, z dwiema ogromnymi skrzyniami na fotele oraz miejscem pod podłogą kokpitu na generator. Dostęp do silnika jest doskonały – panele znajdują się z przodu i z boków nadbudówki, a także pod kabiną rufową prowadzi droga do skrzyni biegów, dławicy rury wału i tylnej części silnika. Silnik Yanmar o mocy 56 KM, co jest dużą wartością jak na tę wyporność, osiągał 6 węzłów przy 2500 obr./min w spokojnych warunkach.
Werdykt
Island Packet 380 to przemyślanie rozwinięty jacht turystyczny z długim kilem, który dopracowuje formułę Johnsona dzięki smuklejszej dziobnicy, łatwym w obsłudze ożaglowaniu kutrowemu i naprawdę wygodnemu, trzykabinowemu wnętrzu. Solidny kadłub i chroniony ster sprawdzają się na osiadających na dnie kotwicowiskach, jednak kupujący powinni przy inspekcji skupić się na luźności balastu kilowego oraz wilgoci rdzenia pokładu.
Zalety
- Laminowany kil zapewniający dużą stabilność kursową i bezpieczeństwo przy wejściu na mieliznę
- Samozwrotny sztaksel i układ z masztem rufowym ułatwiają żeglugę w małej załodze
- Przestronne kabiny mieszkalne dla dwóch par z dużą toaletą i kambuzem
- Doskonały dostęp do silnika i zęzy; miejsce na generator pod kokpitem
Wady
- Balast może być luźny w formie kilu; przecieki wody powodują mięknienie otaczającej konstrukcji
- Wilgoć w rdzeniu pokładu wokół kabestanów i iluminatorów
- Blado-szary kolor kadłuba utrudnia dopasowanie farby przy naprawach
