Projekt i konstrukcja
Hunter 34 posiada solidny kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego, niosący 5000 funtów balastu żeliwnego i o wyporności 11 820 funtów, z pokładem przekładkowym z rdzeniem balsowym, zaprojektowanym dla sztywności i redukcji masy. Przy szerokości 11 stóp i 7 cali oraz długości linii wodnej wynoszącej 28 stóp i 3 cale, był to pierwszy „mały” jacht stoczni Hunter wyposażony w formowaną wkładkę wewnętrzną kadłuba. Właściciele wcześniejszych jednostek Hunter donosili, że szczegóły konstrukcyjne modelu 34 były ogólnie lepsze niż w starszych łodziach. Inspekcja Practical Sailor wciąż krytykowała kontrolę jakości stoczni Hunter, a niektórzy właściciele skarżyli się, że zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne wykończenia tekowe były źle dopasowane i wykonane. Formowany antypoślizgowy pokład okazuje się nieskuteczny, gdy jest mokry, a na pokładzie pojawiają się wady żelkotu, w tym puste przestrzenie i pęcherze. Co najmniej jeden właściciel zgłosił, że zewnętrzna wkładka kokpitu oddziela się od drewnianego rdzenia. Jeden z właścicieli zgłosił przeciek na połączeniu kadłuba z pokładem, a kilku zauważyło, że pokrywy bakist kokpitu są zbyt lekkie i podatne na pękanie.
Takielunek i prowadzenie
Charakterystykę osiągów tego jachtu definiuje skomplikowany takielunek B&R z salingami odchylonymymi do tyłu i wantami półsłupowymi, których trymowanie może być trudne dla początkujących – cała konstrukcja wznosi się ponad 51 stóp nad linię wodną. Taki takielunek napędza szybką łódź, szczególnie przy słabym wietrze, gdzie właściciele donoszą o jej praktycznie niezwyciężoności w regatach klubowych w przedziale siedmiu do dwunastu węzłów. Typowy wskaźnik PHRF wynoszący 135 dla wersji z głębokim kilem plasuje ją wyżej niż większość jachtów turystyczno-regatowych tej wielkości; jest bardzo szybki pod wiatr, ale tylko przeciętny na kursach pełnych. Ceną za to jest stabilność: wielu właścicieli opisuje oryginał jako bardzo miękki na żaglach w obu wersjach kilowych, a brak stabilności był jedynym najbardziej krytykowanym aspektem nautycznym podczas inspekcji. Głęboki kil przenosi większość swojej masy i objętości wysoko, a dodatkowe 220 funtów balastu w wersji o małym zanurzeniu nadal pozostawia wysoki środek ciężkości pionowego; modele z końca produkcji niosły więcej – broszura z 1985 roku pokazuje około 450 funtów więcej niż ta z 1983 roku. Przy wietrze o sile 15 węzłów rzeczywistych lub silniejszym czas na refowanie grota podczas halsowania pod wiatr, a kilku właścicieli zgłasza znaczną nawietrzność poza warunkami bardzo słabego wiatru. (1)
Znane problemy
Najwięcej uwagi wymaga oryginalny ster: niektórzy właściciele donoszą, że był on zarówno zbyt mały, jak i zbyt słaby, a kilka egzemplarzy pękło. W rezultacie stocznia Hunter wyposażyła jachty z lat 1984 i 1985 w standardzie w większy ster typu „high performance”. Takielunek B&R oznacza również, że grot zaczyna podciągać się na salingach i wantach już przy kursach wolniejszych niż pełny baksztag. Brak przednich dolnych want, baby sztagu czy wewnętrznego forsztagu sprawia, że złamanie forsztagu może doprowadzić do całkowitego rozłożenia takielunku – jeden z właścicieli stracił swój w wyniku awarii rolera. Żelazne kile są koszmarem konserwacyjnym; jedni twierdzą, że brakowało im odpowiedniej fabrycznej ochrony przed rdzewieniem, inni zgłaszają pęknięcia połączenia kilu z kadłubem, przez które woda słona wnika do wnętrza, a dobrze znany jest tzw. „Hunter Smile” (pęknięcie włókniste na przedniej krawędzi połączenia). Przecieki z dławnicy mogą być uwięzione między wkładką a kadłubem, nie docierając do zęzy, a instalacja zbiornika fekaliów cuchnie z powodu porowatych węży i niewłaściwego wentylowania. (2)
Wnętrze i komfort
Jako jeden z pierwszych jachtów poniżej 35 stóp oferujący układ z trzema kabinami, Hallberg-Rassy 34 sprawia, że projekt wnętrza jest głównym powodem wyboru tego modelu przez kupujących. Koja V w części dziobowej znajduje się bardzo daleko od środka kadłuba, co maksymalizuje przestrzeń, choć pozostawia bardzo wąskie przejście – to jedyna poważna uwaga do wnętrza, choć podniesiony pokład zapewnia tam dobrą wysokość w kabinie, zanim spada poniżej sześciu stóp. Następuje toaleta o szerokości całego kadłuba, a za nią dość klasyczny, poprzeczny salon z miejscem dla czterech osób przy stole, przy czym pojedyncza, stała koja główna oznacza, że jacht może pomieścić pięć osób bez konieczności rozkładania stołu. Kabina rufowa jest mała i oferuje ograniczoną przestrzeń stojącą. Układ dopełnia kambuz w kształcie litery U na prawej burcie oraz przeciwległe stanowisko nawigacyjne, które pierwotnie wyposażone było w kuchenkę naftową, zanim zastosowano paliwo alkoholowe.
Remonty i eksploatacja
Większość egzemplarzy wyposażona jest w niezawodny, trzycylindrowy silnik wysokoprężny Yanmar 3GMF chłodzony słodką wodą o mocy około 22,5 KM, choć niektóre wczesne jednostki miały silnik Westerbeke 21; dostęp do silnika w celu serwisu jest dobry, a jacht żegluje na silniku z prędkością 5½ węzła lub więcej na zapasie 25 galonów paliwa, co pozwala na przeżeglowanie około 275 mil. Lepsze wykonanie steru warto zweryfikować w przypadku wczesnych kadłubów, a powłoka żeliwnego kilu wymaga stałej uwagi. Niedoskonałości tekowego wykończenia i uszkodzenia żelkotu są kwestią estetyczną, ale obrazują standard kontroli jakości.
Werdykt
Hunter 34 to rakietowy jacht na słabe wiatry z naprawdę przestronnym wnętrzem trzykabionowym, który przewyższa swoją długością oczekiwania, jednak jego brak stabilności wynikający z wysokiego środka ciężkości oraz seria fabrycznych oszczędności wokół kilu, steru i rdzenia pokładu sprawiają, że jest to jednostka wymagająca dokładnej inspekcji i odpowiedzialnego właściciela.
Zalety
- Wyjątkowa prędkość w słabym wietrze i doskonałe osiągi pod wiatr jak na tę długość
- Układ z trzema kabinami oferujący prawdziwą wysokość wnętrza i rozkład z koją w salonie – rzadkość poniżej 35 stóp
- Dobry dostęp do silnika i niezawodny, fabryczny silnik wysokoprężny Yanmar
Wady
- Niestabilne prowadzenie, podatność na nawietrzność wymagająca wczesnego refowania
- Oryginalny ster zbyt mały i słaby; żeliwny kil i połączenie wymagają stałej czujności wobec korozji
- Udokumentowane niedociągnięcia jakościowe w żelkocie, rdzeniu pokładu i montażu elementów dekoracyjnych
