Projekt i konstrukcja
Cal 34 ma stosunkowo prosty, ręcznie laminowany kadłub, a starsze jachty marki Cal nie są zbudowane na bardzo solidną podstawę – ich niska wyporność uniemożliwia użycie nadmiaru materiału, a laminowanie mebli i grodzi ograniczono do minimum. Sztywność kadłuba wynika głównie z łączenia wnętrza z poszyciem zewnętrznym. Mimo to właściciele uważają konstrukcję kadłuba, pokładu i takielunku za powyżej przeciętnej. Ogólnie rzecz biorąc, projekt jest wolny od wad strukturalnych wynikających z niskiej jakości wykonania czy niewłaściwego wyboru materiałów. Kadłub posiada wewnętrzne balastowanie ołowiem, a kil to formowana z laminatu skorupa wokół tego ołowianego bloku – szczegół ten ma duże znaczenie podczas inspekcji, ponieważ pusty dźwięk przy opukaniu formy może oznaczać luzy w balastzie po silnym wejściu na mieliznę. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Oryginalne ożaglowanie Cal 34 to slup topowy o niskim wydłużeniu z grotem o konstrukcyjnych proporcjach z końca ery przepisów CCA: z wysokością stopy masztu wynoszącą 14 stóp i wysokością górnego liku 33,5 stopy na długim bomie, który niezgrabnie wystaje nad kokpit, a wózek szotów grota znajduje się tuż przed rufową krawędzią kokpitu. Taki układ marnuje przestrzeń w kokpicie i utrudnia dostęp do bakist, podczas gdy rumple zajmuje całą przednią połowę kokpitu. Model 2-34 i 3-34 otrzymały ożaglowanie o około dwie stopy wyższe i bom krótszy o trzy stopy, co zmniejszyło powierzchnię grota o 40 stóp kwadratowych i podniosło jego wydłużenie z około 2,5:1 do 3,25:1; środek ożaglowania przesunął się ku dziobowi, co zapewnia naturalnie lepszą równowagę jachtu na żaglach. Dzięki wyższemu ożaglowaniu czas przejścia PHRF skraca się o sześć sekund na milę, choć jacht wciąż plasuje się poniżej współczesnych projektów tej wielkości, a C&C 34 wyprzedza Cal 3-34 o około 25 sekund na milę. Właściciele twierdzą, że jacht jest mniej więcej równy konkurentom przy żegludze pod wiatr i nieco szybszy na kursach z wiatrem, ale potrzebuje dobrego wiatru, aby ruszyć – a jachty z krótkim ożaglowaniem, z podciętą stopą grota dla uzyskania równowagi, mają tendencję do braku siły przy słabym wietrze. (1)
Warunki mieszkalne
Oryginalny Cal 34 i 2-34 wyposażone są w dwie koje rufowe, kambuz na prawej burcie oraz jadalnię na lewej burcie, podczas gdy późniejszy 3-34 przyjmuje konwencjonalny układ z kambuzem na rufie po lewej burcie, koją rufową i stołem nawigacyjnym na prawej burcie oraz kanapą w salonie na prawej burcie naprzeciwko koła sterowego w jadalni. Oba modele dzielą koi V w części dziobowej oraz toaletę między kabiną główną a kabiną dziobową, choć szczegóły wykończenia toalety różnią się. Wczesne, lakierowane wnętrze ze sklejki mahoniowej jest jaśniejsze i bardziej przestronne niż późniejszy, olejowany teak, ale wymaga więcej pracy przy utrzymaniu i jest trudniejszy do odrestaurowania, jeśli zniszczył się zbrązowiały od słonej wody mahon. Późniejszy 3-34 oferuje większy komfort, w tym standardowy ciepły i zimny prysznic ciśnieniowy oraz zwiększoną pojemność zbiornika wody z 26 do 60 galonów. Wysokość w kabinie w osi symetrii wynosi 6'2" (ok. 1,88 m) w kabinie głównej. (1)
Znane problemy
Wielu właścicieli zgłasza, że główna gródź ma tendencję do rozwarstwiania się w miejscach przeciekających podwięzi wantowych, a magazyn Practical Sailor zwraca uwagę, że ponieważ jest to potencjalnie poważny problem, każdy jacht powinien przejść inspekcję pod kątem przecieków w tym miejscu; niektórzy wspominają również o uszkodzeniach podwięzi wantowych spowodowanych zmęczeniem materiału od częstego kotwiczenia. Pęknięcia żelkotu na pokładzie są bardzo powszechne, charakterystyczna niebieska listwa burtowa zazwyczaj jest mocno wyblakła, chyba że została pomalowana, a pod stójkami relingu brakuje płyt wzmacniających – co prowadzi do lokalnego pękania pokładu. Na starszych jachtach w przejściach burtowych zamiast zaworów dławicznych stosowano zawory sztorcowe, które należy wymienić, a okna kabiny w aluminiowych ramach przeciekają. Zużycie laminatowej rury stanowiącej łoże trzonu steru sprawia, że niektóre jachty mają niestabilną pracę steru, a duży kokpit gromadzi tyle wody, że dwie małe fabryczne odpływy są niewystarczające – właściciele zalecają montaż większych. Osmoza była tylko drobnym problemem na starszych egzemplarzach marki Cal. (1)
Remonty i eksploatacja
Wielu właścicieli z oryginalnym takielunkiem skróciło lik grotowy w celu poprawy zrównoważenia, a jedną z najczęstszych modyfikacji na starszych jachtach jest montaż sterowania kołem, co w wersjach z dłuższym bomem wymaga przesunięcia szotów grota, ale radykalnie uwalnia kokpit od lin. Sterowanie kołem jest standardem w modelu 3-34 budowanym od 1976 roku. Silnikiem jest jednostka gazowa Atomic Four pod kokpitem, napędzana przez przekładnię V, która według niektórych właścicieli sprawia problemy; pojawiły się też silniki wysokoprężne w połowie lat 70. (m.in. Farymann, Westerbeke, Perkins), jednak części do Farymann są praktycznie niedostępne, a wielu właścicieli twierdzi, że stary Atomic 4 – który w zgłaszanych przypadkach nadal sprawnie pracuje po piętnastu latach – może być najbardziej pożądanym napędem. Dostęp do kabiny jest przeciętny do słabego w układzie z kambuzem na rufie, przeciętny do dobrego w wersji z podwójną koją rufową, a wielu właścicieli zauważa silny dryf na prawą burtę podczas żeglugi na silniku. (1)
Werdykt
Cal 34 to przemyślanie ewoluujący jacht typu racer-cruiser, którego trzy generacje pozwalają kupującemu wybór między jaśniejszym wnętrzem wczesnych egzemplarzy a nowocześniejszym, lepiej zbalansowanym późniejszym takielunkiem z pełnymi udogodnieniami turystycznymi. Jest lekki, przestronny jak na swoją długość i solidny konstrukcyjnie w kluczowych miejscach, jednak droga przecieków od podwięzi wantowych do grodzi oraz lista drobnych słabych punktów pokładu i przejść burtowych wymagają dokładnej inspekcji i zaplanowanych modernizacji.
Zalety
- Trzy generacje modelu z wyższym, lepiej zrównoważonym takielunkiem w późniejszych wersjach
- Przestronne wnętrze jak na kadłub o długości 33 stóp z wysokością w kabinie wynoszącą 1,88 m
- Właściciele oceniają wytrzymałość kadłuba, pokładu i takielunku powyżej średniej; niewiele wad konstrukcyjnych
- Silnik Atomic 4 powszechnie uważany za trwały i dobrze obsługiwany
Wady
- Delaminacja głównej grodzi spowodowana przeciekami przez podwięzi wantowe stanowi poważne zagrożenie konstrukcyjne
- Oryginalny krótki nawis takielunku zasłania kokpit i marnuje przestrzeń; jacht jest niedożaglowany po zarefowaniu grota
- Typowe problemy z pokładem: pęknięcia żebrowania, wyblakły pas odbojowy, brak podkładek montażowych pod kolumnami relingu, nieszczelne iluminatory
- Szafy zaworowe na starszych przejściach burtowych, słabe fabryczne odpływy pokładowe, okazjonalnie luźny ster
