Projekt i konstrukcja
Kadłub jachtu Oceanis 37 ma szerokość całkowitą wynoszącą 12 stóp i 10 cali, masę pustego jachtu 14 359 funtów oraz prześwit pod platformą 54 stóp i 8 cali. Biuro projektowe Finot/Conq nadało kadłubowi szeroką rufę oraz wydajny kil z żeliwa o profilu odwróconej litery L. Jacht wykazuje silne podobieństwo do modeli Beneteau 43 i 40, w niektórych przypadkach dzieląc ze sobą części zamienne. Luk zejściówki to składany na śruby, jednokomponentowy mechanizm, w którym górna szyna i klapa są połączone na zawiasach, ale można je rozdzielić; po rozdzieleniu szynę można otworzyć, pozostawiając klapę na miejscu, natomiast po połączeniu szyna zabiera klapę ze sobą, którą można podnieść i schować pod nią. Drabina zejściówki zawiesza się tuż nad trzecim z czterech stopni i, podtrzymywana siłownikami gazowymi, odsłania całą przednią część silnika, podczas gdy panele w toalecie i kabinie rufowej ujawniają punkty serwisowe na bokach silnika. Wszystko to stanowi przykład przewidywalnej jakości – sprawdzony egzemplarz był budowany we Francji, a amerykańska wersja została później wprowadzona do produkcji w zakładzie stoczni Beneteau w Marion w stanie Karolina Południowa. (1)
Takielunek i prowadzenie
Układ takielunku umieszcza podwięzi wantowe i wanty tuż na nadburciach, co zapewnia dobre podparcie masztu dzięki szerokiej bazie want, ale ogranicza długość i powierzchnię żagla przedniego; sprawia to, że żagiel przedni jest stosunkowo łatwy w zwrocie przez sztag – co jest rozsądnym rozwiązaniem na jachcie rodzinnym – a sam maszt jest nieco wyższy, aby zrekompensować utraconą powierzchnię żagli przez mały żagiel przedni. Jacht niesie większą powierzchnię w trójkącie przednim niż w grocie, a do tego dysponuje łatwym w opanowaniu genuą 105%, z głównym żaglem rolowanym w maszcie jako standardem. Pod wiatr jacht ten przewyższał jednostki o większej długości linii wodnej pomimo rolowanego grota, a na kursach pełnych duży żagiel przedni zapewniał dobre osiągi w szerokim zakresie kątów. Przy szkwałach pierwsze refowanie grota natychmiast łagodziło ster, choć jacht pozostawał wymagający przy silniejszych podmuchach. Na silniku 29-konny Yanmar (z opcją 40 KM) dobrze napędzał go podczas zwykłych manewrów, choć dość niskopędy śruba składana sprawiała, że postoje na wodzie od przodu były powolne; śruba mieści się na konwencjonalnej ości wystającej daleko na rufę, aby uzyskać użyteczny uciąg na płetwie sterowej. Sterowanie jest lekkie, ale nie zbyt bardzo, i charakteryzuje się dużym przełożeniem; sternik ma łatwy dostęp do kabestanów żagli przednich Harken #44 znajdujących się blisko koła sterowego, co ułatwia żeglugę w pojedynkę. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem standardowy układ obejmuje kabinę armatorską na dziobie z przestronną przestrzenią stojącą, małą szafką i pojemną koją z szafką ubraniową, szufladami, półkami oraz szafkami na wysokości barków, podczas gdy dwie kabiny dwuosobowe na rufie wykorzystują szeroką sekcję rufową – koja na prawej burcie jest niemal tak szeroka, jak długa, z otwieranym oknem w pawęży, przez które można obserwować fale. Opcja dwukabinowa zastępuje poprzeczną koję dwuosobową na rufie oraz komorę na żagle na prawej burcie. W mesie znajdują się prostokątne kanapy o kwadratowych narożnikach, które zachęcają do różnych sposobów siedzenia, stołek ze składanymi blatami w osi symetrii oraz lodówka w górnej części kanapy, która służy również jako schowek na naczynia; otwierana od przodu lodówka nie zajmuje blatów. Kambuz musi być kompaktowy, aby umożliwić dostęp do koi wachtowej na rufie, z podwójnym zlewem w osi symetrii i solidnymi listwami do prania, choć testerzy zauważyli, że pełnowymiarowe talerze obiadowe nie zmieszczą się w wąskich szafkach bocznych, a w szufladach nie można schować sprzętu kuchennego. Toaleta to pojemna, jednokomorowa przestrzeń wykonana z łatwego w czyszczeniu białego żelkotu z ukośnymi szafkami z lustrami, a stolik nawigacyjny przed nią bez trudu pomieści mapy. Zejściówka zapewnia bezpieczne zejście do kambuza, a płaska deska do mycia mieści się w rowku pod główną luką, opuszczając się na miejsce po przeciągnięciu do tyłu.
Znane problemy i dostęp
Osoby testujące jacht zauważyły, że przestrzeń między tylną grodzią a pawężą tworzy dodatkowe miejsce do przechowywania, ale wydaje się zapewniać dostęp do układu sterowania bez jego fizycznego demontażu – prawdziwy dostęp wymaga chyba rozkręcenia sufitu. W salonie brakuje poprzeczkę antywstrzątową wzdłuż pokładówki, a elementy wykończenia ze stali nierdzewnej na zewnętrznych półkach nie służą ani jako stopa do balastowania, ani jako handreling. Na ławce sterowej w kokpicie czteroosobowa rodzina może siedzieć obok siebie, a jej środkowa część otwiera się na zawiasach na gazowej sprężynie, aby uzyskać dostęp do platformy rufowej. Mimo to testerzy oceniliby lepsze podparcie stóp przy preferowanej pozycji sterowania na nawietrznym.
Remonty i eksploatacja
Pełny standardowy wyposażenie i przewidywalna konstrukcja sprawiają, że posiadanie jachtu 37 jest proste. Dostęp do silnika od przodu przez składane schodki zejściówki i panele boczne upraszcza rutynowe serwisowanie, a powszechne ulepszenia stosowane w handlu obejmują elektryczną windę kotwiczną na lewej burcie pomagającą przy fałach grota. Duży kokpit – szeroki, długi, z wycięciami na siedziska umożliwiającymi przechodzenie wokół koła sterowego – pozwala sternikowi pracować bez przeszkadzania gościom, a lewe siedzisko można podnieść, aby schować małą pontonikę lub tratwę ratunkową.
Werdykt
Oceanis 37 łączy żywiołową żeglugę z przestronnymi wnętrzami, kadłubem Finot/Conq oferującym osiągi znacznie wykraczające poza jego długość w linii wodnej oraz wnętrzem Nauta, które jest nowoczesne, ale bez rezygnacji z praktyczności turystycznej. To żywy, średniej wielkości jacht turystyczny, który zapewnia komfort zarówno podczas postoju, jak i żeglugi.
Zalety
- Kadłub z szeroką rufą i wysoki maszt zapewniają dobre osiągi pod wiatr i na kursach pełnych jak na tę wielkość jachtu
- Dobrze zaprojektowane przejścia przy zejściówce i dostęp do silnika ułatwiają serwis i wchodzenie na pokład
- Szeroki kokpit i łatwo dostępne kabestany sprawiają, że żeglowanie w małej załodze jest praktyczne
Wady
- Ograniczone miejsce do przechowywania w kambuzie: brak szuflad na sztućce, wąskie szafki uniemożliwiające używanie pełnych talerzy
- Pozornie nieprzebyta przestrzeń za rufową grodzią wymagająca demontażu elementów z góry
- Zbyt mały standardowy fok składany ogranicza możliwość zatrzymania się całkowicie na silniku
