Projekt i konstrukcja
Kadłub jachtu Taswell 43 jest wykonany z laminatu poliestrowo-szklanego z żeliwnym finkilem, a w części podwodnej stocznia użyła litego, ręcznie układanego laminatu, podczas gdy nad linią wodną znajdowały się wzmocnienia przekładkowe z rdzeniem balsowym. Powierzchnia zmoczona wynosi około 656 stóp kwadratowych, a finkil zapewnia większą manewrowość kosztem stabilności, jaką na kotwicy wykazywałaby siostrzana jednostka z długim kilem. Stosunek balastu do wyporności jachtu zapewnia moment prostujący nieco powyżej średniej, co pozwala skutecznie radzić sobie z przechyłem. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 187 przy szerokości 16,67 stopy daje stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 2,57 – co oznacza znacznie bardziej przestronny kadłub niż w przypadku niemal wszystkich współczesnych mu jednostek. Oceny z tamtego okresu wyróżniają wysoki poziom jakości wykonania i opisują te jachty oceaniczne jako ogólnie dobrze zbudowane. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Jako jacht turystyczny o umiarkowanej prędkości, Taswell 43 może konkurować z jachtami marki Valiant pod względem prędkości i zdolności do ostrzenia. Pod silnikiem typowy diesel Yanmar 4JH-HTE o mocy 55 KM rozpędza go do około 7 węzłów, a zbiornik paliwa o pojemności 86 galonów pozwala na dłuższe rejsy na silniku. Zanurzenie finkilu wynosi od 6,27 do 6,57 stopy w zależności od obciążenia, co ogranicza jego akwen do głównych marin. Układ pokładu sprawdza się dobrze, z wyjątkiem kokpitu, który jest dość ciasny i wysoko osadzony; ta podwyższona pozycja przynosi szybsze i bardziej gwałtowne kołysanie na fali, choć mały kokpit jest uznawany za idealny dla bezpieczeństwa na pełnym morzu, jeśli nie jest zbyt duży do towarzyskich spotkań na kotwicy. W wersji z pokładówką (deck-salon) jest on oceniany jako doskonała jednostka do wymagających rejsów żeglarskich, charakteryzująca się znakomitą dzielnością morską. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem Taswell 43 wyróżnia się dużą kabiną armatorską z prywatną toaletą, ogromnym kambuzem w kształcie litery U oraz przestronną mesą z szerokimi widokami na boki i dziób. Rufowa kabina armatorska wyposażona jest w koję wyspową i prywatną toaletę z prysznicem w kabinie, podczas gdy kabina dziobowa posiada własną toaletę i prysznic; niemal okrągły stolik w kabinie rufowej po lewej burcie oraz nawigacyjny stanowisko na prawej burcie skierowane do przodu dopełniają układ wnętrza, a w niektórych wersjach znajdują się tu również dwie kabiny z kojami piętrowymi i druga toaleta w części dziobowej. Konfiguracja wnętrza nadaje się do żeglugi przybrzeżnej lub do mieszkania na pokładzie, a stocznia Ta Shing oferowała różnorodne opcje aranżacji. Na dole panuje bardzo wydajne zagospodarowanie przestrzeni dla komfortu życia, choć ta wydajność wymaga rezygnacji z dużej ilości miejsca na przechowywanie większych przedmiotów. (1)
Znane problemy
Na tych budowanych na Tajwanie jachtach pokład tekowy jest mocowany na wkręty przechodzące przez sklejkowy podkład i ma ograniczoną żywotność – wymaga wymiany po 15 do 25 latach, w zależności od klimatu i sposobu użytkowania, przy czym w tropikach wpływa na to większa konieczność konserwacji oraz wysoka temperatura pod stopami. Przy takiej konstrukcji przed remontem niemal na pewno pojawi się znaczna zgnilizna w sklejkowym podpokładzie, a strukturalnym pokładem jest właśnie ten podpokład – którego nie da się skontrolować. Wskazówki z przeszłości nie zalecają zakupu egzemplarza z pokładem tekowym do długiej żeglugi oceanicznej, a brak pojemnych schowków sprawia, że jednostki te są mniej odpowiednie do dalekiej żeglugi pełnomorskiej. Wczesne projekty nie nadawały się do żeglugi oceanicznej, ale można je było zmodyfikować, aby radziły sobie całkiem nieźle w starciu z wieloma współczesnymi im konstrukcjami; lepsza konfiguracja oceaniczna poprzedzała kolejne modele, które uznano za całkowicie nieprzystosowane do tej pracy. (1)
Remonty i eksploatacja
Kupujący zamierzający mieszkać na pokładzie lub żeglować przybrzeżnie uzna konfigurację wnętrza za idealną, jednak każdy kadłub z pokładem tekowym wymaga zaplanowania budżetu na wymianę pokładu w przedziale czasowym 15 do 25 lat oraz inspekcji skupionej na ukrytym podkładzie. Brak pojemnych schowków w efektywnym układzie jest stałą cechą, a nie wadą wymagającą naprawy, co kształtuje sposób najlepszego użytkowania jachtu. Wybór pokładu nietekowego lub już wyremontowanego zwiększa dzielność oceaniczną jednostki.
Werdykt
Taswell 43 to przemyślanie zaprojektowany jacht turystyczny stoczni Dixon, którego pojemność i jakość wykonania doskonale sprawdzają się przy życiu na pokładzie i żegludze przybrzeżnej, podczas gdy konstrukcja kokpitu i pokładu wyznaczają wyraźne granice dla żeglugi oceanicznej. Jacht ten nagradza właściciela, który ceni przestrzeń i solidną konstrukcję bardziej niż towarzyski kokpit i samowystarczalność w długich rejsach.
Zalety
- Duży, wydajny wnętrze z apartamentem armatora, kabiną dziobową i ogromnym kambuzem
- Solidna konstrukcja z laminatu poliestrowo-szklanego ze słabym momentem prostującym nieco powyżej średniej
- Łatwy w manewrowaniu finkil i wysoka dzielność morska w formie jachtu typu deck-salon
Wady
- Pokład tekowy na zgnilym sklejku jest ukryty i niepodatny na inspekcję; nie nadaje się do długiej żeglugi oceanicznej
- Ciasny, wysoki kokpit nie sprzyja towarzyskiej atmosferze i promuje silniejszy ruch na boki
- Ograniczona przestrzeń bagażowa utrudnia długodystansową żeglugę
