Catalina Morgan 43 — informacje, recenzja, dane techniczne

Projekt i konstrukcja

Kadłub jest konwencjonalny jak na swoją epokę: monolityczny laminat poliestrowo-szklany poniżej linii wodnej z przekładkową pokładówką, co pozwoliło utrzymać masę pod kontrolą. Strukturę wewnętrzną stanowią zalaminowane denniki i wzdłużniki wzmocniające, a kil jest zewnętrznie przykręcany śrubami. Podwięzi wantowe są wklejone w solidne, zalaminowane konstrukcje wewnątrz kadłuba, a nie tylko przykręcone śrubami przez pokład – co świadczy o zamiarze stoczni budowania jachtów dzielnych morskich. Stałe okna kabiny i bulaje to jednostki z aluminiowymi ramami i szklanymi szybami akrylowymi, typowe dla łodzi z połowy lat 80., z których niektóre mogły zostać wymienione. Przy stosunku balastu do wyporności na poziomie około 35% oraz wskaźniku wywrotności wynoszącym 1,89, część podwodna jachtu łączy stabilność kursową z ochroną, która przemawia bardziej do żeglarzy oceanicznych niż do regatowców. (1)

Ożaglowanie i obsługa

Wyposażony w prosty takielunek slupa topowego o umiarkowanych proporcjach, Catalina Morgan 43 jest łatwy do zrozumienia i ulepszenia nowoczesnymi systemami obsługi żagli. Powierzchnia żagli wynosi łącznie 797 stóp kwadratowych, podzielona między grot o powierzchni 331 ft² oraz 100% przedni trójkąt o powierzchni 466 ft², na maszcie o wysokości 53'2" i bomie o wysokości 17'6". Stosunek SA/D wynoszący 15,6 oraz D/L na poziomie około 238 plasują go mocno w przedziale jachtów turystycznych o umiarkowanej wyporności. Pod wiatr kształt kadłuba projektu Nelson/Marek oraz część podwodna z finkilem i skegiem zapewniają lepsze ostrzenie i mniejszy dryf boczny niż starsze jachty turystyczne z pełnym kilem i kokpitem centralnym o podobnej długości, a stosunkowo smukłe wejście dziobu pomaga mu przecinać falę, zamiast w nią uderzać. Na kursach z wiatrem umiarkowana wyporność i duża linia wodna pozwalają mu osiągnąć stabilną, nieco przechyloną dziobem pozycję, utrzymując prędkość od 6 do 7 węzłów przez długie czas przy rozsądnej żegludze. Ster na skegu zapewnia solidne, przewidywalne prowadzenie bez silnej tendencji do niekontrolowanego ostrzenia (orzy), jeśli ożaglowanie jest dobrze zrównoważone. (1)

Warunki mieszkalne

Układ z centralnym kokpitem otwiera drogę do prawdziwej kabiny armatorskiej na rufie z dużą koją wyspową, dobrą wysokością wnętrza i prywatną toaletą z osobną kabiną prysznicową na wielu jachtach – przestrzeń ta przypomina małą sypialnię, a nie ciasną koję rufową. Przejście z salonu do kabiny rufowej biegnie wzdłuż jednej ze stron przestrzeni silnikowej, zapewniając dobry dostęp do silnika Perkins 4-108 i powiązanych z nim systemów. W części dziobowej główny salon posiada jadalnię w kształcie litery U na lewej burcie oraz prostą kanapę na prawej burcie, z pełnowymiarowym stanowiskiem nawigacyjnym w pobliżu zejściówki. Kambuz jest rozmieszczony wzdłuż przejścia lub w kształcie litery L w pobliżu zejściówki, wyposażony w podwójny zlew oraz miejsce na pełnowymiarową kuchenkę i lodówkę. Dziobowa kabina z koją V i własną toaletą nadaje się idealnie dla gości lub dzieci. Podczas żeglugi układ ten świetnie sprawdza się dla pary: kokpit jest bezpieczny, wachtowy znajduje się blisko zejściówki, a kambuz jest użyteczny na obu halsach.

Znane problemy

Jak w przypadku każdego czterdziestoletniego jachtu turystycznego, kompromisy zaczynają się od wieku konstrukcji. Typowe dla śródokrętowców niedogodności wpływające na komfort w kokpicie są tu obecne, a wyższe stanowisko sterowania sprawia, że załoga odczuwa pionowe ruchy jachtu bardziej niż na jednostkach z kokpitem rufowym, szczególnie przy fali czołowej. Typowe dla lat 80. problemy z osprzętem pokładowym i iluminatorami objawiają się przeciekającymi oknami w aluminiowych ramach oraz zużytymi kabestanami czy windą kotwiczną. Najważniejsze punkty do sprawdzenia podczas inspekcji to wilgoć w rdzeniu pokładu wokół podwięzi wantowych, stójek relingu, kabestanów i gniazda masztu; korozja szczelinowa podwięzi wantowych; stan śrub kilowych i dna zęzy po każdym wejściu na mieliznę; luz na łożyskach steru oraz pęknięcia kadłuba ze skegiem; oraz oryginalny silnik Perkins, który jest solidny, ale zazwyczaj wymaga już remontu lub wymiany. Oryginalne zbiorniki paliwa ze stali węglowej, jeśli były zamontowane, są doskonałymi kandydatami do wymiany.

Remonty i eksploatacja

Kupujący często niedoceniają kosztownych elementów: olinowania stałego i żagli, wymiany bulajów i okien, prac przy zbiorniku paliwa oraz poważnej serwisowej remontu silnika. Układ elektryczny na wielu jachtach to mieszanka oryginalnych instalacji z późniejszymi dopiskami, więc uporządkowany, udokumentowany panel to bardzo dobry sygnał. Wysoka wolna burta zapewnia suchą żeglugę, ale oznacza wyższe nadwodzie do wchodzenia po zejściówce, a wysoki pokład nadbudówki daje więcej miejsca pod wiatr w ciasnych marinach. Mimo to, dostęp do silnika od góry, przyzwoita pojemność zbiorników (około 200 galonów wody i 60 galonów paliwa) oraz proste systemy czynią ten jacht realnym, sprawnym jachtem oceanicznym dla pary.

Werdykt

Catalina Morgan 43 to rozsądny, dzielny morsko jacht żaglowy z centralnym kokpitem, który rezygnuje z czystej prędkości w słabym wietrze na rzecz stabilnego, przewidywalnego zachowania i prawdziwej, położonej na rufie kabiny armatorskiej. Odpowiada doświadczonym parom planującym długie rejsy przybrzeżne i oceaniczne, które cenią komfort i konserwatywną konstrukcję ponad osiągi regatowe. Łączy tradycje ciężkich jachtów z długim kilem z nowoczesnymi jachtami turystyczno-regatowymi, nie wymagając przy tym załogi regatowej.

Zalety