Projekt i konstrukcja
Kadłub to kolejny krok w długiej linii projektów Southerly autorstwa Humphreysa, charakteryzujący się niezwykle szerokimi sekcjami rufowymi, nowoczesną pionową dziobnicą, która wydłuża linię wodną, oraz szeroką pawężą, która zwiększa objętość w części rufowej, powiększając wnętrze. Rob Humphreys zaprojektował kadłub, a Stephen Jones nowy form przekładki pokładowej, która dzieli stanowiska sterowe i otwiera kokpit. Northshore zamówiło ten pokład kilka lat po wprowadzeniu modelu 42, dodając literę „T” do oznaczenia RS. Żeliwny kil podnoszony jest cechą wyróżniającą tego projektu: przy opuszczeniu ma wydajny profil do żeglugi ostro na wiatr, a po podniesieniu chowa się płasko z żeliwną płytą denną, którą mocuje się w zagłębieniu za pomocą nierdzewnych śrub. Ponieważ dwie trzecie balastu znajduje się w tej płycie dennym, środek ciężkości pozostaje bezpiecznie niski, a moment prostujący odpowiednio wysoki nawet przy podniesionym kilu. Obszar podwodny wykonano z litego laminatu z przezroczystym żelkotem, natomiast nadwodzie i pokład posiadają rdzeń z balsy lub pianki. Ekspert od inspekcji okrętowych ocenił standard wykończenia i detali jako wyraźnie wyższy niż w przypadku wcześniejszych generacji jachtów Southerly. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Plan ożaglowania obejmuje wysoki takielunek ułamkowy z fokiem rolowanym samozwrotnym i dużym grotem, co daje powierzchnię żagli bliską 72 metrów kwadratowych i wysokość masztu wynoszącą 61 stóp i 5 cali. Pisząc w magazynie Cruising World, tester ocenił, że żagle na 42RST dobrze przecinają wiatr pod wiatr i są łatwe w obsłudze, pozwalały na doskonałe osiąganie czasów pod wiatr dzięki wąskim kątom prowadzenia szotów, które umożliwia samozwrot. Przy opuszczonym kilu jacht obraca się w kole na mniej niż półtorej długości kadłuba, ale przy podniesionym nie może wykonać zwrotu przez sztag bez wejścia w baksztag, co jasno pokazuje rolę kilu obrotowego. Sam kil można całkowicie podnieść w ciągu 50 sekund i opuścić w 40 sekund, co pozwala na wpłynięcie na wodę o głębokości poniżej 3 stóp i eksplorację płytkich lagun oraz marin bez ryzyka wejścia na mieliznę. Podwójne półzrównoważone stery skierowane na zewnątrz zapewniają uspokajającą stabilność kursową; gdy jacht przechyla się pod wiatr w szkwałach powyżej 20 węzłów, ster nawietrzny unosi się nad wodę, podczas gdy zawietrzny, będący teraz pionowy, sprawuje swoją funkcję wydajnie. Prowadzenie jest lekkie i responsywne, a na biegu wstecznym jest niezwykle dobre; recenzent magazynu Yachting Monthly uznał, że jacht prowadzi się pewnie i stabilnie. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem salon jest na tyle niski, że nie przeszkadza w widoku na dziób z kokpitu, a podniesiony salon i stół nawigacyjny wychodzą przez duże okna. Stolik nawigacyjny znajduje się na prawej burcie, a schowek na mokre rzeczy za jego siedziskiem, natomiast kanapy i jadalnia leżą na lewej burcie; kambuz jest osiowy na prawej burcie, ale na niższym poziomie niż podniesiony salon. Standardowy układ obejmuje dwie koje w części dziobowej i dwuosobową koję rufową z dwiema toaletami, choć niektóre jednostki zastępują trzecią kabinę na lewej burcie za kabiną dziobową, przenosząc toaletę dziobową na prawą burtę i zmniejszając kambuz, podczas gdy inne zachowują dwie dwuosobowe kabiny z własnymi łazienkami na obu końcach oraz dłuższy kambuz. Kabina rufowa jest ogromna, z koją wyspową pod podestem kokpitu utworzonym przez pustą część stołu nawigacyjnego, oraz własną toaletą na lewej burcie. Skrzynia kilowa została tak zaprojektowana w układzie wnętrza, że jest prawie niewidoczna. Wykończenie wnętrza to jasny teak, dostępne są liczne miejsca do przechowywania oraz w pełni wyposażone, opuszczane stanowisko nawigacyjne, choć jednym z niedociągnięć właścicieli było to, że cały jacht ma tylko jeden szufladę.
Znane problemy
Kilka egzemplarzy 42 RST opuściło stocznię z pokładami tekowymi, które wymagają dokładnej inspekcji pod kątem zużycia i szczelności mocowań. Doświadczony rzeczoznawca wykrywał pęknięcia laminatu, zwłaszcza wokół obła odwrotnego kilu, a jeden jacht po szorowaniu na sucho doznał uszkodzeń laminatu na tym obszarze. Na tych jachtach pojawiają się również doniesienia o pęknięciach żelkotu w pobliżu połączenia kadłuba z pokładem. Liczne jednostki opuściły formę w kolorowym żelkocie, który uległ już wyblaknięciu pod wpływem promieniowania UV, więc często wymaga ponownego pomalowania. Cały mechanizm kilu wymaga regularnego smarowania, a w wąskim przejściu z kokpitu na półpokłady przydałyby się dodatkowe handrelingi.
Remonty i eksploatacja
Przeprojektowanie jachtu RST przeniosło wózek szotów grota z kokpitu na pokładówkę, co zwolniło miejsce przy stanowisku sterowym i pozwoliło na zastosowanie podwójnych kół sterowych oraz kokpitu typu „T”. Podzielony szot grota prowadzi do tyłu do samoknagujących się likszpar Lewmar 46 po obu stronach, pozostawiając szoty w zasięgu ręki sternika. Opcjonalna owiewka składa się do wnęki w momencie nieużycia, a opcjonalny gennaker stawia się na demontowalnym bukszprycie przy słabych wiatrach. Liczne luki, baksztagi i dory umożliwiają dobrą wentylację pod pokładem, choć przestrzeń na instrumenty przy stole nawigacyjnym jest ograniczona.
Werdykt
Southerly 42 RST to prawdziwy jacht żaglowy typu deck-saloon, który rezygnuje z nieco większej zwrotności w słabym wietrze na rzecz wolności, jaką daje podniesiony kadłub o zanurzeniu 2 stóp i 9 cali oraz doskonałe zdolności do żeglugi pod wiatr przy głębokości 8 stóp i 11 cali z opuszczonym kilem. To jacht dla dwuosobowej załogi, oferujący stabilność dzięki podwójnym kołom sterowym, chroniony głęboki kokpit i jasną mesę, zbudowany z wyższą starannością wykonania niż jego poprzednicy.
Zalety
- Kil obrotowy pozwala na pływanie przy zanurzeniu poniżej 1 metra, a jednocześnie zapewnia wydajny kształt pod żaglami w pełnym zanurzeniu podczas żeglugi ostro na wiatr
- Podwójne stery i lekka sterowność sprawiają, że jacht jest stabilny i łatwy w obsłudze w małej załodze
- Podniesiony salon z dużymi oknami i niskim profilowaniem zachowuje dobre widoczności i przestrzeń
- Wysoki standard budowy z centralnym balastem utrzymuje wysoki moment prostujący przy podniesionym kilu
Wady
- Mechanizm kilu wymaga regularnego smarowania, a w rejonach mocowań kilu pojawiają się pęknięcia laminatu
- Egzemplarze z pokładem tekowym oraz kolorowy żelkot wymagają dokładnej kontroli stanu okuć i starcia pod wpływem promieni UV
- Według jednego z właścicieli w standardowym wnętrzu znajduje się tylko jedna szuflada
- Wąski przejście między kokpitem a pokładem bocznym wymaga dodatkowych handrelingów
