Design i konstrukcja
Kadłub i pokład to konstrukcja przekładkowa z laminatu poliestrowo-szklanego na rdzeniu z pianki Divinycell, a przestrzeń pod przednią sekcją kokpitu aż do małej kabiny – wraz z dziobową częścią pod materacami kojowych – wypełniona jest pianką epoksydową. Ta objętość w połączeniu z dwiema komorami wypornościowymi czyni jacht 18-2 niezatapialnym: pozostaje on na powierzchni nawet wtedy, gdy napełnia się wodą podczas nieudanego postawienia gennakera, i leży poziomo w wodzie, co umożliwia odpompowanie go i podniesienie. Ster to pojedynczy płat zamontowany w kasecie, która go chwyta i może być podciągnięta jednym ruchem, co według producenta oznacza, że potrzebny jest tylko jeden płat sterowy. Miecz 3D zamocowany do nadbudówki zmienia kąt szotów przy ciasnych kursach pod wiatr, a otwarta rufa posiada po obu stronach dwie stalowe płyty do montażu drabinki kąpielowej i uchwytu silnika. Bardzo duża bakista rufowa – szeroka na około dwa metry, długa na ponad metr i wysoka na 35 cm – jest dostępna przez dwie wodoszczelne luki kokpitowe.
Takielunek i obsługa
Ułamkowy takielunek slupa wykorzystuje mocno odchylone do tyłu salingi na górnych wantach, co eliminuje potrzebę stosowania achtersztagu, podczas gdy dolne wanty po obu stronach oraz forsztag dopełniają olinowanie stałe. Grot jest rozszerzony w części przedniej, więc achtersztag jedynie by go zahaczał, a system rolowanego foka mieści się pod pokładem w komorze kotwicznej. Trzy urządzenia trymujące – cunningham, cunningham dolny (downhaul) i szkentl (outhaul) – znajdują się wokół zejściówki wraz z szotami przednimi, a szeroki kokpit posiada pasy szkentlu, dzięki czemu przenoszenie ciężaru załogi na nawietrzną stronę przebiega bez trudu. Nie ma tu chowanego bomu gennakera; gennaker o powierzchni 25 metrów kwadratowych jest składany w opcjonalnym, chowanym rękawie (trąbie). Powierzchnia żagli pod wiatr wynosi 20 metrów kwadratowych (14 m w grocie, 6 m w foku rolowanym). Podczas testów wspinaczka na liczniku przekroczyła nieco ponad 5 węzłów pod wiatr – co już było znaczącym osiągnięciem dla kadłuba o długości 5,30 m – a pod gennakerem jacht z łatwością osiągał 7 węzłów i więcej, przy czym GPS wskazywał niecałe 9 węzłów kursu do kursu wiatru, gdy załoga nawet nie pracowała mocno w baksztagu. Przy ułamku siły wiatru jacht nadal rejestrował ponad 6 węzłów i potrafił krótko ślizgać się tylko na grocie i foku podczas odpadania w szkwałach. (1)
Osiągi pod obciążeniem
Zachowanie jachtu przy słabym wietrze i szkwałach najlepiej obrazuje jego charakterystykę. Przy wietrze o sile 12 do 15 węzłów z porywami przekraczającymi 20 węzłów, testowani potrzebowali trzech osób na burcie, aby utrzymać kontrolę nad jednostką pod gennakerem. Jednak balast o wadze 130 kg zapewniał wystarczające bezpieczeństwo, by bez wahania stawiać żagle przy tych porywach. Ta kombinacja – jacht o długości zaledwie 5,30 m i szerokości 2,30 m, zanurzeniem od 0,20 do 1,30 m – jest na tyle szybka, że etykieta „szybkiej łodzi rekreacyjnej” producenta jest w pełni uzasadniona, nawet jeśli nie jest to jacht regatowy.
Wnętrze i miejsca do spania
Pod pokładem koja ma wymiary 200 x 161 cm przy wysokości ramion i jest wygodna dla dwóch osób, oferując 79 cm wysokości w kabinie oraz 126 cm pod luką w przedniej części wnęki na nogi. Okna nadbudówki otwierają się dla zapewnienia przepływu powietrza, a rynny burtowe wzdłuż obu połączeń pokładu z kadłubem pozwalają na przechowywanie worków w dowolnym miejscu. Ta mała kabina to uczciwe miejsce na weekendowe pobyty, a nie apartament turystyczny, ale otwierane okna i konfigurowalne schowki idealnie wpisują się w charakterystykę jachtu jako jednostki do rekreacji jednodniowej i nocnej.
Werdykt
Sailart 18-2 to skoncentrowany mały jacht turystyczny: wypełniony pianką i niezatapialny, szybki w baksztagu oraz łatwy w odcięciu napędu lub osadzeniu na dnie dzięki podnoszonemu sterowi i wodoszczelnym bakistom kokpitu. Rezygnuje z ambicji regatowych na rzecz bezpiecznej platformy, na której para może żeglować ostro bez obawy o zatonięcie.
Zalety
- Niezatapialna konstrukcja z komorami wypornościowymi wypełnionymi pianką i żywicą epoksydową; pozostaje w pionie po zalaniu
- Szybki przy silniejszym wietrze: ponad 7 węzłów pod gennakerem, blisko 9 na lądzie podczas testów, żegluje samym grotem i fokiem
- Jedno-kasetowy ster unosi się jednym ruchem; fok rolowany pod pokładem; brak potrzeby stosowania achtersztagu
- Koja pomieści dwie osoby dzięki otwieranym oknom nadbudówki i regulowanemu bagrowi
Wady
- Wymaga trzech osób na pasach do obsługi gennakera przy podmuchach o sile 20 węzłów
- Brak wysuwanej bomu gennakera; rękaw do kładzenia gennakera jest opcjonalny
- Niska wysokość w kabinie (79 cm nad koją) ogranicza wygodę życia do krótkich pobytów
