Sabre 34 — informacje, recenzja, dane techniczne

Projekt i konstrukcja

Kadłub Mark I to ręcznie układana skorupa z laminatu poliestrowego na maty i włókna szklane, co były typowe materiały tamtych czasów, ale wykonane z doskonałym kunsztem rzemieślniczym. Wczesne jachty miały podwodzie z litego laminatu, a pokład z rdzeniem z balsy; w 1978 roku model 34 został zmodyfikowany tak, że kadłub również otrzymał rdzeń z balsy. Pokłady są zazwyczaj przekładkowane rdzeniem z balsy o grubości 3/8 cala i pół cala, z wklejonymi elementami ze sklejki w miejscach o wysokim obciążeniu, natomiast nadbudówka dzieli ten sam kompozyt laminatowo-balsowy. Pod względem konstrukcyjnym połączenie kadłuba z pokładem to wewnętrzny kołnierz i połączenie śrubowaną przez kadłub, a zewnętrzny balast ołowiany o wadze 4600 funtów jest mocowany za pomocą nierdzewnych śrub kilowych, wspartych wzmocnionym profilowaniem z laminatu. Poniżej linii wodnej przewidywalny, odchylony ku tyłowi finkil, umiarkowana stopa dziobnicy i częściowo zrównoważony ster dają modelowi 34 zrównoważony, uniwersalny profil do żeglugi przybrzeżnej, a kształt kadłuba wyraźnie sugeruje wpływ formuły IOR bez ekstremalnych deformacji typowych dla czysto regatowych konstrukcji. (1)

Ożaglowanie i obsługa

Jako slup topowy Sabre 34 niesie powierzchnię żagli wynoszącą 507 stóp kwadratowych i ma wysokość nad linią wodną 51 stóp, z anodowanym aluminiowym masztem i bomem. Szot grota jest zazwyczaj sprowadzany do wózka szotów grota nad zejściówką, co pozwala zachować czystość w kokpicie, a większość jachtów była wyposażona standardowo w kabestany szotowe Lewmar. Przy wyporności 11 400 funtów przy długości linii wodnej wynoszącej 26 stóp i 3 cale, stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 278 oraz stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszący 16 klasyfikują go jako umiarkowanie ciężki jacht turystyczny. Właściciele donoszą, że początkowo jacht jest nieco miękki na żaglach, ale po przechyleniu do około 12 stopni znacznie sztywnieje na żaglach. Choć jest nieco ociężały przy słabym wietrze, dobrze żegluje przy wietrze o sile od 8 do 10 węzłów i zazwyczaj wymaga refu tuż przed osiągnięciem prędkości 20 węzłów. Mały, ale wystarczający pomost nadbudówkowy zapewnia bezpieczeństwo podczas żeglugi pełnomorskiej, a podwójne relingi z solidnie podpartymi stójkami relingu były standardem.

Warunki mieszkalne

We wnętrzu Sabre 34 rozsądnie wykorzystuje szerokość wynoszącą 10 stóp i 6 cali. Grodzie, panele i listwy są w większości wykonane z birmanskiego teku, z jaśniejszymi blatami ze sklejki Formica w kambuzie i toalecie oraz podłogą kabiny z tekstu i jodły. Wysokość w mesie przekracza 6 stóp. Układ wnętrza obejmuje dziobową kabinę z podwójną koją w kształcie litery V, drzwi oddzielające mesę dla zapewnienia prywatności zarówno w kabinie, jak i w toalecie, oraz toaletę na prawej burcie, która jest nieco ciasna, z dużą szafą i szufladami naprzeciwko. Kanapy na lewej i prawej burcie w mesie ukrywają zbiorniki wody o pojemności 40 galonów pod pokładem oraz schowki za nimi, a najlepszym rozwiązaniem jest stołek montowany na grodzi, który można składać, aby otworzyć podłogę kabiny. Płytki kambuz w kształcie litery C na prawej burcie sprytnie wykorzystuje dostępną przestrzeń – posiada jedno umieszczone od przodu umywalki i dużą lodówkę na lód za nią, natomiast stanowisko nawigacyjne naprzeciwko wykorzystuje głowicę koji rufowej jako siedzisko; pojedyncza koja rufowa stanowi doskonałą koję wachtową. W niektórych rocznikach pozycje kambuza i stanowiska nawigacyjnego są zamienione.

Znane problemy

Dwie słabości z okresu budowy wynikają z użycia rdzenia z balsy. Liczne okucia, w tym handrelingi po obu stronach, były przykręcane śrubami przez rdzeń z balsy bez odpowiedniego uszczelnienia tego miejsca, co doprowadziło do poważnych delaminacji i degradacji na kilku badanych przez recenzenta egzemplarzach – przeciekające handrelingi na pokładówce są dobrze udokumentowanym źródłem problemów. Osmorozwory (pęcherze) na kadłubie, niszczące wiele jachtów seryjnych z tamtej epoki, są tu bardziej prawdopodobnym zagrożeniem; umiarkowane pęcherze osmotyczne nie są rzadkością pod linią wodną, choć poważne problemy konstrukcyjne występują rzadko. Kilku właścicieli zauważyło, że oryginalna instalacja elektryczna 12 V była niedośćmierzona i podatna na przeciążenie w miarę dodawania nowych instrumentów, a także odnotowano, że Westerbeke chętnie zużywa akumulatory cynkowo-galwaniczne. Wczesne jachty wyposażone były w kuchenki alkoholowe pod ciśnieniem, które należy mieć nadzieję, że zostały już wymienione lub zastąpione innymi rozwiązaniami. (2)

Własność i remonty

Najwcześniejsze egzemplarze Mark Is były wyposażane standardowo w benzynowe silniki Universal Atomic 4, ale już na początku produkcji standardem stały się diesle, a po pierwszym roku produkcyjnym jedynym standardowym wyposażeniem były silniki Diesla Volvo lub Westerbeke. Większość jachtów dziś ma albo Westerbeke o mocy 27 KM, albo Volvo o mocy 23 KM, przy czym dwusuwowy Volvo jest głośniejszy i bardziej wibruje niż Universal czy Westerbeke. Jeden aluminiowy zbiornik paliwa o pojemności 20 galonów (ok. 75 litrów) służy do zasilania silnika. Wersja z mieczem o małym zanurzeniu, oferowana przy zanurzeniu z podniesionym mieczem wynoszącym zaledwie 3 stopy 11 cali (ok. 1,20 m) w porównaniu do standardowego kilu o zanurzeniu 5 stóp 6 cali (ok. 1,68 m), rozszerza możliwości żeglugi po płyciznach. Prace szkutnicze i stolarskie należą do najlepszych jakie można znaleźć na jakimkolwiek jachcie seryjnym, a dostęp do inspekcji wnętrza jest ogólnie dobry.

Werdykt

Sabre 34 Mark I to przemyślanie zaprojektowany jacht żaglowy turystyczny do żeglugi przybrzeżnej, o właściwościach regatowych i wykończeniu wewnętrznym z drewna tekowego, które dobrze się starzeje, o ile jacht jest utrzymywany w suchu. Przenikanie rdzenia balsowego przez wodę i ryzyko pęcherzy osmotycznych można skutecznie kontrolować dzięki dokładnej inspekcji, a niedostateczna pojemność instalacji elektrycznej jest znany obszarem wymagającym modernizacji, a nie wadą konstrukcyjną.

Zalety

Doskonała stolarka tekowa w grodziach i na pokładzie oraz oszczędzający miejsce składany stół
Sztywny i bezpieczny po przechyleniu, z rodowodem regat klubowych i komfortem zdolnym do żeglugi oceanicznej
Przebity śrubami wewnętrzne połączenie kadłuba z pokładem oraz ołowiany balast na nierdzewnych sworzniach

Wady