Projekt i konstrukcja
Kadłub modelu 515 jest wykonany z litego laminatu poliestrowo-szklanego, ręcznie układanego z zszywanymi tkaninami dwukierunkowymi przy użyciu 100% żywicy winyloestrowej. W strukturze znajdują się wzmocnienia aramidowe, a w dolnej części kadłuba i na burtach zastosowano przekładkę z rdzeniem piankowym wzdłużników w celu zapewnienia sztywności. W żadnym miejscu nie ma rdzenia drewnianego; pokład to kompozyt pianki zamkniętokomórkowej Divinycell z wzmocnieniami z wysokogęstościowej pianki H200 pod każdym przez-bolcowanym okuciem pokładowym, podszyty płytami ze stali nierdzewnej. Wodoszczelna grodź dziobowa oraz laminowane grodzie ze sklejki wodoodpornej zapewniają konstrukcji odpowiednią podział na przedziały. Balast ołowiany jest zalaminowany wewnątrz zmodyfikowanego finkilu, który jest częścią formy kadłuba, bez użycia śrub kilowych, a półzrównoważony ster zawiesza się na półskegu na nierdzewnej kolumnie. Przeprowadzając inspekcję jachtu, magazyn Cruising World uznał prace stolarskie za nienaganne, a późniejsza ekspertyza przed zakupem opisała kadłuby jako zbudowane zgodnie z wymaganiami ABYC i CE. (1)
Takielunek i obsługa
Model 515 jest wyposażony w ożaglowanie Solent z masztem Selden z wewnętrznym rolerem i pięcioma fałami prowadzonymi wewnętrznie, olinowaniem ze stali nierdzewnej 316 z końcówkami kompresyjnymi oraz rolerami Furlex zarówno na foku roboczym, jak i sztagach baksztagowych. System Hard Vang i wózek szotów grota Harken obsługują grot, podczas gdy wszystkie kabestany to Harken Radial, sterowane przez dwa liny główne nr 70. Większość manewrów żaglowych odbywa się z kokpitu, a przetestowany maszt z rolerem grota nieco zawodził przy próbie pokonania wiatru o sile 2,8 węzła pod wiatr przy zaledwie 5 węzłach wiatru; w baksztagu jacht osiągał 5,1 węzła, a pod silnikiem Yanmar rozpędzał się do 8,6 węzła na pełnych obrotach, płynąc z prędkością 7,2 węzła przy 2200 obr./min. Podczas żeglugi na silniku stocznia zapewniła doskonały dostęp do urządzenia ze wszystkich stron, choć inspektor na rynku wtórnym uznał ten przedział za nieco ciasny, choć części wymagające serwisu wciąż były łatwo dostępne. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem standardowym układem jest dwie kabiny i dwie toalety, natomiast w wersji z kokpitem centralnym znajduje się kabina armatorska na rufie, konfigurowalna kabina dziobowa, centralny salon oraz przestrzeń na śródokręciu, która może służyć jako gabinet lub kabina. Kupujący wybierali amerykańską okleinę wiśniową lub birmański teak z listwami z litego drewna, a magazyn Cruising World opisał salon jako niemal nadmiernie przestronny z sufitem przypominającym katedralny sklepienie. Kambuz na prawej burcie jest wąski i prowadzi w linii prostej, co zapewnia bezpieczeństwo kucharzowi, ale jednocześnie łączy go z salonem. Późniejszy recenzent zauważył, że przestrzeń na zewnętrzną kotwicę po lewej burcie przy schodach zejściówki była używana zarówno jako koja wachtowa, jak i stanowisko nawigacyjne, a kątowy kanapowiec nie posiada płynnych łuków. Dostępne były opcjonalne wnętrza trzykabinowe oraz pełne aranżacje na zamówienie, a jeden z inspektorów poinformował, że wnętrze można rozmontować przy użyciu minimalnego zestawu narzędzi.
Wyposażenie i systemy
Silnikiem jest diesl Yanmar z wtryskiem common-rail (stocznia podaje moc 110 KM; w przeglądzie z tamtego okresu wymieniano 100 KM) z izolowaną pianką maszynownią, filtrem Racor oraz brązowym przełożeniem wału. Infrastruktura elektryczna jest solidna: cztery akumulatory hotelowe AGM plus dwa zestawy rozruchowe/z łańcuchowymi blokami, alternator Balmar z zapasem, dwa ładowarki Duo Charger oraz falownik-ładowarka o mocy 3000 W na panelu CE/ABYC Blue Sea. Instalacja wodno-kanalizacyjna obejmuje aluminiowy zbiornik paliwa o pojemności 250 galonów i zbiornik wody ze stali nierdzewnej 316L, podwójne pompy zęzowe Rule o łącznej wydajności 6500 GPH (ok. 2450 l/h) wraz z awaryjną pompą w części dziobowej oraz dwie toalety z WC Raritan i zbiornikami fekaliów. Standardowy pakiet żagli został zamontowany i zwodowany w stanie gotowości do żeglugi.
Werdykt
Vista 515 to małoprodukcyjny, bogato wyposażony jacht turystyczny stoczni Perry, który nagradza nabywcę szukającego niestandardowej zabudowy wnętrza z drewna oraz systemów przystosowanych do żeglugi oceanicznej, bez konieczności akceptowania masowo produkowanych pokładów wysokich. Jego formowana konstrukcja jest konserwatywna i dobrze podzielona na komory, a standardowy zestaw osprzętu jest niezwykle pełny jak na tę klasę.
Zalety
- Solidny kadłub z laminatu winyloestrowego z zamkniętym w nim balastem ołowianym i brakiem śrub kilowych
- Obszerny standardowy wyposażenie od renomowanych dostawców (Harken, Selden, RayMarine, Blue Sea)
- Dostosowywalne, bez zarzutu połączone wnętrze z przestronnym układem z kokpitem centralnym
- Wysoka wydajność pomp zęzowych i wodoszczelna przednia gródź
Wady
- Zbudowano tylko 13 sztuk; części wnętrza są półseryjne i nie są wymienne
- Ciasna komora silnika; dostęp do generatora ograniczony w jednostkach wyposażonych fabrycznie
- Przyzwoite osiągi przy słabym wietrze, jak stwierdzili testerzy, ze składanym grotem
- Doniesienia o luzowaniu się uszczelek okiennych w przedniej części salonu na niektórych kadłubach
