Projekt i konstrukcja
Kadłub jest wykonany z litego laminatu poliestrowo-szklanego, z litym pokładem z laminatu, finkilem oraz sterem na skegu – co w tamtym okresie stanowiło konserwatywną konfigurację pełnomorską. Ołowiany balast i zanurzenie wynoszące 5,5 stopy (zmieniające się w zależności od obciążenia między około 5,51 a 5,81 stopa) znajdują się pod kadłubem, którego stosunek długości do szerokości (L/B) wynosi 3,55, dzięki czemu jacht jest smuklejszy niż 73% porównywalnych konstrukcji. Ta wąskość, w połączeniu ze stosunkiem wyporności do długości (D/L) wynoszącym 403, plasującym go w kategorii „ultraduższych jachtów turystycznych”, mówi o tym, że założenia projektowe przedkładały dzielność morską i ładowność nad czystą prędkość: tylko 5% podobnych konstrukcji jest cięższych. Powierzchnia zmoczona dna wynosi około 387 stóp kwadratowych, a współczynnik zanurzenia (immersion rate) na poziomie około 1237 funtów na cal oznacza, że jacht siedzi głęboko i niechętnie reaguje na przeciążenie.
Takielunek i obsługa
Jacht wyposażony jest w ożaglowanie typu slup topowy, a specyfikacja lin regulacyjnych jest typowa dla ówczesnych jachtów turystycznych: szoty foka i genui o długości około 43,2 stopy przy średnicy 5/8 cala, szot grota o długości 108,1 stopy o tej samej średnicy oraz szot spinakera o długości 95,1 stopy. Te długości odzwierciedlają spore wymiary kokpitu oraz bom, który wymaga odpowiednio długich lin do trymowania. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 7,2 węzła, co jest zgodne z długą linią wodną i dużą wypornością. Wskaźnik wywrotności na poziomie 1,73 jest na tyle wysoki, że sam na podstawie tej formuły jacht mógłby spełniać warunki do udziału w regatach oceanicznych – co jest przydatnym wskaźnikiem zapasu stabilności po wywróceniu dla jednostki o takim stosunku balastu do długości. (1)
Warunki mieszkalne i zachowanie na fali
Wskaźnik komfortu wynoszący 36,9 plasuje go powyżej 79% podobnych konstrukcji jachtów żaglowych pod względem przewidywanej łatwości ruchu na fali, co jest liczbowym wyrazem tego, jak ciężka wyporność i wąska szerokość wpływają na zachowanie jednostki na morzu: jacht został zaprojektowany tak, aby łagodzić krótką stromą falę, a nie tańczyć na jej grzbiecie. Stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynosi skromne 18,06, co potwierdza, że jest to przede wszystkim jacht turystyczny, który potrzebuje wiatru, a nie będzie szybkością w słabych wiatrach. Dokumentacja techniczna nie szczegółowo opisuje wnętrza poza wymiarami całkowitymi, więc przestrzeń mieszkalną należy oszacować na podstawie szerokości wynoszącej 12 stóp, a nie wyciągnąć z oficjalnych danych. (1)
Werdykt
Nicholson 44 to małoprodukcji, ciężki jacht wypornościowy typu slup topowy z połowy lat 70. zbudowany przez stocznię Camper & Nicholson. Parametry techniczne opisują dzielny morsko, wąski kadłub o głębokim balastowaniu, charakteryzujący się odpornością na wywrotkę przystosowaną do regat oceanicznych i wskaźnikiem komfortu przewyższającym większość rówieśników. Niedociągnięciami są jednak skromna moc żagli jak na jego masę oraz powierzchnia zmoczona, która wymaga cierpliwości podczas żeglugi. Dla kupującego, który ceni rzadkość, solidną konstrukcję i komfort ruchu na fali bardziej niż prędkość, jest to przemyślany wybór.
Zalety
- Wskaźnik wywrotności wynoszący 1,73 pozwala na start w regatach oceanicznych zgodnie z przepisami
- Wskaźnik komfortu przekracza 79% podobnych konstrukcji
- Bardzo wysoki stosunek wyporności do długości dla jachtów turystycznych – cięższy o zaledwie 5% od rówieśników
- Wąska szerokość (mniejsza niż u 73% projektów) poprawia właściwości nautyczne
Wady
- Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynoszący 18,06 jest niski jak na tę wyporność
- Zbudowano tylko kilka sztuk, co utrudnia pozyskanie części zamiennych
- Powierzchnia zmoczona wynosząca 387 stóp kwadratowych i wyporność przy zanurzeniu 1237 funtów na cal ograniczają osiągi pod obciążeniem
