Projekt i konstrukcja
Kształt kadłuba Ker 40 to studium kontrolowanej objętości. Więcej miejsca znajduje się w części dziobowej, szczególnie w okolicach jednej czwartej drogi od dziobu, podczas gdy na rufie nie ma obła, a kadłub charakteryzuje się ogromnym rozchylem bez uciekania się do zagłębień. Ten rozchylek sprawia, że półpokłady wokół kokpitu są szerokie, co daje jachtowi dużą szerokość na rufie, która jest mocno premiowana w systemie IRC. Szerokość w linii wodnej jest jednak mniejsza niż w przypadku Tonnerre i mniejsza w stosunku do maksymalnej szerokości kadłuba, dzięki czemu przechodzi on przez wodę na wąskiej powierzchni z minimalnym oporem. Na pawęży znajduje się wyraźny narożnik zamiast zaokrąglonego rogu, a projektant zauważa, że ten ostry kąt zapewnia lepsze właściwości hydrodynamiczne. (1)
Konstrukcja opiera się na infuzji włókna szklanego E i żywicy epoksydowej wokół zapewnionego przez SP rdzenia z pianki PVC, M-Core, który jest użyty w całym kadłubie, pokładzie i strukturze wnętrza. Wykończenie jest całkowicie malowane, bez żadnego żelkotu. Grodzie z kołnierzami eliminują potrzebę laminowania taśmą, a obciążenia przenoszone na dziobnicę i kil są przenoszone na grodzie dziobową i rufową oraz na gniazdo masztu poprzez dwa obrabiane bele z lekkiego stopu lotniczego. Projektant opisuje ten jacht jako zbudowany jak jednostka jednorazowa, ale seryjna, z taką samą konstrukcją techniczną w biurze Ker, jak w przypadku jachtu węglowego, z wykorzystaniem roztropnie dobranych włókien jednokierunkowych, ale w formie laminatu szklanego. Rdzeń z pianki PVC został wybrany zamiast Nomexu, ponieważ uważa się, że IRC karze Nomex jeszcze mocniej niż węgiel. Budowa węglowa przy tej długości pozwoliłaby zaoszczędzić co najwyżej 150 kg.
Takielunek i obsługa
Takielunek to slup ułamkowy z masztem i bomem Hall Spars NZ z wysokomodułowego węgla, dwoma parami cofniętych w tył węglowych salingów oraz olinowaniem stałym z prętów (rod). Istnieją dwa fały topowe i jeden ułamkowy fał na latawce, a także pojedynczy fał foka; do transportu żagli na kursach pełnych służy mocowany na śruby bukszpryt. Podnóżnik foka można opuścić do poziomu pokładu, a szot prowadzi się z kołka pilota na bocznej szynie z przełożeniem wyjściowym 6:1, przełożeniem regulacyjnym 24:1, bezpośrednio do głównego kabestanu. Stopery szotów grota prowadzą do kabestanów w estetycznym układzie pokładu.
Na wodzie płetwa została dopracowana, uzyskując szerszy rowek i czyniąc jacht bardziej wybaczącym błędy. Projektant twierdzi, że ma ona wystarczający ciężar i stabilność, by żeglować pod wiatr jak pociąg, natomiast na kursach pełnych gwałtownie przyspiesza. Testujący uznali ją za bardzo dzielnego jachtu pod wiatr pomimo lekkiej wyporności; lubi się nim żeglować z dużym przechyłem, utrzymując pracujący grot, aby zachować stały kąt przechyłu. W regatach RORC Myth of Malham jacht przetrwał wiatr o sile 45 węzłów i średnio osiągał 17 do 18 węzłów z wiatrem przez sześć godzin. Przewidywano tu osiągi typowe dla jachtów sportowych, zwłaszcza przy kursach z wiatrem, a sędziowie magazynu Sailing World nazwali ten projekt arcydziełem sztuki budowy łodzi i doskonałym kotwicznikiem pod żaglami. (1)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem Ker 40 jest bardzo minimalistyczny. Konstrukcyjna ławka biegnie od mesy aż do pawęży, z gniazdami na kubki (pipecots) nad nią. Kambuz znajduje się na lewej burcie od masztu, a stół nawigacyjny na prawej burcie – co stanowi absolutne minimum wymagane przez przepisy klasowe (Special Regs). Toalety są wybudowane przed główną grodzią. Jest to jacht, którego wnętrze istnieje po to, by spełnić przepisy bezpieczeństwa, a nie by gościć gości.
Znane problemy
Jacht po wyjęciu z pudełka był w doskonałym stanie i nie wymagał poważnych modyfikacji; główną kwestią dla przyszłego właściciela jest minimalistyczne wnętrze oraz wymagania lekkiej konstrukcji regatowej, a nie jakieś chroniczne usterki.
Remonty i eksploatacja
Jacht seryjny pozwala zaoszczędzić około 50 procent w porównaniu z budową jednostki na zamówienie, umożliwiając właścicielom wejście do świata regatowego IRC na jachcie szybkim i niestandardowym, bez ponoszenia kosztów budowy od podstaw. Jacht testowy Catapult został zbudowany dla doświadczonego właściciela głównie do żeglugi pełnomorskiej i wyposażony w stojak bomu Harken, przestronne stanowisko nawigacyjne oraz koje rufowe w kabinie. Przy zalecanej załodze regatowej liczącej 11 do 12 osób oraz typowych składach 10 do 12 osób, eksploatacja jachtu koncentruje się wokół gotowości do kampanii regatowych, a nie rekreacyjnego pływania w weekendy.
Werdykt
Ker 40 to półseryjny jacht regatowy, który przekształca wyjątkowe rozwiązania inżynieryjne w powtarzalną, konkurencyjną broń w systemie IRC. Jest agresywny i bardzo szybki jak na swoje rozmiary, a zarazem na tyle wybacza błędy, że pozwala na szybką żeglugę w szerokim wietrze. Jego wąska linia wodna w połączeniu z rozchylonym nadwodnikiem to sprytna odpowiedź na przepisy przelicznika szerokości w formule handicapowej.
Zalety
- Wąska linia wodna i rozchylony kadłub zmniejszają opór przy jednoczesnym zapewnieniu przewagi szerokości w formule IRC
- Inżynieryjna jakość na poziomie projektów jednostkowych w produkcji seryjnej laminatu za około połowę ceny budowy na zamówienie
- Wybaczające błędy, wysokie osiągi z udokumentowanym przeżyciem sztormu na 45 węzłach oraz średnimi prędkościami na kursach z wiatrem rzędu 17–18 węzłów
Wady
- Minimalistyczne wnętrze zaspokaja tylko wymogi przepisów klasowych, nie zapewnia komfortu turystycznego
- Lekka platforma regatowa wymaga załogi regatowej liczącej 10–12 osób oraz utrzymania na poziomie kampanii regatowej
