Design i konstrukcja
Krogen zaprojektował model 38 jako idealny jacht żaglowy turystyczny na płytkie akweny, takie jak Floryda czy Karaiby, a kadłub odzwierciedla to założenie. Konfiguracja z dwoma mieczami pozwala na minimalne zanurzenie wynoszące zaledwie 3 stopy i 2 cale przy podniesionych mieczach oraz 6 stóp i 8 cali przy opuszczonych, podczas gdy wersja z osobnym kilem oferowana była ze zanurzeniem kotwicznym wynoszącym 5 stóp. Flotę produkowała tajwańska stocznia Chien Hwa Boat Builders. Choć pierwsze kadłuby były uznawane za mniej dopracowane, zakład nieustannie doskonalił swoje metody, dzięki czemu większość późniejszych jednostek opuszczała stocznię z wysokiej jakości laminatem. Budowniczy opisywał laminat jako zamkniętokomórkowy PVC z grubym układaniem ręcznym przy użyciu mat i włókna szklanego (mattingu), a ster jest wykonany z laminatu z mocowanym na skegu. Balast w modelu z mieczami stanowi lity ołów o masie 7000 funtów, natomiast w wersji z głębokim kilem użyto żeliwa. Powyżej linii wodnej jacht posiada klasyczny dziób kliprowy oraz rufę o wyglądzie pirackim z pływakami (trailboardami) i jest szeroki jak na swoją długość. (2)
Ożaglowanie i prowadzenie
Model 38 jest ożaglowany jako kutry, a same słowa Krogena najlepiej oddają jego charakterystykę nautyczną niż jakakolwiek tabela techniczna: pisząc w recenzji dla Jordan Yacht Brokerage, określił go jako jacht, który daje radość z żeglugi, szybko reaguje na ster i jest sztywny na żaglach przy silnym wietrze, a jednocześnie potrafi bez trudu przepływać pod trzema stopami wody, być prowadzonym przez dwie osoby bez problemu i praktycznie samodzielnie kotwiczyć dzięki podwójnym mieczom. Sam ścigał się na swoim prywatnym jachcie z 1987 roku, Pelican, i uwielbiał ten projekt. Ten sam jacht armatora został zmodyfikowany w kierunku kecza, a jego kokpit wydłużono poprzez usunięcie koji rufowej, co pokazuje, że ta platforma potrafi wytrzymać modyfikacje bez utraty swojej zasadniczej natury do pływania po płyciznach. (2)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem wnętrze wykończone jest fornirem tekowym z podłogą kabinową z drewna tekowego i ostrokrzewu (teak and holly). Zabudowa wnętrza stanowi symfonię pięknego teku, uzupełnioną ciepłymi, wykonanymi z litego teku lukami nad głowami załogi. Standardowy układ przestrzeni obejmuje koję V w części dziobowej, toaletę i mesę na śródokręciu oraz kambuz na rufie po prawej burcie, podczas gdy nietypowa poprzeczna koja znajduje się na rufie po lewej burcie przy kotwicy. Rezultatem jest ciepłe, tradycyjne wnętrze jachtu turystycznego, a nie nowoczesny, otwarty układ, co doskonale sprawdza się podczas długich rejsów po płytkich wodach. (2)
Znane problemy
Najczęściej wspominanym mankamentem jest napęd. Oryginalny silnik Diesel Pathfinder o mocy 30 KM pozostawiał jacht bez odpowiedniej mocy, co było dziwne jak na dzieło projektanta specjalizującego się głównie w łodziach motorowych. Choć stocznia wkrótce przeszła na silnik Perkins 4-108, a później Perkins 4-108 o mocy 50 KM oraz Westebeke W46, te również okazywały się nieco za słabe na kotwicy. Wczesne kadłuby od Chien Hwa charakteryzowały się również konstrukcją nie tak solidną jak w późniejszych liniach, co stocznia nadrobiła poprzez ciągłe doskonalenie techniki budowy, a nie jedną wielką przebudowę projektu. (2)
Własność i eksploatacja
Z osiemdziesięciu pięciu zbudowanych egzemplarzy wiele wciąż jest cenionych jako jachty do żeglugi po płytkich wodach Florydy i Karaibów, co jest dowodem trwałej sympatii do tego projektu z limitowanej produkcji. Paliwo jest przechowywane w zbiornikach ze stali nierdzewnej, a mechanizm miecza oraz ster na skegu wymagają uwagi właściciela, jednak bogaty w teak wnętrze i małe zanurzenie sprawiają, że jachty te cieszą się stałym popytem wśród żeglarzy ceniących dostęp do płytkich akwenów.
Werdykt
Kadey-Krogen 38 to osobiste założenie projektanta: szeroki, o małym zanurzeniu kutry, który rezygnuje z czystej prędkości na rzecz możliwości eksploracji wód niedostępnych dla głębszych jachtów kilowych, otulony tradycyjnym ciepłem teku. Ograniczona produkcja i poprawiająca się historia budowy sprawiają, że późniejsze kadłuby są bezpieczniejszym wyborem, a słabe silniki pozostają jedyną trwałą wadą tego modelu.
Zalety
- Mieczowe kile w układzie tandemowym pozwalają na małe zanurzenie wynoszące 3'2" przy zachowaniu dobrej trakcji na pełnym morzu
- Tradycyjne wnętrze z drewna tekowego z poprzeczną koją rufową
- Zaprojektowany przez Krogena na potrzeby jego własnej żeglugi po płytkich wodach
Wady
- Oryginalne i późniejsze silniki uznawane za zbyt słabe
- Wczesne kadłuby z tajwańskiej stoczni budowane były mniej solidnie niż późniejsze jachty
