Projekt i konstrukcja
Kadłub zaprojektowany przez Valera dla modelu 45 FC posiada bardziej wyraźne łuki w obło i większą objętość w części dziobowej niż czysto regatowe modele stoczni, podczas gdy szerokie sekcje rufowe, długie ostre obła oraz finkil z balastem skoncentrowanym nisko w kadłubie zapewniają znaczny moment prostujący. Standardowy stały bulbkil ma zanurzenie 2,20 m i waży cztery tony (żeliwna stopa kilu o masie 2 t i wklęsłej bazie, idealna do rozłożenia obciążeń przy wejściu na mieliznę, oraz ołowiany bulb o masie 2 t); opcjonalny krótki kil sznurowy o zanurzeniu 1,90 m dodaje 300 kg i utrzymuje stabilność niemal identyczną, poprawiając ją jeszcze bardziej dzięki węglowemu masztowi. Stocznia JPK buduje cały kadłub i konstrukcję w jednej operacji infuzji próżniowej – metoda ta zapewnia pełną jednorodność i ogólnie lekki, a zarazem bardzo wytrzymały kadłub, w przeciwieństwie do produkcji seryjnej. Obszary poddawane dużym obciążeniom – dziób kilu, struktura dna kadłuba, mocowania masztu i podwięzi wantowych, podstawa kilu – otrzymują w przekładzinie piankę o wysokiej gęstości i doskonałych właściwościach amortyzujących; masa jest oszczędzana tylko w częściach nadwodzia o niskich obciążeniach oraz w niektórych elementach nadbudówki. Meble wnętrza i grodzie są laminowane metodą przekładkową i wklejane do kadłuba oraz pokładu, co współtworzy konstrukcję; nawet drzwi zawierają piankę, a całkowita masa drewna na pokładzie wynosi około 200 kg, wykończona fornirem z bielonego dębu. (1)
Takielunek i prowadzenie
45 FC to slup ułamkowy z ożaglowaniem składającym się z grota o powierzchni 53 m² i genui o powierzchni 60 m², co daje stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 25,6, który żeglarze testujący przekładali na szybką i sztywną na żaglach jednostkę. Układ dwóch żagli przednich z rolerami genui i sztaksela prowadzonymi do kokpitu to bardzo przydatne rozwiązanie turystyczne; fały genui i sztaksela wracają na szyny napinające na maszcie, co oszczędza banki stoperów, podczas gdy fały spinakera i gennakera są obsługiwane przez dedykowany kabestan u podstawy masztu do stawiania i zrzucania. Osiem stoperów na burtę kieruje olinowanie ruchome i szoty do dwóch wewnętrznych kabestanów Harken Performa, do których doprowadzone są również achtersztag i baksztagi. Podniesione konsole przed podwójnymi kołami pozwalają na łatwy dostęp do manewrów niezbędnych do sterowania – szotów, refów, szkentli czy zwrotów przez sztag. Długi bukszpryt przenosi spinakery asymetryczne lub gennakery oraz kotwicę; szot grota jest zamocowany do pokładówki, dzięki czemu kokpit pozostaje wolny. W recenzji jachtu jeden z testerów ocenił ster jako lekki, neutralny i responsywny, z prędkością 8 węzłów przy wietrze rzeczywistym o sile 10 węzłów przy kącie 31–33° wrażonego wiatru pod wiatr. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem salon jest przesunięty i nieco podniesiony nad zbiorniki: 700 l wody (według specyfikacji producenta; na jachcie testowym podawano 800 l) oraz 300 l oleju napędowego, co zapewnia otwartą, towarzyską przestrzeń; duże, niemal pionowe okna pokładówki oraz pionowa przednia ściana z osłoną przeciwsłoneczną zapewniają doskonałą widoczność do przodu bez odblasków. Długi kambuz posiada centralny blat do wygodnego gotowania w przechyle, a liczne handrelingi ze stopami antypoślizgowymi zwiększają bezpieczeństwo. W planie znajduje się również duży stół nawigacyjny z fotelkiem wachtowym, toaleta z prysznicem u stóp zejściówki oraz szafa na mokre sztormiaki. Standardowy układ obejmuje dwie koje dwuosobowe na rufie (jedna z nich można przekształcić w warsztat) oraz dziobową kabinę armatorską, poprzedzoną przejściem z kojami rufowymi; opcja umieszcza bakistę żagli i większą kabinę armatorską za komorą kotwiczną. Na jachcie testowym znaleziono trzy koje dwuosobowe, kabinę Pullman oraz pojedyncze toalety, przy czym kabinę Pullman można było demontować, tworząc drugą toaletę.
Wyposażenie i pokład
Pokład jest formowany z antypoślizgowym wykończeniem na całej powierzchni, posiada reling stopowy oraz handreling na pokładzie dziobowym; zejściówka kąpielowa po podniesieniu służy jako centralna sekcja rufowego relingu ochronnego. W głębokim komorze łańcuchowej przechowywane są odbijacze i cumy, a pod kolumnami sterowymi znajdują się schowki na gaśnicę gazową i tratwę ratunkową (ta druga z ukrytą płytą talii z bloczkiem). Opcjonalny kompozytowy bramkarz może nosić ponton, panele słoneczne, generator wiatrowy, radar i anteny – jest na tyle solidny, że można na nim stać lub skakać z niego do wody. Opcjonalna sztywna pokładówka (doghouse) tworzy chronione stanowisko obserwacyjne z otwieraną przednią szybą i zapewnia wolną przestrzeń dla szotu grota; alternatywą jest standardowa owiewka (sprayhood).
Znane problemy
Wielokrotnie testowani żeglarze wskazywali jedyny słaby punkt układu sprzęgła i kabestanu: 90-stopniowe bloki zwrotne szotów przedniego żagla i lin rolowania wprowadzają opór w tych prowadzeniach. (2)
Werdykt
JPK 45 FC udaje się jako prawdziwy szybki jacht turystyczny — kadłub o wysokich osiągach z komfortem turystycznym i konstrukcją stworzoną do dalekiej żeglugi. Jest wydajny pod wiatr, sztywny na żaglach i dobrze zorganizowany na pokładzie, choć tarcie prowadnicy rolowania jest drobnym minusem wpływającym na obsługę.
Zalety
- Zrównoważony, sztywny kadłub z finkilem o małej masie balastu i opcją krótkiego kilu
- Jednorazowa konstrukcja przekładkowa z infuzją laminatu i strukturalnym wnętrzem
- Takielunek z dwoma żaglami przednimi i sterowanie prowadzone z kokpitu do żeglugi w małej załodze
- Jasny, podniesiony salon i praktyczny kambuz wzdłużny
Wady
- Tarcie na blokach zwrotnych o kącie 90° dla szotów przedniego żagla i lin rolowania
- Opcjonalne wyposażenie (bramka, sztywny pokładówka, węglowy maszt) niezbędne do pełnego wykorzystania potencjału jachtu
