Design i konstrukcja
Poniżej linii wodnej kadłub jest wykonany z litego laminatu, natomiast powyżej staje się przekładką przekładkową z rdzeniem Airex – taki podział konstrukcji pozwala utrzymać niską masę strukturalną tam, gdzie ma to znaczenie, i zmniejsza wagę w górnych partiach jachtu. Wklejane wręgi szprycbudy dodają konstrukcji sztywności, a w części dziobowej wzmocnienie Kevlarem poprawia odporność na uderzenia przy kolizjach z bojkami lub przeszkodami na wodzie. Żeliwny kil balastowy jest przymocowany stalowymi śrubami kilowymi z podwójnymi nakrętkami i podkładkami, co jest metodycznym rozwiązaniem montażowym budzącym zaufanie do strukturalnego połączenia z kadłubem. Ster wolnonośny oraz takielunek typu slup ułamkowy z 890 stopami kwadratowymi (ok. 82 m²) powierzchni żagli stanowią komplet profilu zaprojektowanego z myślą o przewidywalnej żegludze turystycznej, a nie ekstremach. (1)
Takielunek i prowadzenie
Podczas prób żeglarze zauważyli, że jacht ma tendencję do gwałtownego ostrzenia w szkwałach przy żegludze ostro na wiatr, co utrzymywało się nawet przy pełnym użyciu steru, dopóki załoga nie zmniejszyła powierzchni żagli znacznie na kotwicy. Po zarefowaniu jednak jacht nadal płynął szybko i responsywnie, co sugeruje, że ta tendencja wynika z braku równowagi żagli pod pełnymi sztormowcami, a nie z jakiejś fundamentalnej wady. Silnik Volvo z przekładnią Saildrive i 55 galonami paliwa zapewnia rozsądny zapas mocy dla kadłuba o tej wyporności, a zbiornik wody o pojemności 95 galonów pozwala na długie postoje na kotwicy bez konieczności ciągłego tankowania i zasilania. (1)
Warunki mieszkalne
Układ z trzema kabinami przesuwa dwie kabiny na rufę, a jedną na dziób, co w jachcie o długości 39 stóp naturalnie narzuca umiejscowienie kambuzu wzdłuż burt w salonie. Taka geometria kambuza pozostawia miejsce na pełnowymiarowy stół nawigacyjny – co jest prawdziwym atutem przy planowaniu tras – oraz na przestronną toaletę na rufie. Na dziobie kabina armatorska oferuje mnóstwo przestrzeni dzięki dużej koji, ławce ubieralnej i prywatnej toalecie, dzięki czemu jacht wydaje się większy, niż sugerowałaby jego długość. Nastawienie na żeglugę turystyczną jest równie widoczne na pokładzie, gdzie znajdują się solidne podwójne rolery kotwiczne na dziobnicy oraz duża konsola sterowa zaprojektowana tak, aby pomieścić nowoczesne nawigatory z dużym ekranem. (1)
Wyposażenie i szczegóły kokpitu
Dostęp do dziobu od wejścia przez pawęż byłby utrudniony bez opcji z kółkiem składanym Lewmar, które magazyn Cruising World uznał za praktyczną konieczność, a nie luksusowy dodatek. Układ kokpitu równoważy więc solidne stanowisko sterowe z przejściem do dziobu, a znaczny zapas łańcucha kotwicznego na dziobie wskazuje, że projekt zakładał rutynowe stacjonowanie na kotwicy, a nie jedynie szybkie przesiadywanie się z portu do portu. (1)
Werdykt
W magazynie Cruising World recenzenci opisywali Bavarię 39 Cruiser jako jacht stworzony z myślą o żegludze turystycznej, oferujący przestronne, dobrze zaprojektowane wnętrze oraz konstrukcję kadłuba łączącą lite laminat w dolnej części z przekładkami w częściach nadwodnych i wzmocnieniem dziobu z Kevlaru. Jedynym mankamentem w prowadzeniu pod pełnymi żaglami przy silnym wietrze jest tendencja do niekontrolowanego ostrzenia, co można łatwo rozwiązać wcześniejszym refowaniem, a reszta pakietu sprawia wrażenie przemyślanego, rodzinnego jachtu do żeglugi przybrzeżnej.
Zalety
- Układ trzykabinowy z dużą koją armatorską na dziobie, siedziskiem do ubierania i prywatną toaletą
- Pełnowymiarowy stół nawigacyjny i przestronna toaleta na rufie w kadłubie o długości 39 stóp
- Solidny kadłub poniżej linii wodnej z rdzeniem Airex oraz dziobem wzmocnionym Kevlarem
- Podwójnie nakręcane nierdzewne śruby kilowe na żeliwnym balastzie
- Składana rada sterowa i duża konsola w kokpicie idealnie pasujące do nowoczesnej elektroniki turystycznej
Wady
- Silnie ostrzy w szkwałach pod pełnymi żaglami do momentu refowania
- Kambuz w salonie umożliwiony przez liczbę kabin jest mniej towarzyski niż na jachtach z wyspą
