Ontwerp en constructie
De romp is onder de waterlijn van massief, handopgelegd polyester en gaat hierboven over in een kern van balsahout, terwijl de boeg voor slagvastheid is versterkt met Kevlar. Het dek is eveneens voorzien van een balsakern, en de montagepunten van het beslag zijn ondersteund door platen van massaal aluminium, zodat belaste blokken en lieren op metaal drukken in plaats van op een sandwichconstructie. Alle huiddoorvoeren zijn van brons, en de romp-dekverbinding bestaat uit twee naar buiten gerichte flensjes die zowel zijn gebout als verlijmd met 5200-kits. Onder de vlonder bevindt zich een enorme diepe lens met centraal gemonteerde huiddoorvoeren; deze diepte zorgt er ook voor dat de generator en de motor in het laagste deel van de boot op de hartlijn liggen, wat de zeileigenschappen ten goede komt. De versie met geringe diepgang steekt 5 voet 6 inch en heeft een ballast van 12.544 pond bij een waterverplaatsing van 32.813 pond, wat een ballastverhouding van 38 procent oplevert en haar een stabiel, solide gevoel geeft. (1)
Tuigage en bediening
De Hunter 49 is uitgerust met een B&R-tuigage met een volledig naar achteren geplaatste top (full-roach) grootzeil met flaking-systeem, een op de beugel gemonteerde overloop en een in-mast furling grootzeil en fok die de testcrew eenvoudig oprolde zodra de omstandigheden veranderden. De schootleidingen vanaf de stuurstand zijn zo geplaatst dat één zeiler de trim eenvoudig kan bedienen, en de ondiepe kuipen achter elk stuurwiel boden de sturende roerganger steunpunten zodra de boot helling maakte. Tijdens een reis van 180 mijl van St. Augustine naar Charleston noteerde de proefzeiler 7 knopen aan de wind in 8 tot 12 knopen wind op vlak water en maakte hij overstag door 80 graden. Toen de wind toenam tot boven de 20 knopen op ruime en halve wind, bleef de snelheid rond de 8 tot 9 knopen liggen en passeerde deze kortstondig de 10 knopen. Het roer was responsief maar stijf, en deze stijfheid las minder als een gebrek dan wel als een Lewmar Mamba-stuurinrichting die wat fijnstelling nodig had. Op de motor bracht de standaard 75 pk Yanmar de boot tot 8 knopen bij 2.500 tpm, en een boegschroef maakte manoeuvreren in krappe ruimtes uitstekend mogelijk. Door de goede isolatie en goed sluitende toegangspunten bleef het geluidsniveau van de motor laag. (1)
Accommodatie
Binnenin is de 49 onmiskenbaar groot. De salon biedt plaats aan acht personen voor het diner onder een stahoogte van 2,05 meter en beschikt over twee uitstekende zeekooien plus talrijke handgrepen — twee stevige palen bij de kajuittrap en leuningrails onder de patrijspoorten — die ononderbroken steunpunten bieden door de grote kajuit. Een ventilator-en-lozenkast die is aangesloten op de bilge dient tevens als droger voor vaat, en de kombuis herbergt vier aparte koelunits met Corian bladen en glazen LED-verlichte kastjes. De kaartentafel heeft een behoorlijke tafel en een kuipstoel, terwijl de eigenaarshut een vrijstaand tweepersoonsbed, twee hangkasten, openslaande luiken, een eigen natte cel met aparte douche en een eigen flatscreentelevisie biedt. Twee identieke gasthutten achterin bieden slaapplaats aan twee stellen, maar zijn aanzienlijk krapper dan de eigenaarshut. Een puur decoratieve lichtstrip loopt door het vinyl plafond nabij het kajuitdak, een knipoog naar de ambities van de boot als appartement. (1)
Bekende problemen
Tijdens de test kwamen twee punten van fit-and-finish aan het licht. De handgrepen in de salon hadden wat speling wanneer er hard aan werd getrokken, en de kajuittrap miste een handgreep voor de eerste trede, waardoor er een kleine opening in de beugelketting onderaan de ladder ontstond. Geen van beide was structureel, maar ze zijn belangrijk om te weten bij gebruik op zee, waar veilige beweging essentieel is. De stijfheid van de besturing lag bij de stuurunit en niet bij de romp, en de stuurunit was trimbaar in plaats van defect. (1)
Eigendomsnotities
De 49 werd aangeboden met een standaard Yanmar van 75 pk of een optionele motor van 100 pk. Dankzij de diepe motorruimte ligt het zware aggregaat laag en centraal voor goede toegang en balans. Drie 8D-huisaccu's en een startaccu van Group 34 voeden een 100-ampère lader, die de aanzienlijke stroombehoefte van de boot voor airconditioning, koelkasten en elektronica kan opvangen. Met 150 gallon brandstof en 200 gallon water is ze uitgerust voor lange reizen langs de kust of over eilanden zonder dat er vaak bijgetankt of bijgevuld hoeft te worden. Cruising World merkte op dat de grote, brede 49 onder zeil nog steeds flink hoog aan de wind loopt. (2)
Het oordeel
De Hunter 49 is een grote, brede toerzeiler die met meer pit zeilt dan haar volume doet vermoeden en de bemanning omhult in het comfort van een jacht. Het verfijnde B&R-tuigage van Henderson en de op het stuurwiel gevoerde schootlijnen maken hem echt hanteerbaar met een kleine bemanning, terwijl de constructiedetails — bronzen huiddoorvoeren, Kevlar-boeg, gelamineerde flensverbinding — getuigen van een serieuze, zeewaardige romp onder het glanzende interieur. De handgrepen en de details bij de kajuittrap zijn onbeduidend, en het stijve roergevoel is een kwestie van trimmen in plaats van een gebrek.
Pluspunten
- Eenvoudige solo-trimming vanaf de stuurstand met mastfok en overloop op de giek
- Sterke prestaties op lange afstanden: 7 knopen aan de wind bij lichte bries, 8–10 knopen ruimschoots in 20- tot 30-knotse wind
- Diepe lens centraal plaatst de motoren laag voor balans en een stil loopgedrag
- Royale indeling met drie hutten, zeekooien en volledige kombuis
Minpunten
- De leuning in de salon vertoont speling en de kajuittrap mist een handgreep op de eerste trede
- Het roer voelde stijf aan, wat wijst op een nodige afstelling van het stuurinrichting
- De gastenhutten achterin zijn relatief krap vergeleken met de royale eigenaarshut
