Ontwerp en constructie
Waar de Pilot 35, Bermuda 40 en Sou'wester 50 stonden voor een laag vrijboord, weinig volume en een bescheiden laadvermogen, koos de 49 voor het tegenovergestelde. Het is een brede kets met een ongebruikelijk brede spiegel en geringe diepgang, wat ruimte opende voor een echte achterhut, en een middenkuip die eveneens inging tegen de praktische traditie van huisklassen. Een kleine eigenaarsspoort achter het kajuitdak werd geprezen, hoewel de dagelijkse bruikbaarheid werd betwijfeld. De romp zelf is een dikwandig, niet-gelamineerd handopgelegd laminaat dat 24-ounce geweven roving combineert met 1,5-ounce chop strandmat—fabrikanten omschreven het als 'dikker dan een plank', en door het extra laminaat werden deze onderzijden zelden getroffen door osmose. Een enorme naar binnen gerichte, mechanisch vastgezette romp-dekverbinding en een uiterst robuust profiel hebben de tand des tijds doorstaan, terwijl de stopbus, de roerkoning en de roerbeslagen op de massieve skeg van topkwaliteit siliconen-koperen gegoten delen zijn. Binnenin is het handgebouwde mahoniehouten interieur aan de binnenschaal van de romp gelamineerd en direct afgewerkt; deze methode maakt bovendien de leidingen en buizen bereikbaar voor latere systemen, zoals Practical Sailor opmerkte in hun keuring. Hinckleys kenmerkende elegante en functionele rubstrake afwerking sluit het plaatje af op het bovenwaterschip. (1)
Tuigage en vaareigenschappen
De meeste 49s voeren als masttop-kitsen op een relatief korte tuigage met één zaling, en het zeilplan was bewust klein gehouden — een aanzienlijke vermindering van de voortstuwing en het hellend moment voor een waterverplaatsing van 38.000 pond. Met slechts 8.000 pond loden ballast plus een midzwaard van 500 pond en een ballastverhouding van 22 procent neemt het secundaire oprichtende moment af en ligt de grens van de positieve stabiliteit waarschijnlijk onder de 110 graden, hoewel de inherente sterkte en robuuste details dit compenseren. De zware romp maakt zeilen bij lichte wind tot een les in geduld; de boot werd ontworpen als een wendbare motorsailer die pas echt zijn waarde laat zien onder zeil zodra de wind 14 knopen of meer bereikt. Een motorsail van 1.200–1.500 tpm bij minder dan 10 knopen levert nog steeds meer dan 7 knopen op, en de topsnelheid op de motor ligt rond de 9 knopen. De PHRF Northeast handicap van 150 wordt bepaald door het gewicht en het beperkte zeiloppervlak, en de trage rolperiode tijdens het varen — comfortabel, maar gekoppeld aan minder ballast en een hoger zwaartepunt.
Accommodatie
Ondanks het donkere mahoniehout oogt de kajuit licht dankzij goed geplaatste luiken en patrijspoorten. De L-vormige dinette met tegenover elkaar geplaatste bank/spiegelschuine kooi, planken en kasten biedt een goede balans tussen open en functionele ruimte. De langsgeplaatste kombuis aan bakboord, die aanvankelijk als risico werd gezien, bleek voldoende werkruimte te bieden: een goed gedemperde LPG-kookplaat, een koelkast/vriezer van 9 kubieke voet en diepe dubbele spoelbakken. Achterin zorgt een aparte kajuitopbouw voor volledige stahoogte op de hartlijn en comfortabele tweepersoonskooien, met een eigenaarstoilet en een warmwaterdouche net voorin aan stuurboord en een achtersteentrede naar de kleine kuip in het achterschip. Voorin de mast bevindt zich een klassieke tweepersoonshut met twee kooien — een uitgebreide versie van de indeling van een 40-voets jacht — die wordt bediend door een goed gesitueerd tweede toilet. Voor toerzeilers is de werkelijke toegang tot de motorruimte via talrijke goed gepositioneerde deuren en panelen de absolute troef.
Bekende problemen
De 49 is naar elke maatstaf een klus voor de lakker. Het teak aan dek en het gelakt mahoniehout benedendeks vragen constant aandacht, en de kuipranden, voetrails, handgrepen, luiken, dekluiken en talloze andere dekonderdelen vereisen voortdurend werk op de werf. Omdat het een groot schip is met ruimte voor ontelbare systemen, brengt elk extra systeem zijn eigen onderhoudscyclus en stroomverbruik met zich mee.
Het oordeel
De Hinckley 49 is een doelgerichte afwijking van de slankere Hinckley-toerzeilers die haar voorafgingen: een gezinsgrote kits met middenkuip, een kogelvrije massieve glasvezelromp en een indeling die nog steeds geschikt is voor lange kusttochten. Ze vraagt om wind of stroom, beloont nauwgezette eigenaren van het lakwerk en straft hen af die verwachten haar licht en snel te kunnen zeilen.
Pluspunten
- Dikke massieve polyester romp en een enorme mechanisch vastgezette verbinding voor maximale duurzaamheid
- In de romp gelamineerd interieur vergemakkelijkt systemen-upgrades en toegang tot buizen
- Echte toegang tot de motorruimte via meerdere deuren en panelen
- Achterhut en voorhut met twee natte cellen voor langere reizen
Minpunten
- Zeilen bij licht weer is traag; de ballastverhouding van 22 procent beperkt het oprichtend moment
- Grens van de positieve stabiliteit ligt waarschijnlijk onder de 110 graden
- Zware onderhoudslast voor het lakwerk en het gelakte interieur
- Aanzienlijke stroomvraag door de uitgebreide systemen aan boord









