Ontwerp en constructie
De romp van de 352 is handmatig opgebouwd met royale hoeveelheden vezel en hars, voorzien van ingelamineerde langsschepse wrangen voor extra sterkte en stijfheid. Volgens de registers van Practical Boat Owner is ze gebouwd met een glasvezelsandwichconstructie die is verstijfd met langsschepse wrangen. Schotten en een groot deel van het interieur zijn aan de romp en het dek vastgelamineerd om de stijfheid van de structuur verder te vergroten. Onder de waterlijn draagt ze een lange, ingegoten vinkiel met drie ton gietijzeren ballast, voorzien van een weggesneden voorsteven om overstag gaan en manoeuvreren in krappe ruimtes te vergemakkelijken. Een skeg op volle diepte ondersteunt het roer. De brandstof- en watertanks bevinden zich laag in de kiel, en de ballastverhouding ligt op een gezonde 45 procent. Het vrijboord werd in 1980 met enkele centimeters verhoogd om meer stahoogte in de doorloop en achterhut te creëren, en opnieuw rond 1986 met slechts enkele centimeters om nog meer volume en stahoogte benedendeks te verkrijgen. (2)
Tuigage en bediening
De boot werd gebouwd met een standaard- en een toptuigage; de standaard wordt herkend aan de enkele zaling, de toptuigage aan de dubbele zalingen, en boten met rolgrootzeil werden automatisch uitgerust met de toptuigage. Vroege modellen hadden een relatief conservatief zeilplan, maar er werd ook een hogere mast met dubbele zalingen aangeboden voor eigenaren die meer zeilkracht wilden, wat uiteindelijk de standaardkeuze voor de meeste eigenaren werd. De proefzeiler van Yachting Monthly merkte op dat de traditionele, zeer robuuste toptuigage een volledige set extra groot want droeg, en dat de belangrijkste zeilbediening binnen handbereik van het stuurwiel ligt, waardoor de boot gemakkelijk eenhandig te varen is, hoewel de standaardreefstand bij de mast plaatsvindt, tenzij dit is opgewaardeerd. Dezelfde recensent omschreef de prestaties als stabiel, ondramatisch en uiterst zeewaardig, waarbij de royale waterverplaatsing helpt om de overtochtstijden te verkorten doordat de boot niet snel van een golf wordt geraakt, en de lange kiel zorgt voor weinig drift en een uitstekende koersvastheid.
Accommodatie
Binnenin waren de hardhouten panelen en passende houtfineer vanaf de eerste dag zo goed gelakt dat veel ervan in uitstekende staat zijn gebleven met slechts een lichte routineklus. De indeling is eenvoudig en praktisch op zee: een volwaardige U-vormige kombuis bevindt zich direct aan stuurboord, niet enorm maar met overvloedige, toegankelijke kasten en ruimte voor een volwaardige kookplaat, terwijl daar tegenover een naar voren gerichte kaartentafel met een Admiralty-groot kaarttafel ligt. De gang naar de achterhut begint achter het navigatiegedeelte en vereist bij alle modellen bukken, hoewel vroege versies hier vooral een geringe stahoogte hadden. Dit probleem loste het verhoogde dek slechts gedeeltelijk op, omdat de doorloop nog steeds tekortschiet als het gaat om volledige stahoogte. De achterhut zelf is ruim met twee eenpersoonskooien, waarvan er één groot genoeg is om als redelijke tweepersoonskooi te dienen. Voorin zijn de toiletten redelijk van formaat en bieden ze ruimte om te douchen met de deur gesloten, wat ze feitelijk een eigen natte cel geeft ten opzichte van de comfortabele voorhut met haar goed gevormde V-kooi wanneer de salondeur dicht is. Rond de grote salontafel met klapschalen is er genoeg ruimte om zes personen comfortabel te bedienen, en de lange rechte banken maken uitstekende zeekooien.
Bekende problemen
Een nadeel voor veel eigenaren is het teakhouten dek dat op veel boten is geleverd, en veel 352's werden hiermee besteld. Vroege modellen misten ook boekenrekken bij de kaartentafel. De zichtlijn onder de grote genua op dit jacht met middenkuip is nihil, en manoeuvreren in krappe ruimtes is niet haar sterkste punt; dit vereist oefening, aangezien haar lange kiel, groot roer en aanzienlijke schroefeffect ervoor zorgen dat het een uitdaging wordt.
Refits en eigendom
Doorlopende verbeteringen kenmerken de productieperiode. In 1984–85 werd het werkblad in de kombuis verbeterd, werd de binnenboordtrap apart gemaakt, werd de afwatering van de bakskist in de kuip verbeterd en werden de springklampen naar de bovenkant van het teakhouten voetrail verplaatst. Rond 1986 werd het salonram vergroot voor meer natuurlijk licht en kregen de kastdeurtjes jaloezieën. Een zeer klein aantal boten werd gebouwd met een hardtop en een diepere kuip, waarbij het doorloopgedeelte benedendeks ten koste ging van de achterhut, die alleen nog vanuit de kuip bereikbaar was. De motorisering evolueerde van de Volvo Penta MD21 naar de Turbo uit 2003 nadat die motor eind 1984 was gestopt, waarbij een paar latere rompen de grotere MD22 kregen. De Hallberg-Rassy 352 nr. 125 eindigde in 2018 als tweede in zijn ARC-klasse als kleinste en oudste boot in de vloot, wat een bewijs is van de duurzaamheid van het ontwerp.
Het oordeel
De 352 is een zorgvuldig ontworpen kleine toerzeiler die het comfort van een grotere boot bracht in een gematigde lengte en prijsklasse. Een recensent schreef in Yachting Monthly dat ze geen wedstrijdboot was, maar wel een stabiele langeafstandszeiler. Latere rompen corrigeerden de tekortkomingen op het gebied van stahoogte uit het begin, terwijl ze het zeewaardige gedrag behielden dat haar kenmerkt.
Pluspunten
- Doorloopkajuitindeling in een 35-voets middenkuipromp, een echt ontwerpfirst
- Sterke, stijve rompconstructie met gelamineerde schotten en lage tankcapaciteit voor stabiliteit
- Zeewaardige, koersvaste prestaties met een uitstekende waterverplaatsing voor koersvastheid volgens de beoordeling van Yachting Monthly
- Doorlopende fabrieksverbeteringen gedurende de 14-jarige bouwperiode
Minpunten
- De teakhouten dekken op veel boten zijn een bekend punt van kritiek voor eigenaren
- De stahoogte is nooit optimaal om volledig rechtop te staan
- Maneuvreren in krappe ruimtes vereist oefening vanwege het effect van de kiel, het roer en de schroef
- Vroege navigatiehoekjes misten boekenplanken; de genuablokken belemmeren de zichtlijn naar voren
