Projekt i konstrukcja
Linię Merlin budowano w latach 1984–1992, ukończono około 170 kadłubów w wersjach Merlin 28 i 29; wersja 29 była po prostu wyposażona w niewielkie przedłużenie pawęży, a obie dzielą identyczną przestrzeń wnętrza, różniąc się jedynie drobnymi zmianami układu. Jak każdy jacht stoczni Westerly z tamtej epoki, kadłuby były formowane według standardów Lloyd's i każdy opuszczał stocznię z certyfikatem konstrukcji kadłuba Lloyd's, co stanowiło ważną podstawę dla kupującego oceniającego starszy laminatowy kadłub. Wersja 29 charakteryzuje się w szczególności szeroką pawężą (tzw. sugar-scoop) z zamontowanym poniżej sterem na pawęży – to detale przejęte z modyfikacji Merlin 28, która definiowała ten model. Poniżej linii wodnej jacht oferuje wybór między żeliwnym finkilem o zanurzeniu 5 stóp 4 cali (ok. 1,63 m) a dwoma kilami bocznymi o zanurzeniu 3 stóp 5 cali (ok. 1,07 m); te drugie zapewniają tolerancję na wejście na mieliznę, za którą znane były jachty Westerly z kilami bocznymi. Wyporność wynosi 7 694 funtów (ok. 3 490 kg) przy balastzie 2 987 funtów (ok. 1 355 kg) w wersji z finkilem (3 328 funtów / ok. 1 510 kg w konfiguracji z kilami bocznymi), a szerokość kadłuba dochodzi do 9 stóp 11 cali (ok. 2,97 m) przy długości w linii wodnej wynoszącej 23 stopy 7 cali (ok. 7,19 m). (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Merlin 29 to slup o powierzchni żagli wynoszącej 442 stopy kwadratowe (grot i genua), a założenia projektowe stoczni Dubois dążyły do uzyskania lepszych osiągów i nowoczesnego kształtu kadłuba w porównaniu z modelem Konsort. Cel ten jacht spełnił w praktyce, ponieważ Merlin jest powszechnie uważany za szybszy od tego wcześniejszego projektu. Ster wolnonośny zawieszony na swej rękojeści zapewnia nowoczesne wrażenia przy prowadzeniu. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Merlin 29 oferuje trzy kabiny i sześć miejsc do spania bez poczucia ciasnoty jak na tę długość. Kabina dziobowa posiada koje V o długości 72 cali z wypełnieniem pozwalającym na tworzenie podwójnego miejsca do spania w razie potrzeby, natomiast w salonie na lewej burcie znajduje się kanapa, która po rozłożeniu tworzy podwójną koję o wymiarach 74 na 39 cali. Na prawej burcie salon wyposażony jest w krótką pojedynczą koję, której tylna część służy jako siedzisko przy odwróconym do tyłu stole nawigacyjnym, a za nią znajduje się otwarta przestrzeń na wieszanie płaszczy przeciwdeszczowych oraz drzwi toalety. W samej kabinie rufowej znajduje się koja o długości 74 cali i szerokości 54 cali na końcu dziobowym – to naprawdę duża podwójna koja, którą Yachtsnet uznało za ulepszenie wnętrza w porównaniu z wcześniejszym układem Westerly. Wysokość w kabinie wynosi stałe 6 stóp. Wykończenie różniło się w zależności od partii: niektóre kadłuby otrzymały jasne forniry z jesionu na grodziach, inne winylowe podsufitki, a późniejsze jachty bywały wyposażone w lakierowaną sklejkę w salonie zamiast paneli piankowo-winylowych stosowanych we wcześniejszych egzemplarzach. (1)
Silnik i systemy
Napęd zapewniał silnik wysokoprężny – buch lub volvo – przy czym większość jachtów Merlin wyposażono w jednostki bucha o mocy 20 KM, a niektóre z późniejszych modeli 29 nosiły kotły volvo o mocy 18 KM. (1)
Werdykt
Merlin 29 to przemyślany projekt stoczni Dubois, który zamyka linię Merlin nowoczesną pawężą i naprawdę funkcjonalnym układem trzykabinowym. Konkuje na własnych warunkach z francuskimi importami, którym miał sprostać, oferując konstrukcję z certyfikatem Lloyd's oraz szybszy, bardziej współczesny kadłub niż Konsort.
Zalety
- Jacht turystyczno-regatowy projektu Ed Dubois z bardziej nowoczesnym kształtem kadłuba niż Konsort i ogólnie większą prędkością
- Konstrukcja kadłuba zgodna ze standardem Lloyds z indywidualnymi certyfikatami
- Trzy kabiny i sześć miejsc do spania, w tym podwójna koja rufowa o pełnej wielkości
- Możliwość wyboru między kilem płetwowym a kilami bocznymi dla elastyczności w zanurzeniu
Wady
- Wykończenie wnętrza znacznie różniło się między poszczególnymi kadłubami, co wymaga dokładnej inspekcji stanu forniru i podsufitki
- Późniejsze silniki Volvo Diesel mają mniejszą moc (18 KM) niż standardowy Bukh o mocy 20 KM
