Projekt i konstrukcja
Profil kadłuba modelu 29 jest całkowicie nowoczesny, z minimalnym wklęsłością dnia i maksymalną głębokością kadłuba przesuniętą ku rufie, co w poziomie końcowym podkreśla bardzo szeroka pawęż. Ta krótka dziobnica przekłada się na długą linię wodną wynoszącą 26 stóp i 3 cale przy kadłubie o długości 28 stóp i 8 cali, natomiast płaska stopa dziobnicy ogranicza powierzchnię zmoczoną do minimum jak na jacht tego typu. Kadłub i pokład są kładzione ręcznie i mają rdzeń z balsy, a następnie laminowane razem w formie – to klasyczna metoda monokokowa stoczni Dehler z czasów ery klasycznej, zapewniająca ciągłą spoinę laminatową bez użycia śrub przejściowych. Żeliwny kil jest zewnętrznie mocowany do zalaminowanych stalowych denników, a trzon steru wykonany jest z litego aluminium i niesie zrównoważoną płetwę sterową. Oferta obejmowała trzy konfiguracje kilu: kil regatowy o zanurzeniu 5 stóp i 11 cali, standardowy wąski finkil o zanurzeniu 5 stóp i 3 cale oraz kil obrotowy o małym zanurzeniu wynoszącym 4 stopy. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Ożaglowanie to znak rozpoznawczy stoczni Dehler – slup ułamkowy o takielunku 7/8 na dwupalmasowym, anodowanym maszcie aluminiowym, z wewnętrznymi wantami poprowadzonymi do pojedynczych podwięzi wantowych oraz mocno odchylonymi salingami, które sprawiają, że baksztagi są zbędne. Każda podwięź wantowa jest przymocowana do solidnej wzdłużnicy kadłuba, a końce okucia stalowych terminali wykończone są zaciskami; standardem jest sztywny obciągacz bomu, jak również system refowania ręcznego „Quick Reef” poprowadzony do kokpitu. Wszystkie liny regulacji żagli są sprowadzone do tyłu, a wózek szotów grota znajduje się na środku kokpitu, gdzie sternik może go bezpośrednio trymować. Charakterystyka nautyczna odpowiada kształtowi kadłuba: jacht najlepiej żegluje bez nadmiernego przechyłu przy pełnym ożaglowaniu, powinien być szybki na kursach pełnych, ale przy krótkiej, stromej fali będzie prawdopodobnie uderzać o wodę podczas żeglugi pod wiatr. Przy standardowym żaglu przednim o powierzchni 110% i zarefowanym grocie, żeglarze testowi osiągali prędkość około 7 węzłów w baksztagu, a przy 10-konnym silniku Diesla Volvo z przekładnią Saildrive pływali z prędkością bliską 6 węzłów. (1)
Pokład i kokpit
Prowadzenie rumplem jest rzadkością wśród jachtów 29-stopowych, a rumpel na Dehlerze można złożyć lub zdjąć, aby zwolnić miejsce w kokpicie w porcie. Formowana powierzchnia antypoślizgowa zapewnia dobrą przyczepność, mała formowana koszka spotkała się z szczególnym uznaniem testerów, a cztery knagi cumownicze są bardzo mocne. Okucia pokładowe – stopery lin przez samoknagujące kabestany Lewmar – są wysokiej jakości, a większość okuć pokładowych posiada podkładki z aluminium formowane bezpośrednio w pokładzie. Na prawej burcie znajduje się duża bakista, zewnętrzna, samoodpływowa komora kotwiczna oraz podzielona kosz przechodnia rufowa zapewniająca dostęp do rufowego zejściówki; standardowy jacht nie posiada jednak osprzętu do kotwiczenia od dziobu. (2)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem standardowe wnętrze wykończono mahoniem o imponującej precyzji wykonania i ciepłym charakterze, choć w jachcie testowym widoczne było opcjonalne wykończenie w drewnie wiśniowym. Formowana z laminatu podłoga kabiny z drewnianymi wklejami spoczywa na formowanej wkładce, która zamknięto wokół sklejkowych grodzi wykańczanych mahoniem. Kabina dziobowa jest oddzielona od mesy małą, częściową grodzią oraz zasłoną zapewniającą prywatność; podwójna koja V w części dziobowej jest tak wysunięta do przodu, że kończy się ostrym rogiem. Jeden z recenzentów stwierdził, że mieści się tam tylko jedna stopa i niewiele miejsca na spanie, choć producent opisuje koje jako wystarczająco długie, by zapewnić komfortowy sen. Toaleta na prawej burcie jest zaskakująco przestronna i wyposażona w umywalkę oraz szafkę, która służy również jako szafa na mokre rzeczy. Półokrągłe miejsca do siedzenia w mesie mieszczą do sześciu osób wokół niezłego rozmiaru stołu, który można rozłożyć po obu stronach, natomiast schodek w podłodze wymaga czasu na przyzwyczajenie. Kambuz na lewej burcie jest funkcjonalny i wyposażony w pojedynczą zlew, wodę ciśnieniową oraz dwupalnikową kuchenkę alkoholową Origo bezciśnieniową, której fronty z bambusa stanowią charakterystyczny element dekoracyjny. Naprzeciwko znajduje się małe stanowisko nawigacyjne z panelem elektrycznym nad nim. Na rufie, schowany na lewej burcie pod kokpitem, znajduje się prawdziwa podwójna koja z małą szafą.
Znane problemy i uwagi dotyczące eksploatacji
Brak standardowego osprzętu kotwicznego na dziobie jest wrodzoną ograniczeniem, a nie wadą, natomiast zaostrzony przedni koniec koi V to kompromis projektowy zauważony przez recenzenta, a nie wada konstrukcyjna.
Werdykt
Dehler 29 to stworzony z myślą o osiągach jacht żaglowy turystyczny projektu Judel/Vrolijk, który przewyższa swoje parametry długościowe: kadłub o długiej linii wodnej i minimalnej powierzchni zmoczonej, w pełni odciągnięty do tyłu takielunek ułamkowy z łatwym refowaniem z kokpitu oraz sterowanie rumplem, które pozwala zachować czystość w kokpicie. Wnętrze jest bardziej dopracowane i pojemniejsze, niż sugerowałyby te 29 stóp – oferuje prawdziwą podwójną koję rufową i przestronną toaletę, choć szpiczasta koja dziobowa nadaje się najlepiej dla jednej osoby. To nagrodzony w 1997 roku tytułem German Yacht of the Year jacht, który wciąż sprawia wrażenie nowoczesnego.
Zalety
- Długa LWL od krótkiego dziobu z płaską stopą dziobnicy minimalizuje powierzchnię zmoczoną
- Jednoczęściowa laminacja kadłuba i pokładu z rdzeniem z balsy i zalaminowanymi stalowymi dennikami
- Wszystkie liny sprowadzone do tyłu, wózek szotów grota na środku kokpitu, standardowy sztywny obciągacz i refowanie z kokpitu
- Składana/zdejmowana rumpel, wysokiej jakości okucia Lewmar, okucia pokładowe z podkładem aluminiowym
- Przestronna toaleta z szafką na mokre rzeczy, prawdziwa podwójna koja rufowa, ciepłe wykończenie w mahoniu
Wady
- Prawdopodobnie będzie uderzać o fale podczas żeglugi pod wiatr
- Ostro zakończona koja V w części dziobowej jest niekomfortowa dla dwóch osób (według opinii)
- Standardowy jacht nie posiada osprzętu kotwicznego na dziobie
- Małe stanowisko nawigacyjne naprzeciwko kompaktowego kambuza
