Projekt i konstrukcja
Dubois nadała modelowi 790 stosunek długości do szerokości wynoszący 2,84, co w jej czasach oznaczało stosunkowo wąski kadłub. W połączeniu ze stosunkiem wyporności do długości (D/L) na poziomie 173,55, przekłada się to na klasę „ciężkiego jachtu turystycznego” według standardowych wskaźników projektowych. Solidny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego mają prostą konstrukcję formowaną, a finkil i ster wolnonośny są zgodne z tradycyjną brytyjską praktyką z tamtego okresu. Powierzchnia zmoczona wynosi około 226 stóp kwadratowych, a współczynnik zanurzenia (immersion rate) na poziomie 694 funtów na cal oznacza, że przy pełnym załadowaniu jacht ma zanurzenie od 4,76 do 5,06 stopy w zależności od zapasów i załogi. Taka głębokość pozwala mu wpływać do płytkich marin, zachowując jednocześnie wystarczający opór finkilu, aby utrzymać żagle w odpowiednim napięciu. (1)
Takielunek i prowadzenie
Model 790 to slup topowy niosący 350 stóp kwadratowych żagli na kadłubie o długości całkowitej 26 stóp. Stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszący 15,90 oznacza, że jacht ma umiarkowaną moc pod żaglami – wystarczającą do sprawnego pływania ciężkim kadłubem przy cywilnej prędkości, ale nie do ucieczki przed silniejszym wiatrem. Wskaźnik wywrotności wynosi 1,95, a wskaźnik komfortu ruchu na fali 23,1; oba parametry plasują się w przedziale sprzyjającym stabilności kosztem zbyt gwałtownych ruchów, co idealnie pasuje do turystycznego przeznaczenia jednostki. Pod silnikiem wysokoprężnym Yanmar z przekładnią Saildrive osiąga ona prędkość 5,0 węzła, podczas gdy teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 6,2 węzła. Olinowanie stałe i olinowanie ruchome odpowiadają wymiarom z tamtego okresu: szoty foka i genui mają długość 26 stóp przy średnicy 3/8 cala, szot grota ma długość 65 stóp przy tym samym średnicy, a szot spinakera ma długość 57,2 stopy przy tej samej średnicy.
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem model 790 wyposażony jest w cztery miejsca do spania, kambuz oraz toaletę. Układ jest kompaktowy, ale funkcjonalny jak na jacht o długości 26 stóp, dając nielicznej załodze możliwość żeglugi turystycznej bez konieczności spania na podłodze kabiny. W dokumentacji nie zachowały się żadne bogate detale wnętrza poza tymi trzema stałymi miejscami do spania, ale sama liczba kojek mówi sama za siebie – jacht ten był przeznaczony do żeglugi przybrzeżnej w małej załodze, a nie do rekreacji w porcie.
Werdykt
Verl 790 to mały, uczciwie zbudowany jacht turystyczny stoczni Dubois o parametrach stabilnego jednostki do żeglugi przybrzeżnej. Nie jest szybki na kursach pełnych i nie udaje tego; jego zaletami są stabilność balastowa, łatwy do opanowania zanurzenie oraz proste układ wnętrza z czterema miejscami do spania od renomowanego brytyjskiego budowniczego.
Zalety
- Solidny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego od stoczni Verlvale Ltd.
- Żeliwny balast stanowiący blisko 44% wyporności zapewniający sztywność na żaglach
- Niewielkie zanurzenie pozwalające na wpływanie do skromnych marin
- Cztery miejsca do spania, kambuz i toaleta jak na tę długość
Wady
- Skromny stosunek powierzchni żagli do wyporności ogranicza osiągi przy słabym wietrze
- Małe rozmiary ograniczają komfort życia na pokładzie lub dłuższych rejsach
