Design i konstrukcja
Długość kadłuba jachtu zaprojektowanego przez Martina wynosi 30 stóp, a długość w linii wodnej (LWL) nieco poniżej 29 stóp. Szerokość wynosi 8 stóp i 6 cali, co pozwala na legalny transport na przyczepie w każdym z 50 stanów bez konieczności uzyskiwania specjalnych pozwoleń, a wyporność oscyluje wokół 3915 funtów. Stocznia opisuje kadłub wykonany z żywicy winyloestrowej w technologii infuzji Corecell jako lekki i wytrzymały, z podwodną częścią odporną na osmozę, co docenią właściciele. Konstrukcja została zaprojektowana i zbudowana zgodnie ze standardami American Bureau of Shipping oraz międzynarodowymi wymogami ORC. Ołowiany balast wewnętrzny o masie 1000 funtów jest zamknięty w dnie, a wodoszczelna gródź dziobowa wspiera przedni maszt, zapewniając jednocześnie ochronę przed uderzeniami fal. Miecz i ster są wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa jachtu przy lądowaniu na plaży. Zamknięte w kadłubie maszty z włókna węglowego dodatkowo zwiększają wyporność, pomagając jachtowi oprzeć się całkowitemu wywróceniu. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Rozdzielony takielunek – nazywany przez Martina szkunerem, a przez Rydera cat-ketchem – standardowo niesie 320 stóp kwadratowych powierzchni żagli w dwóch pełnych baksztagach na samych masztach typu wishbone, przy czym pakiet sportowy zwiększa powierzchnię do 400 stóp kwadratowych dzięki lżejszym węglowym masztom Hall Spars z laminatu prepreg i żaglom z wyższym likiem. Zamknięte, wolnostojące maszty z włókna węglowego ważą poniżej 40 funtów i mogą być stawiane lub kładzione przez dwie osoby, a wszystkie regulacje żagli są sprowadzone do kokpitu. Samozwrotny rozdzielony takielunek zapewnia małe przechyły i łatwe manewrowanie bez konieczności obsługi sztagów, obciągaczy, baksztagów czy szotów foka podczas zwrotów przez sztag lub zwrotów przez rufę; testerzy odnotowali kąty zwrotu bliskie 45 stopni i zauważyli, że jacht nie będzie ostrzyć jak slup, ale dobrze trzyma kurs po odpadnięciu o 5 do 10 stopni. Najszybszą formą żeglugi jest kurs baksztagowy, a przy postawieniu sztaksla między maszty testerzy logowali prędkość od 6,7 do 7,2 węzła. Jacht jest początkowo miękki na żaglach jako wąski jacht o małym zanurzeniu, ale niski profil ożaglowania i zamknięty ołów pomagają temu zaradzić. Znany problem z obsługą z raportu Practical Sailor dotyczy trudnego sterowania, gdy płetwa sterowa jest podniesiona na płytkiej wodzie ze względu na brak zrównoważenia; późniejsza wersja rozwiązuje ten problem za pomocą płetwy sterowej w kasecie. (1)
Wnętrze i kabiny
Pokład jest niezwykle długi – ma 10 stóp i 6 cali, a miejsca do siedzenia pod gołym niebem oferują wysokość ponad 7 stóp i 6 cali. Pod kanapami znajdują się trzy uszczelnione szafki, a w podłodze kokpitu umieszczono szafkę na sprzęt nurkowy lub składany ponton. Pod pokładem standardowy układ obejmuje koję V w części dziobowej o wysokości 6 stóp i 6 cali oraz dwie kanapy z miejscami do spania dla czterech osób, toaletę Port-a-Potti pod koją V oraz opcjonalny kambuz, który chowa się pod kokpitem. Pierwsze kadłuby oferowały podnoszony dach (pop-top), co pozwalało na uzyskanie wysokości wnętrza powyżej 6 stóp na kotwicy, jednak stocznia Ryder zrezygnowała z tego rozwiązania na rzecz opcjonalnego modelu z nadbudówką (pilothouse) oraz opcjonalnego Sky-Top, zapewniającego wysokość 6 stóp i 6 cali oraz widoczność 360 stopni. Skrzynia mieczowa dzieli wąski salon i po rozłożeniu służy jako stół jadalny.
Znane problemy
Podczas oceny układu pokładu, ekspert z Practical Sailor wskazał na wąskie półpokłady jako główny mankament – co jest typową cechą jachtów o małej szerokości – oraz zauważył, że knagi rufowe są zamontowane zbyt nisko, przez co cumy przecierają się o listwę odbojową. Kwestię balastowania steru po podniesieniu omówiono już wcześniej. (2)
Remonty i eksploatacja
Główną modyfikacją fabryczną jest nowsza wersja steru płetwowego w kasecie, co rozwiązuje problem sterowania z podniesionym sterem. Napęd jest elastyczny: właściciele montowali stacjonarny silnik wysokoprężny o mocy 12 KM ze składaną śrubą, silnik zaburtowy na pantografie rufowym lub dobrze zamontowany silnik zaburtowy hi-thrust o mocy 9,9 KM, a także elektryczny odpowiednik Torqued Cruise R. Niska masa holownicza jachtu – około 6600 funtów w pełnym wyposażeniu – oznacza, że może go holować pełnowymiarowy SUV, a jego możliwość osiadania na dnie pozwala na bezpieczne postawienie jednostki na płaskim gruncie przy odpływie lub ucieczkę od wejścia na mieliznę poprzez lekkie uniesienie miecza.
Werdykt
Presto 30 to charakterystyczny, łatwy w transporcie jacht szpicgier, który rezygnuje z wysokiej zdolności do ostrzenia pod wiatr na rzecz wolności pływania po płyciznach, łatwej obsługi takielunku i zaskakującej prędkości w baksztagu. Jego parametry konstrukcyjne i matematyka samoprostowania są poważne, ale wąska szerokość i zachowanie steru po podniesieniu to realne kompromisy.
Zalety
- Płytkie wejście na mieliznę (13 cali), możliwość transportu na przyczepie bez zezwoleń
- Samozwrotny, wolnostojący takielunek dzielony, łatwy w obsłudze w małej załodze
- Laminat kadłuba odporny na osmozę, certyfikaty projektowe ABS/ORC, wodoszczelna gródź
- Długi kokpit i elastyczne opcje przestrzeni pod pokładem
Wady
- Wąskie półpokłady i nisko zamontowane knagi rufowe powodują przecieranie lin
- Trudno steruje płetwą przy podniesionym sterze na małym zanurzeniu
- Początkowo miękki na żaglach; nie ostrzy tak jak slup
