Projekt i konstrukcja
Pod linią wodną kadłub ma formę litej, zlaminowanej struktury wodoodpornej wzmocnionej włóknem szklanym, natomiast powyżej linii wodnej przechodzi na rdzeń z pianki Divinycell – taki podział konstrukcji pozwala utrzymać niską masę strukturalną tam, gdzie ma to znaczenie dla sztywności, oraz zwiększyć pływalność i izolację tam, gdzie nie jest to konieczne. Pokład to przekładka balsowa. Niektóre elementy wyposażenia zostały zaprojektowane jako nośne konstrukcje z GRP, zalaminowane bezpośrednio do kadłuba, a grodzie są przykręcone do kadłuba jedynie na swoich kołnierzach – co jest typowo szwedzkim rozwiązaniem, które rezygnuje z monokokowego laminowania na rzecz łatwości serwisowania. Pięć wręgów dennych przenosi obciążenia od żagli na kadłub, a ołowiany finkil zawiesza się na laminatowej stopie, która tworzy głęboki dno (bilge). Testy jachtów używanych przeprowadzone przez YACHT wykazały, że podwodna część kadłuba jest solidnie zbudowana zgodnie z tym schematem wzmocnień. (1)
Takielunek i obsługa
Na ułamkowym ożaglowaniu typu slup 7/8, Omega 36 niesie 78 metrów kwadratowych powierzchni żagli – 37-metrowy grot w połączeniu z 25-metrową genuą rolowaną – a standardowy takielunek funkcjonuje bez achtersztagów, wykorzystując pojedynczą parę salingów nachylonych o około 20 stopni do tyłu. Przy postawionej genui wskaźnik obciążenia żagli wynosi 5,13, co jest wartością zgodną z dynamicznym, łatwym w prowadzeniu kadłubem. Standardem były kabestany samoknagujące, a stocznia oferowała możliwość wyboru sterowania kołem lub rumplem. W takielunku przetrwał jeden nieporęczny szczegół: prowadzenie fału do kokpitu skręca pod kątem prostym, co generuje duże straty tarcia na bloczkach o łożyskach łożyskowanych. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem Omega 36 stawia na prawdziwe miejsca do spania, a nie tylko formalne koje. W kabinie dziobowej znajduje się pełnowymiarowa podwójna koja o długości ponad dwóch metrów. W salonie umieszczono kanapę w kształcie litery U na lewej burcie oraz prostą koję-kanapę na prawej burcie. Na rufie, po prawej burcie, znajduje się kolejna podwójna koja obok dużej przestrzeni bagażowej, a wersje wydłużone jachtu miały dwie podwójne koje na rufie. Dusza była elementem wyposażenia standardowego, co było rzadkością w tamtym okresie. Ceną za to jest słabe oświetlenie: luki są bardzo małe, przez co wnętrza wydają się odpowiednio ciemne. (1)
Znane problemy
Warto wziąć pod uwagę kilka słabych punktów konstrukcyjnych i systemowych. Podwieszanie kilu nie jest na wszystkich kadłubach równie dobrze zalaminowane u podstawy, więc połączenie kilu z nadstawką wymaga dokładnej inspekcji. Wczesne numery seryjne wykazywały problemy ze spoinami spawalniczymi na okuciach takielunku, a mocowania salingów w takielunkach Isomat należy zbadać pod kątem zużycia. Duży, przesuwny luk garażowy powoduje silne odkształcanie się płyt zejściówki. W kwestii systemów, przez rury burtowe często przecieka woda, a jeden z właścicieli łączy wycieki z układem wału silnika wyłącznie z jachtami wyposażonymi w silniki Yanmar; w niektórych egzemplarzach instalacja nowej rury burtowej była konieczna poza zwykłym zużyciem.
Remonty i eksploatacja
Konfiguracja silników różniła się w zależności od roku produkcji. Wczesniejsze jednostki były wyposażone w silniki Yanmar; nowsze roczniki przeszły na Volvo 2003 z przekładnią Saildrive, a obie wersje mają dwukierunkowy układ chłodzenia. Stosunkowo mała liczba wyprodukowanych egzemplarzy oraz marka Holland sprawiły, że projekt cieszy się uznaniem wśród żeglarzy szukających lekkiego, nowoczesnego kadłuba bez skomplikowanej konstrukcji późniejszych jachtów turystyczno-regatowych.
Werdykt
Omega 36 to przemyślanie zaprojektowany jacht o lekkiej wyporności w stylu Holland Design, który nagradza inspektora, który zna jego słabe punkty. Nadwodzie z rdzeniem piankowym, laminowane okucia i czysty takielunek ułamkowy sprawiają, że jest to szybki i łatwy w prowadzeniu 36-stopowiec, podczas gdy ciemne wnętrze oraz kilka powtarzających się problemów z przeciekami i laminatem wymagają rygorystycznej inspekcji przed zakupem.
Zalety
- Lekki kadłub o wyporności 5,1 tony z 78 m² żagli na bezachterskim takielunku 7/8
- Ołowiany płetwa na laminatowej stopie z pięcioma dennikami przenoszącymi obciążenia
- Prawdziwa, dwumetrowa podwójna koja na dziobie i elastyczny układ na rufie
- Standardowe kabestany samozwrotne i wówczas rzadko spotykana w standardzie prysznic
Wady
- Nierówna laminacja podstawy kilu i tendencja do przecieków przez rury burtowe
- Małe luki pozostawiają wnętrze w ciemności
- Prowadzenie fałów pod kątem prostym powoduje tarcie na bloczkach łożyskowanych
- Problemy z pierwszymi spawami olinowania stałego i mocowaniem salingów Isomat
