Projekt i konstrukcja
Bill Dixon wprowadził na jacht Venturer 22 nowoczesny kadłub o dużej pojemności, z wysoką wolną burtą i wyraźnym dachem kabiny, które stocznia wizualnie rozbiła stylowymi pasami lakieru. Najpopularniejsza konfiguracja łączyła podwójne kile boczne ze sterem na skegu – układ ten pozwala na bezpieczne osiadanie jachtu na dnie przy plażowaniu, podczas gdy wersje z finkilem i kilami podnoszonymi również opuściły formy. Model z kilem podnoszonym posiada miecz umieszczony wewnątrz płytkiego falszku finkilu, a zanurzenie wersji z kilami bocznymi wynosi 2 stopy i 3 cale (ok. 0,69 m) w porównaniu do 3 stóp i 8 cali (ok. 1,17 m) dla finkilu oraz przedziału od 2 stóp i 2 cali do 3 stóp i 8 cali (od ok. 0,66 m do 1,17 m) dla wersji z kilem podnoszonym. Przy stosunku balastu do wyporności wynoszącym 42% i żeliwnym balastie o masie 1160 funtów (ok. 526 kg) w wersji z kilami bocznymi, jacht jest cięższy niż dwie trzecie porównywanych konstrukcji, a jego stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 205 plasuje go w gronie umiarkowanie szybkich jednostek regatowych, a nie ciężkich jachtów turystycznych. (1)
Takielunek i prowadzenie
Venturer 22 to slup topowy z ożaglowaniem składającym się z grota o powierzchni 248 stóp kwadratowych oraz genui, co daje stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 19,94, sugerujący dość żywy takielunek jak na tę wielkość. Powierzchnia zmoczona kadłuba wynosi około 139 stóp kwadratowych, a teoretyczna prędkość kadłubowa to 5,7 węzła. Yachtdatabase.com obliczył wskaźnik wywrotności na poziomie 2,24 – wartość ta wykluczałaby go z regat oceanicznych – oraz wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) na poziomie 14,1, co plasuje go wygodniej niż połowę podobnych jachtów żaglowych. Silnik zaburtowy jest zamontowany w studni po lewej stronie kokpitu, z pilotem do regulacji gazu i przełożeń. Choć kilka jednostek zostało zmodyfikowanych tak, aby przyjąć mały silnik Diesla, standardowa instalacja wykorzystywała różne silniki zaburtowe o mocy od 6 do 8 KM w studni kokpitowej. (2)
Warunki mieszkalne
W jednej kabinie mieści się cztery miejsca do spania w kadłubie przystosowanym do transportu na przyczepie: w salonie znajduje się podwójna koja V na dziobie, podniesiona tak, aby wąskie końce kanap mogły być pod nią schowane. Oferta obejmowała również wersję dwuosobową, podobną wewnętrznie, ale bez nakładających się na siebie koi dziobowych, co sprawia, że kabina wydaje się większa. Na rufie, przy lewej burcie, znajduje się mały kambuz z demontowalną skrzynią bagażową i blatem roboczym przed paleniskiem, natomiast przedział toaletowy na prawej burcie wyposażony jest w zamkniętą bawełnianą płachtę oraz chemiczną toaletę Porta Potti, choć można ją również wyposażyć w toaletę morską. Na grodzi formującej przednią ścianę przedziału toaletowego zamontowany jest składany stół nawigacyjny, co pozwala na wydajne zagospodarowanie przestrzeni użytkowej w tym 22-stopowym kadłubie.
Wodowanie i transport na przyczepie
Choć jacht jest na tyle mały, by można go było transportować na przyczepie, konfiguracja kadłuba i kilu sprawia, że łatwiej go kłaść na dźwigu na przyczepie i z niej podnosić. Bezpośrednie wodowanie z przyczepy nie jest możliwe, chyba że koła są całkowicie zanurzone. Układ z dwoma kilami i mieczem o małym mieczniku, który zapewnia mu małe zanurzenie na płytkich akwenach przybrzeżnych, jest dokładnie tym, co uniemożliwia proste wodowanie ze slipu. Właściciele planujący częste przemieszczanie jachtu powinni więc uwzględnić w swojej rutynie korzystanie z dźwigu lub wodowanie po pełnym zanurzeniu koł. (1)
Remonty i eksploatacja
Najczęstszą modyfikacją wprowadzaną przez właścicieli w tych jachtach jest przejście z napędu zaburtowego na silnik stacjonarny Diesel umieszczony w kokpicie, co pozwala zrezygnować z prostoty napędu przenośnego na rzecz cichszej, stałej jednostki napędowej. Poza tym konstrukcja sprawdziła się w roli jachtu kabinowego na przyczepie bez konieczności systematycznych zmian strukturalnych, a pojemny kadłub dobrze trzyma się wody jako praktyczna platforma do żeglugi estuarnej, a nie jako jacht wymagający skomplikowanych remontów.
Werdykt
Venturer 22 to przemyślanie zapakowany mały jacht turystyczny, który rezygnuje z ambicji oceanicznych na rzecz łatwości manewrowania w estuariach i na wodach przybrzeżnych. Oferuje cztery miejsca do spania i funkcjonalny kambuz w zestawie przystosowanym do transportu na przyczepie, co najczęściej spotyka się w konfiguracjach z kilami bocznymi. Duży stosunek balastu i nowoczesna przestrzeń sprawiają, że jacht jest stabilny i przestronny jak na swoją długość, ale konfiguracja kilowa umożliwiająca lądowanie na plaży komplikuje również transport drogowy.
Zalety
- Zawiera cztery miejsca do spania i kambuz w 22-stopowym kadłubie przyczepowym
- Podwójne kile boczne pozwalają na podchodzenie do plaży i żeglugę po płytkich wodach
- Stosunek balastu do wyporności wyższy niż w 66% podobnych konstrukcji
Wady
- Nie można go wodować bezpośrednio z przyczepy bez zanurzonych kół
- Wskaźnik wywrotności wyklucza go z regat oceanicznych
- Najbardziej wszechstronny tylko przy użyciu dźwigu lub dostępie do głębokiego zanurzenia
