Projekt i konstrukcja
Konstrukcja to przekładkowa forma infuzyjna SCRIMP z użyciem dwukierunkowego i czterokierunkowego włókna szklanego E-glass oraz rdzenia z balsy Baltek w obu kadłubach i na pokładzie, wszystko sklejone żywicą winyloestrową. Połączenie kadłuba z pokładem jest klejone żywicą Plexus MA550. Stocznia TPI Inc., która buduje ten jacht, była jedną z pierwszych stoczni seryjnych, w których zastosowano infuzję żywiczną. Infuzyjna żywica wypełnia szczeliny rdzenia z balsy, eliminując puste przestrzenie i zapewniając laminat bardziej odporny na uszkodzenia wodne. Niski pokład nadbudówki i szerokie półpokłady sprawiają, że nadwodzie jest łatwe do poruszania się, podczas gdy smukłe wejście dziobu i płaskie, kanoe kształty kadłuba wskazują na konstrukcję nastawioną na prędkość, a nie na pojemność wnętrza. (1)
Takielunek i obsługa
Węglowy maszt z dwoma odchylonymi do tyłu salingami nie wymaga baksztagów ani sztagów kontrolnych, a podstawowe wyposażenie obejmuje olinowanie prętowe Navtec, hydrauliczny achtersztag oraz roler Harken MKIII. Wysuwaną węglową bomę spinakrową niesie spinaker asymetryczny, który testerzy uznali za znacznie łatwiejszy w obsłudze niż konwencjonalny spinakerbom. Główne liny – fał główny i refsy – biegną do kokpitu, natomiast fały spinakera i foka pozostają przy maszcie, co pozwala zachować wolną przestrzeń przy zejściówce. Fok 105% łatwo wykonuje zwroty przez sztag, a dwukrążkowa szotowa grot na wózku szotów grota znajduje się tuż przed kołem sterowym, które ma średnicę 60 cali dostosowaną do preferencji sternika. Dobrze dopasowany kil z bulbem i ster wolnonośny zapewniają łagodne prowadzenie i zaskakująco dobrą stabilność kursową jak na tak wysoko profilowane płetwy; szeroki ster o wysokim wydłużeniu utrzymał obciążenie bez utraty efektywności. Jacht jest lekki, responsywny i szybki przy słabym wietrze, a zarazem wystarczająco mocny do żeglugi oceanicznej. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem umiarkowana szerokość i łatwy dostęp do podłogi kabiny dają wnętrzu prawdziwy klimat jachtu żaglowego, zamiast estetyki apartamentu. Standardowy układ trzykabionowy został zaprezentowany w jachcie testowym, natomiast opcjonalny układ dwukabionowy przesuwa kabinę gościnną na rufę naprzeciwko drugiej toalety. Wysokość w kabinie wynosi 1,93 m (6 stóp 4 cale) pod atrakcyjną zabudową w stylu wiśniowym, z dużymi szafami i szafkami zapewniającymi mnóstwo miejsca na przechowywanie. Dziobowa kabina armatorska wydaje się przestronna pomimo rury, w której po prawej burcie schowany jest wysuwany bukszpryt. Kambuz w kształcie litery U na prawej burcie dobrze wspiera kucharza, ale jest skąpy na miejsce do przechowywania jak na tę wielkość; stanowisko nawigacyjne na lewej burcie to pełnowymiarowy blat, a nie rozwiązanie dodatkowe, z miejscem na przydatną elektronikę. Dwie kanapy po bokach stołu służą jako koje wachtowe z matami sztormowymi, a obie toalety wyposażone są w dobrze umiejscowione toalety ułatwiające mycie na fali, a także w skuteczną szafę na mokre rzeczy w toalecie rufowej. Doskonałe handrelingi i uchwyty łączą pionowe i poziome punkty mocowania na całym jachcie.
Znane problemy
Prototyp wykazywał pewne opory w łożysku trzonu steru, co zespół stoczni J/Boat już wtedy usuwał. W konkretnym egzemplarzu testowanym przez jednego z recenzentów brakowało rolki kotwicznej – niezbędnej przy pionowej dziobnicy do efektywnego kotwiczenia – a jej reling stopniał tuż przed masztem. Ograniczona pojemność zbiorników (po 50 galonów każdy dla paliwa i wody) spotkała się z komentarzami, a płytkie zręby kokpitu zapewniały niewiele oparcia dla pleców. (2)
Remonty i eksploatacja
Wyposażenie podstawowe jest bogate: maszt z włókna węglowego Hall Spars o wysokości poniżej 65 stóp, akumulatory AGM oraz kuchenka propanowa Force 10. Silnik Yanmar o mocy 56 KM kręci się na obrotach około 2300 obr./min. Jako alternatywę oferowano kil o małym zanurzeniu. Bakista rufowa i ogromna komora na siedzenia zapewniają mnóstwo miejsca do przechowywania w kokpicie, a prosty, solidny takielunek nadaje się dla właścicieli, którzy chcą osiągów bez konieczności obsługi spinakera symetrycznego przez załogę na pokładzie.
Werdykt
J/133 to przemyślana rozwinięta wersja koncepcji J/109, stworzona jako jacht o konstrukcji z połowy lat 40., który sprawnie ściga się i zapewnia prawdziwy komfort podczas żeglugi turystycznej. Laminat z przekładką balsową oraz czysty plan pokładu świetnie sprawdzają się przy pływaniu w małej załodze, natomiast wnętrze – choć ograniczone liczbą zbiorników – jest ergonomiczne i dzielne morskiej sztormy.
Zalety
- Wybaczający błędy, precyzyjny sterowanie dzięki dopasowanemu bulbkilowi i płetwie sterowej z dużym wydłużeniem
- Spinaker asymetryczny na wysuwanym węglowym spinakerbomie upraszcza manewry na kursach z wiatrem
- Laminat SCRIMP z rdzeniem z balsy o zmniejszonej porowatości jest odporny na uszkodzenia wodne
- Doskonałe stanowisko nawigacyjne, świetne handrelingi i prawdziwe koje wachtowe
Wady
- Zaledwie 50 galonów paliwa i wody na jacht
- Płytkie zręby kokpitu nie mają oparcia dla pleców
- Tłok steru prototypu jest osiadły; niektóre jachty nie miały rolki dziobowej ani pełnego listwy odbojowej
