Projekt i konstrukcja
Większość jachtów J/105 została zbudowana przez stocznię Tillotson Pearson International, która jako pierwsza wdrożyła proces infuzji żywicy SCRIMP do kadłuba, układając laminat i rdzeń na sucho przed zalaniem kotwicą infuzyjną. Żywica winyloestrowa spływa przez cały jacht, a rdzeń pokładu to balsa, przy czym stocznia preferowała rdzeń Baltek AL600 o wykończeniu krawędziowym. Kadłub i pokład połączono za pomocą kleju chemicznego Plexus, którego wytrzymałość konstrukcyjna jest szacowana na wyższą niż sama struktura laminatu. Konstrukcyjnie kadłub jest wzmocniony poprzecznymi i podłużnymi sekcjami sztywnościowymi z litego laminatu, formowanymi już przy pierwszym układaniu poszycia, podczas gdy matryca solidnych denników podtrzymuje śruby kilowe, a aluminiowy maszt w kształcie belek I (I-beam) pozwala utrzymać drzewce poza zęzą, przechodząc przez dwa denniki na śrubach. Grodzie posiadają laminatowane połączenia (tabbing) o grubości sześciu cali obejmujące 360 stopni, a solidny pokład nad kabiną (bridgedeck) zapewnia zarówno wsparcie, jak i ochronę przed wodą zalewową w kabinie. (1)
Wąski profil kilu niesie torpedową bulbę, która umożliwia umieszczenie balastu nisko i ogranicza powierzchnię zmoczoną pod kotwicą. Przy 3400 funtach ołowiu w kadłubie o wadze 7750 funtów, stosunek balastu do wyporności wynoszący 44% pozwala jachtowi nieść pełne żagle, gdy inne są już zarefowane, a głęboki finkil ze skośnym profilem przedniego brzegu zapewnia kąt stabilności dodatniej na poziomie około 130 stopni. W przypadku płytkich wód oferowano wersję z kilem o małym zanurzeniu (5 stóp 6 cali), co kosztowało nieco stabilność końcową. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Takielunek ułamkowy pozwala na łatwe wygięcie masztu w celu uzyskania pożądanej linii, a wiele jachtów posiada maszt Hall Spars z podwójnymi salingami, olinowanie prętowe Navtec, Quick Vang oraz hydrauliczny achtersztag Sailtech. Typowa dla sztagu jest roler Harken. Wózek szotów grota znajduje się przed stanowiskiem sterowym, zagłębiony w kokpicie o kształcie litery T, a pojedyncza para kabestanów głównych pozwala na łatwą kontrolę z miejsc siedzących. Surowe przepisy klasy ograniczają zestaw żagli do grota, foka i spinakera asymetrycznego – zazwyczaj stawianego na węglowym szprycie z systemem wodowania i chowania pod pokładem, przy czym spinaker jest zawsze zrzucany tak, aby jeden żeglarz mógł wykonać zwrot przez rufę.
Żeglarze testujący stwierdzili, że wczesny kadłub z okolic Miami utrzymywał prędkość 12,5 do 13,5 węzła przy wietrze północno-wschodnim o sile 20 węzłów i fali trzy stopy wysokości, osiągając maksimum 14,8 węzła, a następnie gnał pod wiatr z prędkością 7,5 węzła przy poluzowanych szotach i kotwicy. Właściciele donoszą, że pełne groty i foki są nadal użyteczne do prędkości około 22–25 węzłów, zanim wprowadza się ref na wietrze o sile około 30 węzłów. Standardowe rumple i haki balastowe ustąpiły miejsca kołowi sterowemu Edson na dość wielu jachtach, a napęd ze stałą linią wału posiada kładkę Martec zgodnie z przepisami klasy. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem J/105 jest szczery wobec swoich priorytetów. Wysokość w kabinie wynosi zaledwie 1,63 m (5 stóp 4 lub 5 cali) w mesie, z wyjątkiem otwartego zejściówki. Dwie kanapy na lewej i prawej burcie służą jako podwójne koje o długości 1,98 m (6-1/2 stopy), a koja V na dziobie o długości 2,13 m (7 stóp) wypełnia dziób szafą ubraniową; małe koje rufowe są opcjonalne. Podzielony kambuz znajduje się tuż za główną grodzią: stół nawigacyjny na lewej burcie, zlewozmywak ze stali nierdzewnej i miejsce na jednopalnikową kuchenkę Origo na prawej burcie, z przenośnym lodówką o pojemności 54 kwart pod drabinką oraz 5-galonowym dzbanem na wodę słodką. Prywatna toaleta zajmuje przestrzeń tuż za koią dziobową, a prysznic dostępny jest jako opcja. Sufit i burty kadłuba pokryte są winylem; pianki tapicerunkowe zdobi tkanina Sunbrella.
Znane problemy
Właściciele zgłaszali problemy ze skrajnicą podpierającą podwięzi wantowe, a we wczesnych egzemplarzach rdzeń pokładu z balsy pozostawiano nietknięty w miejscach, gdzie przechodziły płyty wantowe, co pozwalało wilgoci wnikać w konstrukcję; w późniejszych kadłubach zastąpiono je monolitycznym laminatem. Luk pokładowy dziobowy Bomar był źródłem irytacji – jego rama spawańcza pękała płasko na pokładzie, dlatego później oferowano bumper wraz z zestawem spawalniczym. Płytki zęza moczy końce denników przy przechyle; oryginalna sklejka zgniła, a późniejsze płyty z tworzywem sztucznym nadal ulegały delaminacji. Ster pracuje na aluminiowych łożyskach, które korodują w miejscach styku z miedzią w farbie antyfoulingowej; Jeff Johnstone podaje, że ich żywotność wynosi od trzech do pięciu lat, a niektórzy właściciele montują obecnie łożyska plastikowe Harken. Miękkie poduszki silnika powodują wibracje diesla, co w niektórych przypadkach prowadzi do przecieków bezuciekowych uszczelek, a woda przedostawała się przez rurę wydechową w kabinie dziobowej. Mówiono również, że niektóre rufowe rumple awaryjne nie pasowały do siebie po zwodowaniu lub siedziały zbyt mocno na lewej burcie, gdy były osadzone centralnie. (2)
Remonty i eksploatacja
10-letnia gwarancja na kadłub wygasła już dawno w przypadku jachtów używanych, ale konstrukcja jako całość dobrze się starzeje. Wymiana łożysk steru na plastikowe, montaż zderzaka przy lukach oraz uszczelnienie krawędzi podłogi kabiny to typowe prace modernizacyjne. Rygorystyczna zasada ograniczenia do trzech żagli w tej klasie pozwala utrzymać koszty startowe na niskim poziomie, a chowany sztag sprawia, że nie ma potrzeby obsługiwanie drzewca na maszcie.
Werdykt
J/105 to maszyna do prędkości dla purystów: lekki, sztywny i rześko prosty w konstrukcji jacht, zbudowany przy użyciu procesu, który do dziś wydaje się zaawansowany. Żąda od właściciela zaakceptowania niewielkiej wysokości w kabinie, minimalnej pojemności zbiorników oraz listy kontrolnej wad szczegółowych, w zamian za jednostkę, która wchodzi w ślizg przy pierwszym podmuchu wiatru i ostrzy bez zbędnych dramatów.
Zalety
- Pierwszy jacht z kilem z wysuwanym spinakerbomem i spinakerem bez bomu
- Wysoki stosunek balastu pozwala na utrzymanie żagli przy silnym wietrze
- Konstrukcja z laminatu winyloestrowego z solidnymi dennikami i pasową stopą masztu
- Regulamin klasy ogranicza powierzchnię żagli, co obniża koszty utrzymania (1)
Wady
- Płytkie zgnilizny w zęzie powodują przecieki podłóg kabiny; wczesne osiadanie rdzenia przy podwięziach wantowych prowadzi do zawilgocenia
- Aluminiowe łożyska steru ulegają korozji; krótka żywotność
- Niska wysokość w kabinie i mała pojemność zbiornika wody (5 galonów)
- Miękkie uszczelnienia mocowań przeciekają; rura bukszprytowa wpuszcza wodę
