Projekt i konstrukcja
Model 341 to jednokadłubowy jacht turystyczno-regatowy z długą linią wodną, o umiarkowanej wyporności i stosunkowo wysokim stosunku balastu do masy jak na ówczesne standardy. Jego pełnowymiarowy kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego (fibreglass) ciągnie się aż do linii wodnej, natomiast nadwodzie i pokład wykonano jako przekładkę z rdzeniem z balsy. Kadłub i pokład są ze sobą połączone laminatem i przykręcone śrubami przez reling dziobowy, co zapewnia mocne połączenie przebierane. Wokół kadłuba biegnie szeroki, sztywny wręg z laminatu, który rozprasza naprężenia lokalne. Wszystkie grodzie i zabudowa są zalaminowane od góry i od dołu. Standardowym kilem jest żeliwna płetwa na śrubach ze stali nierdzewnej; dostępne są również wersje z płytkim kilem ołowianym oraz z kilem podnoszonym. Ster osiada na trzonie ze stopu metali lekkich i ma bardzo głębokie zanurzenie, niemal równe głębokości kilu, z dużą powierzchnią oparcia. (1)
Takielunek i prowadzenie
Ułamkowy takielunek w ożaglowaniu siedmiu ósmych niesie maszt ze stali aluminiowej Sparcraft na pokładzie, montowany na pasach na stępce ze stali nierdzewnej, z dwoma parami salingów odchylonych do tyłu i ciągłymi wantami napinanymi śrubami sztagowymi. Powierzchnia żagli jest hojna jak na tę wyporność – to 34,2 m² grota z listwami na półmaszcie Rutgerson, 27,3 m² foka samozwrotnego oraz 36 m² genui – co daje wysoki stosunek powierzchni żagli do wyporności, utrzymujący jacht w szybkim tempie. Samozwrotny żagiel przedni, wciąż rzadko spotykany w jachtach seryjnych z tamtej epoki, eliminuje cały wysiłek przy zwrotach przez sztag i zwrotach rufą, a żeglarze testujący uznali go za żywy i responsywny na wszystkich kursach względem wiatru, łatwy w obsłudze dla dwóch osób pod pełnymi żaglami. To lekkie, niemal mieczowe czucie jest dodatkowo wzmocnione przez samozwrotnik, choć autorzy artykułu w Boating New Zealand zauważyli wyraźną nawietrzność wymagającą trymowania takielunku oraz tendencję do niekontrolowanego ostrzenia (orzy) przy silnych podmuchach, gdy ster tracił oparcie przy zbyt dużej powierzchni żagli. (2)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem standardowy układ oferuje dwie prywatne kabiny dwuosobowe – długą koję V w części dziobowej z szafą i garderobą oraz podwójną kabinę rufową na prawej burcie z własną szafą – choć dostępna była również wersja trzykabionowa. W mesie znajduje się kanapa U na prawej burcie wokół drewnianego stołu, którego stelaż służy jednocześnie jako barka na napoje (opcjonalnie z opuszczanymi drzwiczkami), oraz stolik nawigacyjny na lewej burcie, flankowany pojedynczymi siedziskami. Kambuz na prawej rufie mieści głębokie, pionowe zlewozmywaki ze stali nierdzewnej, dwupalnikową kuchenkę piekarniczą Triton oraz lodówkę z górnym agregatem o pojemności 95 litrów. Na dziobie znajduje się toaleta z osobną prysznicem i szafą na mokre sztormiaki. Wykończenie wnętrza to fornir mahoniowy lakierowany maszynowo w wysokim połysku oraz syntetyczna podłoga tekowo-jesionowa; drzwiczki szafek z rattanu i standardowe prowadnice zasłon dopełniają wystrój, przy wysokości w mesie wynoszącej 1,90 m (6 ft 3 in). Firma Yacht and Boat Sales uznała wnętrze i wykończenie za nieco zbyt luksusowe, natomiast osiągi i prowadzenie jachtu oceniła bardzo wysoko. (1)
Wyposażenie i systemy
Standardowy zestaw obejmował system ciepłej wody pod ciśnieniem, dziennik i głębokościomierz Simrad, kompas Plastimo, luki Lewmar i Gebo, kabestany Harken oraz dwurolnicowy roler Facnor na dacronowym żaglu przednim. Trzycylindrowy silnik Saildrive Volvo Penta MD2020 (o mocy 18 KM, w innych źródłach podawanej jako 19 KM) znajduje się pod zejściówką, napędzając stałą śrubę dwułopatową z opcją składania. Zbiorniki mieszczą 185-litrowy zbiornik wody słodkiej z polietylenu pod przednią koją, nierdzewny zbiornik paliwa z zaworami spustowymi pod prawą koją rufową oraz 60-litrowy nierdzewny zbiornik fekaliów. Przełączniki zaworowe (seacocki) wykorzystują zawory kulowe, a instalacja elektryczna posiada dodatkowe przewody do montażu nowej elektroniki.
Znane problemy
Zamknięty pawęż kokpitu nie otwiera się na platformę kąpielową, a zachowanie steru przy gwałtownych podmuchach wiatru jest kwestią trymowania, a nie konstrukcji, jak wynika z obserwacji z badań przeprowadzonych przez Boating New Zealand.
Werdykt
Hanse 341 zasługuje na miano Jachtu Roku, łącząc dobrze zaprojektowany kadłub z samozwrotnym ożaglowaniem, które sprawia, że żegluga w małej załodze jest naprawdę łatwa, a jednocześnie zachowuje sportowy charakter dzięki wysokiemu stosunkowi powierzchni żagli i responsywnemu sterowi. Jest komfortowa pod pokładem, nie tracąc przy tym praktycznego dostępu do zbiorników i marginesu na instalacje elektryczne, których ceni sobie długoterminowy właściciel.
Zalety
- Fok samozwrotny i grot z lazyjack sprawiają, że żeglowanie w dwie osoby jest bezwysiłkowe
- Konstrukcyjna solidność: laminowane grodzie, stęga podwięzi wantowych, połączenie pokładu przykręcone śrubami przebieranymi
- Wysoki połysk wnętrza z prawdziwą wysokością w kabinie i inteligentnymi rozwiązaniami przechowawczymi
Wady
- Wyraźna nawietrzność i tendencja do niekontrolowanego ostrzenia w szkwałach wymagają aktywnej regulacji takielunku
- Zamknięta pawęż ogranicza bezpośredni dostęp z platformy kąpielowej
- Głęboki ster może stracić moc przy zbyt dużej powierzchni żagli w płytkich wodach
