Design i konstrukcja
Kadłub jest wykonany z litego laminatu z włókna szklanego układanego ręcznie, podczas gdy pokład ma strukturę przekładkową (sandwich), a dennik to formowana z GRP konstrukcja, z żeliwnym kilem niosącym balast. W pełni spoinowany połączenie pokładu z kadłubem stoczni Dehler – metoda monokokowa polegająca na laminowaniu dwóch poszyciów wewnątrz formy – daje mocną, a zarazem lekką konstrukcję, którą magazyn Yachting Monthly uznał za powód, dla którego jacht pozostaje wiarygodnym jachtem turystyczno-regatowym pomimo redukcji masy. Płytkie zęzy okazały się całkowicie suche podczas inspekcji, a najwyższej jakości żywice użyte przy budowie sprawiły, że kadłub nie cierpi na osmozę. Poniżej linii wodnej późniejsze egzemplarze modelu 31 otrzymały zwężony kil i głęboki, eliptyczny ster, które utrzymują balast nisko i poprawiają trzymanie kursu w przechyle – modernizacja ta jest spójna ze sztywnym i łatwym w prowadzeniu charakterem jachtu pod żaglami. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Przy wyporności około 3200 kg i stosunku balastu do wyporności bliskim 44%, Dehler 31 jest jachtem sztywnym na żaglach, który można popychać do maksimum bez utraty kontroli, jednak jego lekkość sprawia, że żeglowanie nim w trudnych warunkach wymaga sporej siły fizycznej. Wersja z rumpelotem żegluje doskonale, oferując wygodną przestrzeń na burcie i wszystkie niezbędne liny regulacyjne w łatwo dostępnym miejscu; kokpit jest na tyle wąski, że po przechyleniu jachtu można się o niego opierać, a zamknięta pawęż daje poczucie bezpieczeństwa. Stocznia Dehler wyposażyła jacht w nowe, wysokiej jakości osprzęt pokładowy, dzięki czemu jednostka wciąż prezentuje się jako solidny egzemplarz. Rumpelot można było na życzenie wymienić na koło sterowe, a kolumna Whitlock była oferowana jako opcja, a nawet dopasowywana przez niektórych właścicieli – jednak kokpit nigdy nie był zaprojektowany pod kątem montażu koła sterowego, ponieważ jest zbyt wąski za wózkiem szotów grota i zbyt miękki. Na jachtach wyposażonych w koło sterowe kolumna chwieje się, sternik ma ograniczoną przestrzeń, a dostanie się do szotu grota jest utrudnione. (2)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem dominują bielone powierzchnie, a salon utrzymano w przytulnym stylu z wykorzystaniem mahoniowych fornirów, choć wymiary zewnętrzne jachtu są mniejsze niż w przypadku Bavarii, co sprawia, że przestrzeń jest ciasna. Wysokość w kabinie wynosi 1,83 metra i maleje w kierunku dziobu, podczas gdy w przedziale toaletowym (wet room) wysokość spada do 1,71 metra; magazyn Yachting Monthly również odnotował dużą wysokość w salonie, ale szybkie zwężenie w kabinie dziobowej. Koje w salonie są łatwe w użyciu dzięki opuszczanym materacom, jednak nie można siedzieć wyprostowanym na kojach dziobowej czy rufowej podczas ubierania się. Koja na pokładzie dziobowym ciągnie się aż do samego dziobu, przez co jej długość 2,30 metra pozostaje bezużyteczna. Przed przedziałem toaletowym znajduje się przesuwna drzwi, która zasłania stół nawigacyjny na rufie, przy koju w prawej części salonu; toalety posiadają pojemną szafkę na mokre szmaty za toaletą. Zbiornik wody znajduje się na dziobie, a paliwo na rufie, co zapewnia wolną przestrzeń pod kojami. Głębokie elementy z tworzywa ABS na podłodze i suficie pomagają obniżyć masę, a drewniane podłogi są zazwyczaj ukryte pod dywanem marki Dehler.
Znane problemy
Panele sufitowe w części rufowej wykonane są z materiału imitującego aksamit, który zbiera kurz i po latach traci estetyczny wygląd; ponadto znany jest problem ze starzejącymi się, żółknięcymi listwami plastikowymi; sama laminowana podsufitka poddawana była próbom i nie wykazywała opadania ani plam. Konwersja na sterowanie kołem to najbardziej dotkliwy błąd projektowy niż wadliwy materiał: kokpit po prostu do tego nie nadaje się. Kupujący i właściciele powinni traktować rumpel jako pierwotnie zamierzony ster tego jachtu.
Werdykt
Dehler 31 to lekki jacht turystyczny zaprojektowany przez van de Stadt, który nagradza sternika rumplowym doskonałą prowadzącą się konstrukcją i sztywnym, szybkim ruchem na fali, opartą na klejonej technologii stoczni Dehler, która okazała się wolna od problemów osmozy. Jej kompromisy dotyczą wnętrza: ciasne przestrzenie, nieprzydatna do użytku długość koi dziobowej oraz zmniejszająca się wysokość w kabinie, co ogranicza komfort w części dziobowej. Jako używany jacht najlepiej ocenia się go jako rodzinny jacht turystyczno-regatowy niż jako jacht do mieszkania wielu osób na wodach przybrzeżnych.
Zalety
- W pełni sklejony połączenie kadłuba z pokładem i ręcznie laminowany monolityczny kadłub bez ryzyka osmozy
- Sztywność, szybkość, doskonałe prowadzenie rumplem z dobrze rozmieszczonymi manetkami
- Przemyślane umiejscowienie zbiorników zwalnia miejsce na szafki koi; wysokiej jakości osprzęt pokładowy w stanie fabrycznym
Wady
- Ciasne warunki mieszkalne; niemożność siedzenia wyprostowane na kojach dziobowej i rufowej
- Długość koi w kabinie dziobowej jest bezużyteczna; wysokość w kabinie szybko maleje w kierunku dziobu
- Kokpit nieprzystosowany do sterowania kołem; sufit z materiału imitującego aksamit bardzo łatwo się brudzi
