Projekt i konstrukcja
Stocznia C&C jako pierwsza zastosowała konstrukcję z rdzeniem z balsy zarówno w kadłubie, jak i na pokładzie modelu 36. Zostało to zrobione ze względu na wysoki stosunek wytrzymałości do masy, który pozwala utrzymać jacht sztywnym i responsywnym przy słabych wiatrach, jednocześnie umieszczając ciężar nisko w kilu, a nie w nadwodziu. Rdzeń z balsy zapewnia prawdziwą sztywność konstrukcyjną i pewien stopień izolacji termicznej, a tę sztywność można poczuć podczas żeglugi. Kompromis jest dobrze znany: jeśli poszycie kadłuba zostanie uszkodzone lub okucia pokładowe będą źle uszczelnione, wilgoć wnikająca w rdzeń prowadzi do delaminacji, a kadłub z rdzeniem balsowym wymaga skrupulatnego harmonogramu konserwacji i dokładnej inspekcji przed zakupem. Model 36-1 Classic zachowuje swój kultowy panoramiczny iluminator, a większość jachtów miała głęboki finkil o zanurzeniu bliskim 6'6" (ok. 1,98 m), choć zbudowano też kilka wersji o małym zanurzeniu dla płytszych akwenów. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Finkil i ster wolnonośny stawiają na pierwszym miejscu zwrotność i siłę nośną hydrodynamiczną, pozwalając jachtowi szybko wykonywać zwroty przez sztag i utrzymywać wysokie prędkości podczas żeglugi pod wiatr na kotwicy. Stosunek balastu do wyporności wynoszący 45,5% to jego sekretna broń: pozwala mu niezwykle wysoko chodzić do wiatru – często lepiej niż nowsze jachty seryjne – i nieść pełne żagle bez nadmiernego przechyłu. Takielunek to slup topowy zaprojektowany z myślą o dużej powierzchni żagli przednich – forsztag o długości 47'3" przy podstawie trójkąta przedniego wynoszącej 15'0", z likiem grota 41'0" i grotem o powierzchni 246 stóp kwadratowych pracującym przeciwko 100-procentowemu trójkątowi przedniemu o powierzchni 354 stóp kwadratowych, co daje łączną powierzchnię żagli pod wiatr nieco ponad 600 stóp kwadratowych. Stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 18,3 oznacza, że jacht jest żywy i szybki przy słabym wietrze, choć refuje się wcześniej niż ciężki jacht turystyczny; stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 207 równoważy prędkość w słabym wietrze z odpowiednią masą, by sprawnie pokonywać krótką, stromą falę. Ster wolnonośny daje czucie, jakiego pragną żeglarze lubiący precyzyjne prowadzenie, a jacht jest dobrze zrównoważony dzięki poprowadzonym do tyłu linom ułatwiającym pływanie w małej załodze. Jednak ten sam ster nie ma ochrony na skegu i jest bardziej narażony na uderzenia wodnych obiektów czy wejście na mieliznę. (1)
Profil osiągów
Jest to jacht regatowy do żeglugi przybrzeżnej i oceanicznej, a nie jednostka do mieszkania na pokładzie podczas przejść oceanicznych. Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,01 plasuje się dokładnie na granicy między żeglugą przybrzeżną a oceaniczną, a wskaźnik komfortu Brewera na poziomie 23,4 oznacza szybszy, bardziej aktywny ruch – jacht tańczy na fali, zamiast w nią wbijać się. Jest w stanie odbywać rejsy pełnomorskie w doświadczonych rękach, ale jego umiarkowana wyporność i ster wolnonośny najlepiej pasują do żeglugi przybrzeżnej i klubowej. W wyścigu do następnego portu pewnie wygra z jachtem Pearson 36-2; w starciu z Tartan 37 traci jednak opcję małego zanurzenia dzięki mieczowi. C&C 36 pozostaje jachtem dla żeglarza, który nagradza aktywną pracę na sterze i radzi sobie lepiej niż wiele nowoczesnych jachtów turystycznych o dużej pojemności wnętrza.
Warunki mieszkalne
Wnętrze jest bardziej techniczne i funkcjonalne niż przypominające apartament, więc nie jest to jacht do zamieszkania na wodzie. Kambuz w kształcie litery U na prawej burcie przy zejściówce zapewnia bezpieczne warunki do gotowania na morzu, ale pozbawia załogę dużej przestrzeni na lodówkę, jaką mają większe jednostki. Skromna pojemność zbiorników – około 30 galonów paliwa i 38 wody – potwierdza, że jest to jacht do żeglugi przybrzeżnej i oceanicznej, a nie do długoterminowego mieszkania w wysokich szerokościach geograficznych. Prawdziwym atutem dla żeglarzy korzystających z map papierowych jest odpowiedni, skierowany do przodu stół nawigacyjny. Jacht został stworzony dla żeglarzy, którzy uważają, że sam akt żeglowania jest celem tej podróży.
Znane problemy
Szybrowy ster wymaga dokładnej inspekcji, a jego łożysko w trzonie musi być sprawdzone pod kątem luzów. Maszt przechodzący przez kil stoi na stalowej lub aluminiowej belce, która często koroduje z powodu wody zęzowej i może zagrozić napięciu takielunku. Połączenia podwięzi wantowych z pokładem przeciekają na jachtach z olinowaniem prętowym i mogą powodować gnicie grodzi, a miękkie miejsca na pokładzie pojawiają się tam, gdzie zaniedbano ponowne uszczelnienie. „Uśmiech C&C” – pozioma pęknięcie na przedniej krawędzi połączenia kilu z kadłubem – jest często jedynie kosmetycznym uszkodzeniem szpachli, ale może oznaczać pracujący kil lub zmęczoną konstrukcję rusztu. Przede wszystkim wilgoć w rdzeniu z balsy jest cichym zabójcą; każda transakcja powinna poczekać na profesjonalną ekspertyzę wilgotności.
Werdykt
C&C 36-1 to zdecydowany jacht typu racer-cruiser, który nagradza wprawną rękę doskonałymi osiągami pod wiatr i żywym, angażującym ruchem na fali. Kadłub z rdzeniem z balsy jest sztywny i lekki, gdy utrzyma się go w suchym stanie, a dzięki balastowi zdolność do ostrzenia pod wiatr pozostaje konkurencyjna nawet po dziesięcioleciach. Kompromisy są typowe dla tego typu jednostek: aktywny ruch na fali, skromne warunki mieszkalne oraz rdzeń kadłuba i ster wymagające rygorystycznych przeglądów.
Zalety
- Wyjątkowa zdolność do ostrzenia pod wiatr dzięki stosunkowi balastu wynoszącemu 45,5%
- Sztywny, responsywny kadłub z rdzeniem z balsy o niskiej stabilności śródokrętowej
- Łatwy w obsłudze, jednoosobowy takielunek topowy z linami sprowadzonymi na rufę
- Przyjemne prowadzenie jachtu dla żeglarza dzięki sterowi wolnonośnemu z finkilem
Wady
- Balsowy rdzeń wymaga rygorystycznej kontroli wilgotności i inspekcji przed zakupem
- Odsłonięty ster wolnonośny oraz belka masztu przechodząca przez kil to słabe punkty konstrukcji
- Skromna pojemność zbiorników i żywa praca na fali ograniczają możliwość długoterminowego mieszkania na pokładzie
- Duże żagle przednie z tamtego okresu są trudne w obsłudze bez współczesnego rolowania
