Ontwerp en constructie
Het onderwaterschip van de Swan 38 is een combinatie van een gematigd hoge vleugelvormige vinkiel met een aan een skeg gehangen roer, een configuratie die is overgenomen uit de 12-meterklasse. Dit zorgt ervoor dat de kiel aanzienlijke lift genereert bij het zeilen naar loef, terwijl het roer zelf weinig lift oplevert en de skeg constant weerstand biedt. De romp is van massief, handopgelegd polyester met langsscheepse wrangen. Langs de hartlijn is er een gegalvaniseerde I-beam van 6 vierkante inch ingegoten als ondersteuning voor de kielbouten, de mastvoet en de basis voor de ringschotten. Aan de bovenkant, onder het luik van de salon, is een groot stalen oog gelast voor het hijsen op één punt. Nautor bouwde haar van massief glasvezel met die stalen ruggengraat. Haar dekken zijn van handopgelegd laminaat rond een schuimkern, zodat zelfs als er water in de kern komt deze niet gaat rotten, hoewel hij wel verzwakt zal worden. (1)
Tuigage en handling
Het is een toptuigage sloep met een enorm grootzeil en een hoog-aspect grootzeil dat wordt gevaren boven een volledige overlappende IOR genua. De meeste boten verlieten de werf met de hoge tuigage, hoewel een paar opties met kort of extra lang grootzeil werden geleverd. Er is een binnenvoorstag en een babystag gespecificeerd zodat er een stormfok binnenin kan worden gereefd. Ze wil goed aan de wind varen, wendt betrouwbaar binnen minder dan 90 graden ware koers, maakt zeer weinig drift en balanceert als een volbloed op een snelle tred; haar rompvorm, ballastverhouding en roerstand houden haar koersvast en minder kans op uit het roer lopen dan lichtere zusterschepen. Met een zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding van 15,9 heeft ze een stevige bries nodig om in beweging te komen, en een ballastverhouding van 38,8 zonder bulbkiel betekent dat ze profiteert van vroegtijdig reven bij matige wind. De cijfers beschrijven een zware toerzeiler (D/L 345) die zwaar beladen kan worden zonder dat dit invloed heeft op de waterlijn, en de elliptische secties voorin zorgen ervoor dat de romp in zware zeeën sneller doorvaart in plaats van te klappen. Bij een rompsnelheid van bijna 7,5 knopen loopt de achterste golfhoogte op en bereikt de snelheid zijn hoogtepunt. (1)
Accommodatie
Benedendeks daalt de stahoogte van net iets meer dan 1,80 m bij de kajuittrap tot ongeveer 1,78 m in het toilet, en de achterhut onder de brugdek van de kuip heeft geen stahoogte. De salon biedt plaats aan twee zeekooien en twee banken die dienen als zeekooien rond een middenliggende tafel met klapschalen. De gootsteen in de kombuis bevindt zich dicht bij de hartlijn om bij beide giekse koersen af te lozen, en de driepits kookplaat is bruikbaar, hoewel het oppervlak te klein is voor echt koken met drie potten tegelijk. Tegenover de kombuis biedt een naar voren gerichte kaartentafel bovenin ruimte voor elektronica. De voorhut was oorspronkelijk ontworpen als zeilkluis, maar is op veel boten omgebouwd tot tweepersoonskooi. De tankcapaciteit is bescheiden — 210 liter water en 110 liter diesel volgens de originele specificaties — wat de langdurige onafhankelijkheid beperkt. In de kuip passen vier personen voorin de stuurwielstand om tegelijkertijd te trimmen en te lunchen.
Bekende problemen
Vocht dringt het dek binnen bij de voetstukken van de beslag en langs de schroefgaten waarmee de teakhouten latten zijn bevestigd. Omdat veel Scandinavische boten het teak dun hielden om gewicht en kosten te besparen, is de kern kwetsbaar: indringend vocht verzwakt het composiet, zelfs als het niet gaat rotten. Boten uit het midden van de jaren 70 hebben met name vaak een vervanging van het dek nodig, wat een aanzienlijke som geld kost. Kopers moeten daarom zoeken naar schepen die al opnieuw zijn voorzien van een dek. De toegang tot de kwadrant en de stuurkabels bevindt zich aan het uiterste einde van de tweepersoonskooi achterin, wat een nadeel is voor routinecontroles. Het elektrische systeem, hoewel beperkt naar moderne maatstaven, is gebouwd met nette gelaste verbindingen en logische schema's.
Refits en eigendom
Eigenaren die een Swan 38 overnemen, moeten budgetteren voor het herstellen van de dekkern als belangrijkste structurele refit, en de toegankelijkheid van de stuurstand bij de achterhut pleit voor periodieke inspectieluiken. De robuuste I-beam constructie en de logische roerconstructie betekenen dat de ruggengraat en de stuurinrichting zelf in orde zijn; het zwakke punt is het teakhouten dek met schuimkern. De 20 pk Buhk-diesel die in de boot is ontworpen, is bescheiden hulpmotorvermogen voor een 38-voets jacht met deze waterverplaatsing.
Het oordeel
De Swan 38 is een zorgvuldig ontworpen, zware waterverplaatsende cruiser-racer waarvan de S&S-stamboom en de Nautor-bouw resulteerden in een koersvaste, hoog aan de wind lopende zeewaardige romp met een massieve tuigage en een logische ruggengraat. Haar zwakheden zijn geconcentreerd in het teakhouten dek met schuimkern en de onhandige toegang tot de stuurstand, niet in de structuur eronder. Voor de zeiler die een zeewaardig gedrag en een beproefde kiel-en-roer vorm belangrijker vindt dan perfect lakwerk, blijft zij een geloofwaardige kandidaat voor lange reizen.
Pluspunten
- Aanzienlijke lift aan de wind dankzij de vleugelvormige vinkiel met betrouwbare overstagmanoeuvres onder de 90 graden
- Koersvast rompprofiel met een lage helling en voorsteven met een ronde boegintrede die goed reageert op gierende bewegingen
- Gegalvaniseerde I-beam als dragend skelet dat kiel, mastvoet en schotten verbindt
- Bescheiden tankcapaciteit maar een zware waterverplaatsende romp die weinig gevoelig is voor belading
Minpunten
- Met schuimkern gevoerde teakhouten dekken die gevoelig zijn voor inwatering en verzwakking; boten uit het midden van de jaren 70 moeten mogelijk worden herdek
- De stuurkwadrant en de toegang tot de stuurkabels zitten ingeklemd aan het uiterste einde van de achterhut
- Dun teak en beperkte originele tankcapaciteit beperken het onderhoud en de actieradius
