Ontwerp en constructie
De romp- en dekconstructie van de Saona 47 is gebaseerd op een met balsa gevulde structuur die is geïnjecteerd met vinylesterhars, wat typisch is voor de werf. Fountaine Pajot injecteert ook schepen met een schuimkern om het gewicht te beheersen en extra sterkte toe te voegen. De schotten zijn aan de rompen gelijmd en meegeglas, en de bimini is gebouwd als een geïnjecteerd composiet-sandwich. Berret-Racoupeau heeft de waterlijn verlengd met integrale hekplatforms. Het ontwerp combineert meerdere dekken, een minimaal nat oppervlak en een uitgesproken kimboog om de leefruimte te maximaliseren zonder in te leveren op snelheid. Het resultaat is een boot die aanvoelt als vier dekken — of vijf als je de grote motorruimte achterin meetelt — met een uitstekende doorstroming over het achterdek en een dek dat gemakkelijk te bevaren is, hoewel betere grippunten voorin welkom zouden zijn. (1)
Tuigage en vaareigenschappen onder zeil
De tuigage volgt de Fountaine Pajot-praktijk met een enorm, vierhoekig grootzeil en een overlappende fok. De zwanenhals is slechts 37 inch boven het kajuitdak geplaatst en de giek is voor een gemiddeld persoon goed bereikbaar, hoewel een mastspoor essentieel is om het grootzeil aan te trekken. Het grootzeil is een zwaar beest om te hijsen: lange zalingen aan de voorzijde en een extreem groot achterlijk roach zorgen voor extra gewicht, en zelfs met een 2:1 valverhouding moest de elektrische lier op volle toeren draaien. Tijdens de proefvaart leverde een Incidence-grootzeil met een licht overlappende genua op een Facnor rolfok 5,4 knopen hoog aan de wind bij 7 tot 8 knopen wind, waarbij de snelheid steeg naar 7,6 knopen op ruime wind toen de wind uitkwam op 11 knopen. Een spriet maakt ruimschoots varen aantrekkelijk. In een wispelturige wind van 6 tot 10 knopen in Annapolis kon de boot gemakkelijk overstag gaan, ruime koersen varen en voor de wind wegdriften met 5 tot 6 knopen, maar de bewegingen voelden actiever aan dan de recensent had verwacht. Bovendien maakte het onopgeloste want van de testboot het behalen van de juiste spanning op het grootzeil lastig.
Stroom, besturing en gedrag op krappe plekken
Op de motor toont de Saona 47 de gebruikelijke wendbaarheid van een catamaran in krappe ruimtes en een goede snelheid op open water. Met dubbele diesels die in tegengestelde richtingen draaiden, draaide hij in zijn eigen lengte door een nette pirouette, met een draaicirkel van ongeveer twee bootlengtes bij stationair toerental. Een tocht op rustig water bij 2.400 tpm leverde 8,5 knopen op; bij vol gas op 2.800 tpm waren dat er 9,2. De verhoogde stuurstand aan stuurboord — bereikbaar via drie treden vanuit de kuip, met een bank voor drie personen en stuurwiel en motorbediening op een stuurpedestal — is ruim en comfortabel, hoewel grote dode hoeken de proefpersoon verrasten: het bovendek verbergt het bakboordsheksel onder motor, en onder zeil verdwijnen de gehele bakboordromp en de windvaanstuurinrichting op de mast uit het zicht. Een loungeplek bovenop de bimini aan bakboord ligt nog eens drie treden hoger. (1)
Accommodatie
Het interieur is functioneel, stedelijk en aantrekkelijk, met een grote, lichte salon met rondom geplaatste ramen, lange plafondopeningen en openslaande glazen panelen die naar de kuip leiden. De stahoogte doet zeilers van boven de 1,80 meter zeker plezier, maar de grote ramen bieden goede zichtbaarheid alleen voor de lange en staande persoon, niet voor de korte of zittende persoon. Het open, appartementachtige achterschip — verbonden door een brede schuifdeur — is het sociale centrum, met ligstoelen op het hoofddek en het bovendek. De Maestro-versie van de eigenaar wijdt de bakboordromp aan een eigenaarssuite met een tweepersoonskooi achterin, een bureau en kasten midscheeps, en een natte cel voorin die wordt gescheiden door een glazen wand; een recensent van SAIL noemde deze groter dan elke catamaran onder de 55 voet die hij ooit had gezien. De stuurboordromp herbergt twee hutten met grote tweepersoonskooien en eigen natte cellen, terwijl de charterindeling een vijfde hut en slaapplaatsen voor drie bemanningsparen toevoegt. De kombuis is L-vormig met dubbele koelkasten, een hoekoven met convectie en een eilandblad; een beschutte kaartentafel voorin is ideaal om de wacht te houden, maar verliest zicht wanneer de zeilen worden gehesen. (1)
Bekende problemen en comfortpunten
Een aantal praktische opmerkingen temperen het comfortverhaal. Het interieur bestaat voornamelijk uit harde, geluidweerkaatsende oppervlakken en er werd tijdens het varen flink wat golvenlawaai gehoord; wat extra isolatie zou helpen. De grote salon mist handgrepen en het plafond is te hoog om er rails aan te monteren, een nadeel gezien de levendige bewegingen. Blinde vlekken bij het sturen en het verlies van zicht op de kaartentafel onder zeil zijn reële beperkingen. Belading bepaalt de prestaties: als u de boot te zwaar belast, gaan de bredere rompsecties onder water.
Het oordeel
De Saona 47 is een goed doordacht ontworpen catamaran die wat gemak bij het zeilen en wat akoestisch comfort opoffert voor een opmerkelijk interieurvolume, een beschut zichtveld vanaf de stuurstand en echte wendbaarheid met een kleine bemanning. Het interieur van Maestro is uitstekend en de constructie is in lijn met de hoogwaardige normen van de werf.
Pluspunten
- Eigenaarshut in de bakboordromp groter dan die van elke catamaran onder de 55 voet die de recensent had gezien
- Geïnjecteerde, sandwichconstructie met gelamineerde schotten
- Twist in eigen lengte op de motor dankzij tegenovergesteld draaiende dubbele schroeven
- Lichte, open salon met schuifpanelen naar een enorm achterste sociale dek
Minpunten
- Harde, reflecterende interieuroppervlakken en merkbare golfgeluiden
- Grote blinde velden bij het sturen en geen zichtbaarheid van binnen voor het navigeren met opgetrokken zeilen
- Het grootzeil is zwaar om te hijsen; elektrische lier werkt onder grote spanning, zelfs bij een 2:1 verhouding
- Prestaties dalen naarmate de belasting bredere secties van de romp onder water duwt
