Tasarım ve İnşa
Tripp'in gövdesi, 33 fit 3 inçlik su hattı boyunda (LWL) 32.000 pound deplasmana sahiptir; bunun 14.600 pound'u, sağlam bir fiberglas kabuk içinde aşağıya sabitlenmiş kurşun balasttan oluşur. Fiberglas tekne yapımı altmışların ortalarında yeni olduğundan, bu dönemin tekneleri bugünkü standartlara göre genellikle aşırı sağlam inşa edilirdi ve Columbia 50 de bu kuralın istisnası değildir. Tekne, Kaliforniya'daki Columbia Yachts tarafından esas olarak klasik bir fiberglas tek gövdeli yelkenli olarak inşa edilmiştir ve su hattının altındaki masif laminat, dönemin muhafazakar inşa uygulamalarını yansıtır. Columbia tarafından 1971 ile 1974 yılları arasında Sailcrafter adıyla sunulan kit versiyonu, salma ile asma dümen arasına ekstra bir skeg eklemişti; bu detay standart seri üretim gövdede bulunmamaktadır. (1)
Arma ve Kullanım
Orijinal tasarım, yaklaşık 977 fit kare yelken alanı taşıyan bir direk tepe armalı sloop olmasına rağmen, tekne yawl, uskuna ve hatta özel armalı varyantlar olarak da sunulmuştur. Doğası gereği hafif bir yarış-gezi teknesi olan bu yelkenli, 1966 yılında 500'den fazla teknenin katıldığı Newport to Ensenada yarışını kazanmıştır; günümüzdeki sahipleri ise teknenin modern bir tekneyle hemen hemen aynı performansı gösterdiğini ve yerel yarışlarda veya açık deniz seyirlerinde keyifle kullanılabileceğini belirtmektedir. John Hall için ikinci 50 fitlik Columbia'sıyla aynı kalıplardan üretilen özel Intermezzo, çok daha yüksek bir arma, bir mizana, baş üçgeni genişletmek için bir civadra ve normalden daha büyük bir dümen taşıyordu; bu da platformun ciddi deneylere açık olduğunu gösteriyordu. Steve ve Linda Dashew, Intermezzo ile dünya turu yapmış; Torben Grael de tekneleri arasında bir Columbia 50 bulundurmuştur. (1)
Konaklama
Güverte altında yerleşim düzeni yedi kişi için oldukça cömerttir. Baş tarafta bir ana suit bulunurken, aynı baş bölümde iki adet tuvalet/banyo yer alır; kıç taraftaki ikinci bir suit ise geniş bir salon içindeki üç adet salon ranzasını tamamlar. Merkezi yaşam alanında bir yemek masası grubu, harita masası ve bu boyuttaki bir tekneye uygun tam donanımlı bir kuzine yer alır. Motor, salon tabanının altına yerleştirilmiştir; bu konum konaklama hacmini korurken, herhangi bir mekanik işin yapılacağı alanı da belirler. Intermezzo da burada farklılık göstermiş, üretim sürecinde Columbia'nın benimsediği kalıplanmış iç astar yerine ahşap ve kontrplak iç mekana sahip olmuştur.
Refit ve Sahiplik
Columbia, 1971'den 1974'e kadar C-50 modelini Sailcrafter markası altında kit olarak sundu; çıplak gövde veya kit yöntemi, sahiplerinin iç mekanı kendi zevklerine göre tamamlamasına olanak tanıyordu — bu durum, kalıplanmış seri üretim örneklerin yanı sıra ahşap/fiberglas özel yapım teknelerin varlığını açıklar. Toplamda 62 gövde inşa edilmiş olsa da, dönemin bir değerlendirmesinde 57 adet belirtilmektedir; bunların birçoğu, özellikle ABD'nin Batı Yakası'nda hâlâ aktif olarak kullanılmaktadır. Dönemin eleştirmenleri tarafından atıfta bulunulan Owners' Network, halen aktif olan bir filoyu doğrulamaktadır.
Karar
Columbia 50, 1965 yılında boyutu, hızı ve nispeten uygun fiyatı bir araya getiren dönüm noktası niteliğindeki Amerikan fiberglas gezi-yarış teknesidir; aşırı sağlam inşası sayesinde birçoğu aktif hizmette kalmayı başarmıştır. Klasik Tripp hatlarına ve kanıtlanmış açık deniz geçmişine değer veren bir sahibini ödüllendirir; ancak kit halinde inşa edilen ve özel yapım varyantlar dikkatli bir bireysel değerlendirme gerektirir.
Avantajları
- Yarış kazandıran gövdesiyle ilk yılında üretilen en büyük ABD yapımı fiberglas yelkenli
- Dönemin standartlarına göre aşırı sağlam, masif fiberglas yapı
- Çok yönlü arma seçenekleri ve yedi kişilik, iki kamaralı yerleşim düzeni
- Aktif bir kullanıcı topluluğu ve günümüze ulaşan çok sayıda gövde
Dezavantajları
- Salon tabanının altındaki motor, rutin bakımlar için erişimi zorlaştırır
- Kit ve özel versiyonlar (Sailcrafter, Intermezzo), seri üretim özelliklerinden oldukça farklılık gösterir
