Projekt i konstrukcja
S 35 jest budowany przez stocznię Viko Yachts w Polsce według projektu z włoskiego biura projektowego Sergio Lupoli. Kadłub odzwierciedla celowe założenia sportowe. Sam kadłub to pełny laminat wykonany metodą ręcznego układania (hand lay-up), natomiast pokład to przekładka piankowa; grodzie są laminowane zarówno do kadłuba, jak i do pokładu, a recenzent magazynu Yachting Monthly stwierdził, że są one sklejone bezpośrednio z kadłubem, co daje poczucie bezpieczeństwa pod względem ciągłości strukturalnej. Głębokie obła biegną przez większość długości kadłuba i sięgają aż do masztu, połączone pionową dziobnicą oraz wklęsłą pawężą na rufie. Podniesiona listwa balastowa kontynuuje wolną burtę i działa jako mały bulwar, a formowane nadburcia biegną wzdłuż całego jachtu dla dodatkowego bezpieczeństwa na zewnątrz. Kolumny relingu wpasowują się w szerokie podstawy na tych nadburciach, co dobrze rozkłada obciążenia. Wnętrze wykończono okleiną imitującą drewno, zastosowaną na sklejce wodoodpornej, którą uważa się za bardzo trwałą. Jednak na jachtach testowych testerzy magazynu Yacht zauważyli dość duże różnice w wykończeniu drewnianym poszczególnych egzemplarzy, przy czym niektóre powierzchnie w niektórych miejscach wydawały się szorstkie. (1)
Takielunek i prowadzenie
S 35 posiada takielunek ułamkowy z dwoma piętrami salingów na standardowym maszcie o wysokości 13,5 metra, z powierzchnią żagli standardową wynoszącą około 51 m² oraz konfigurowalnym planem ożaglowania, który pozwala na opcjonalne podniesienie masztu o 1,5 metra i zyskanie około dwunastu metrów kwadratowych dodatkowej powierzchni żagli, co zwiększa moc nośną żagli z 3,9 do 4,3. Pełnowymiarowy wózek szotów grota jest osadzony w podłodze kokpitu przed kolumnami sterowymi, jednak standardowy przełożenie 4:1 od wózka do bomu jest zbyt słabe, aby mocno napiąć grot przy wzmacniającym się wietrze – ten brak sprawdzono na jachcie testowym stoczni Yacht, rozwiązując go poprzez użycie dodatkowego kotwicznego łańcucha z talii. Pod żaglami przy wietrze o sile 3 do 4 stopni w skali Beauforta testerzy odnotowali prędkość 5,5 węzła i kąt zwrotu wynoszący 90 stopni, co definiuje go jako czysty jacht turystyczny; przy słabszym wietrze spada poniżej pięciu węzłów i ma tendencję do przechylania się, choć w pozostałych warunkach prowadzi się neutralnie. Przy opcjonalnym silniku Yanmar o mocy 30 KM osiąga prędkość podróżną 7 węzłów, ale hałas w kabinie rufowej i kokpicie przekracza wtedy 80 decybeli, co testerzy ocenili jako głośne. (1)
Wnętrze i miejsca do spania
Pod pokładem w S 35 może spać sześć osób. Koje w salonie są proste, równoległe i mają długość 1,88 metra niezależnie od układu, natomiast koje w kabinie rufowej mają długość 1,85 metra. Wersja dwukabinowa posiada dużą, ale płaską koję rufową pod głęboką podłogą kokpitu, która na prawej burcie przechodzi w nieużytkowany przestrzeń. Stocznia Viko nie zastosowała żadnych wnętrznych listew wykończeniowych poza podsufitką i toaletami, co maksymalizuje przestrzeń bagażową i umożliwia dostęp do zewnętrznej części kadłuba. Jednak sztywna podsufitka pozostawia tylko jedną demontowalną panelik wokół pilersu balastowego i nie zapewnia dostępu do pokładówki. Kabina dziobowa jest dość podstawowa, z koją V umieszczoną wyraźnie nisko w kadłubie. Sam kokpit jest głęboki i osłonięty wysokimi zrębnicami, z dwoma kołami sterowymi o średnicy 80 cm oraz ławkami o długości 1,55 m, umieszczonymi 40 cm nad podłogą kokpitu, a zrębnica kolejne 44 cm powyżej nich.
Znane problemy
Poza słabym standardowym szotem grota, w testach z tamtego okresu ujawniło się kilka drobnych wad. Antypoślizgowa powłoka pokładówki pozostawiała spore gładkie obszary, a niektóre podstawy stójek relingu na jachcie testowym wykazywały już ślady rdzy. Gniazdo masztu nie utrzymywało się na miejscu, łożyska steru były tępe, a olinowanie miało zbyt małe napięcie – dolny wantowy na zawietrznej burcie falował na wietrze. Pod pokładem brakowało zaczepów do trzymania otwartych drzwi, stopnie zejściówki były gładkie i płaskie (co utrudniało schodzenie po nich w deszczu), nic nie podpierało tych stopni dla dostępu do silnika, w kambuzie brakowało listwy ochronnej, a testerzy stwierdzili całkowity brak izolacji silnika.
Uwagi dotyczące właścicieli
Standardowe wyposażenie obejmuje kompas, lodówkę, zbiornik fekaliów, bukszpryt, okna kadłubowe oraz cztery małe i dwa duże luki pokładowe, podczas gdy stół w kokpicie, system rolowania żagli oraz platforma kąpielowa są dodatkami; opcjonalnie dostępna jest opuszczana platforma kąpielowa oraz formowany bukszpryt do spinakerów asymetrycznych. Pojemność zbiorników jest skromna: około 140 litrów wody w torbie oraz 60 litrów oleju napędowego, przy jednym akumulatorze o pojemności 60 Ah w specyfikacji standardowej. Stocznia oferuje 2-letnią gwarancję na osmozę.
Werdykt
Viko S 35 to przemyślany, nowoczesny jacht turystyczny z polskiej stoczni z włoskim sportowym rodowodem. Jego kadłub z obłem, konfigurowalny takielunek i naprawdę dobrze chroniony, głęboki kokpit czynią go dzielnym kandydatem do żeglugi przybrzeżnej i oceanicznej w klasie CE A/B, jednak kupujący powinni zaplanować budżet na modernizację szotów grota i olinowania oraz pogodzić się z surową wykończeniem wnętrza w niektórych egzemplarzach.
Zalety
- Niski współczynnik obciążenia żagli i opcjonalny wyższy takielunek zapewniający żywe zachowanie na wodzie
- Głęboki, bezpieczny kokpit z podwójnymi kołami sterowymi i formowanymi nadbudówkami
- Sześć miejsc do spania z długimi kojami w salonie oraz elastyczny układ dwukabinowy
- Sztywno laminowane grodzie i konstrukcja kadłuba z pełnego laminatu
Wady
- Standardowy system szotów grota o przełożeniu 4:1 jest niewystarczający przy silniejszym wietrze
- Minimalna izolacja silnika i głośny opcjonalny układ o mocy 30 KM
- Niekonsekwentne wykończenie drewniane i ograniczona przyczepność na pokładówce
- Małe standardowe zbiorniki i pojedynczy akumulator 60 Ah
