Projekt i konstrukcja
Targa 96 to jednokadłubowiec z litego laminatu poliestrowo-szklanego, w którym kadłub i pokład są formowane z tego samego materiału, co sprawia, że sezonowa konserwacja jest dla właściciela łatwa – laminat wymaga minimalnych nakładów pracy w sezonie żeglarskim. Stosunek balastu do wyporności wynosi 36%, co jest wartością wyższą niż tylko u około jednej czwartej porównywalnych konstrukcji, podczas gdy stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 247 plasuje go w kategorii „umiarkowanego jachtu regatowego”, a nie ciężkiego jachtu turystycznego. Stosunek długości do szerokości (L/B) wynoszący 3,19 sprawia, że jest on smuklejszy niż u nieco ponad połowy podobnych łodzi, a powierzchnia zmoczona wynosząca blisko 26 metrów kwadratowych sprawia, że jego ślad w wodzie jest skromny jak na tę długość. (1)
Kil i zanurzenie
Stocznia Targa OY oferowała model 96 w ponad jednej konfiguracji kilu. Jedną z alternatyw jest żeliwny finkil o zanurzeniu wynoszącym około 1,50 do 1,60 metra w zależności od obciążenia, co pozwala na wpływanie jachtu do większości marin, których minimalne zanurzenie wynosi zaledwie 1,50 – 1,60 metra. Dostępny był również ołowiany finkil o mniejszym zanurzeniu, wynoszącym około 1,40 do 1,50 metra, pozwalający na wpływanie nawet do płytkich portów. Ster na skegu i układ z finkilem są konwencjonalne jak na tamte czasy, ale różnica w zanurzeniu dawała kupującym realny wybór między żeglugą boczną przybrzeżną a maksymalną stabilnością. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Z fabryki wychodziły dwa typy ożaglowania: ułamkowe oraz topowe. Wersja ułamkowa niesie grot i fok o łącznej powierzchni 36,5 metra kwadratowego, a jej mniejsze żagle przednie ułatwiają wykonywanie zwrotów przez sztag – co wówczas oceniano jako zaletę zarówno dla żeglarzy turystycznych, jak i regatowych. Ożaglowanie topowe jest nieco mniejsze i wynosi 34,8 metra kwadratowego. We wszystkich wersjach jacht ma nieco większą powierzchnię żagli niż 73 procent podobnych jednostek, a stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) z genuą o powierzchni 135% osiąga wartość 16,2 – co sprawia, że przy słabym wietrze jest szybszy tylko od około 18 procent swoich rówieśników. To szczere przyznanie, że nie jest to lekka łódka regatowa. (1)
Profil osiągów
Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 6,8 węzła, a wskaźnik wywrotności na poziomie 1,85 uprawniałby ten jacht do regat oceanicznych samą tylko według tej formuły. Wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) w przedziale od 23,4 do 25,8 plasuje go wygodniej niż 62 procent podobnych konstrukcji, a stopień zanurzenia wynoszący około 157 kg na centymetr świadczy o tym, że kadłub stabilnie osiada pod obciążeniem. Wskaźnik prędkości względnej (Relative Speed Performance) na poziomie 31 oznacza, że jacht wyprzedza około jedną trzecią swojej klasy, co potwierdza jego status umiarkowanego ścigacza.
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Targa 96 wyposażono w sześć lub siedem miejsc do spania, kambuz oraz toaletę. Pojemność zbiornika wody słodkiej wynosi 150 litrów, a zbiornik paliwa ze stali o tej samej pojemności. Układ wnętrza pozwala na nocleg małej rodzinie lub załodze regatowej, a konstrukcja z laminatu sprawia, że powierzchnie wewnętrzne pozostają łatwe w utrzymaniu przez cały sezon.
Opcje napędu
W dokumentacji pojawiają się dwie linie silników diesla. W latach 1975–1978 jacht mógł być wyposażony w silnik Volvo Penta MD2B o mocy 25 KM z przekładnią wałową, osiągającą prędkość maksymalną około 6,0 węzła. Od 1978 do 1984 roku wymieniono silnik MD11C o mocy 23 KM z przekładnią Saildrive, z prędkością podawaną na poziomie 7,6 węzła. Każdy z nich jest skromnym napędem pomocniczym dla jachtu o wyporności 9000 funtów, odpowiednim do wychodzenia z marin i żeglugi w ciszy, a nie do długich przejść. (1)
Werdykt
Targa 96 to przemyślany, zróżnicowany skandynawski projekt, który nagradza kupującego, który uważnie przeczyta tabliczkę techniczną. Dostępność wielu wersji kilu i takielunku, w połączeniu ze wskaźnikiem komfortu przewyższającym większość konkurentów, czyni z niej wiarygodny mały jacht turystyczno-regatowy, podczas gdy skromne opcje napędowe i ograniczone osiągi przy słabym wietrze są ceną do zapłacenia.
Zalety
- Solidny kadłub i pokład z laminatu poliestrowo-szklanego o niskich wymaganiach sezonowej konserwacji
- Opcja ołowianego kilu o małym zanurzeniu do dłuższej żeglugi przybrzeżnej
- Takielunek ułamkowy ułatwia wykonywanie zwrotów przez załogę w małej liczbie osób
- Wskaźnik komfortu powyżej 62% w porównaniu do podobnych konstrukcji
Wady
- Prędkość przy słabym wietrze poniżej większości porównywalnych jachtów pod genuą
- Mały silnik pomocniczy ogranicza osiągi na biegu wstecznym i napędzie
- Zbudowano mniej niż 200 sztuk, więc specyfikacja różni się znacznie między poszczególnymi jednostkami
