Projekt i konstrukcja
Kadłub jest budowany ręcznie metodą laminowania z litego, bezpróżniowego laminatu poliestrowo-szklanego (GRP), przy użyciu głównie włókna szklanego, ale w krytycznych miejscach wzmocnionego Kevlarem, zwłaszcza poniżej linii wodnej, oraz żywicy izoftalowej w celu zwiększenia odporności na przesiąkanie wody. Sztywność zapewniają konwencjonalne wzdłużniki nad i pod linią wodną oraz strukturalne denniki w najniższych partiach kadłuba. Pokład posiada rdzeń z balsy dla uzyskania sztywności, redukcji masy i izolacji, jednak tam, gdzie przenoszone są obciążenia, balsa ustępuje miejsca sklejkowi wodoodpornej, a wszystkie okucia nośne są mocowane na aluminiowych płytach wzmacniających. Połączenie kadłuba z pokładem wykorzystuje wewnętrzną kołnierz na nadwodziu, do którego laminowany jest pokład. Przy wyporności 70 547 funtów i 20 723 funtów ołowiu w finkilu o krótkiej ośi oraz aerodynamicznym bulbie balastowym pochylonym ku rufie, stosunek balastu wynoszący 29% i standardowe zanurzenie bliskie dziewięciu stóp umieszczają większość tej masy nisko i centralnie; ster jest przeniesiony na skeg. Stocznia twierdziła, że ma doświadczenie w pracy z kompozytem węglowym i technologią próżniową, ale nie zamierzała używać klientów jako królików doświadczalnych przy ich wprowadzaniu. (2)
Takielunek i prowadzenie
Hallberg-Rassy 62 posiada ożaglowanie typu slup topowy z masztem o wysokości 86 stóp, generujące powierzchnię żagli wynoszącą 2067 stóp kwadratowych (pomiar obejmuje grot oraz 100% przedniego trójkąta), przy stosunku powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 19,4 oraz stosunku wyporności do długości (D/L) wynoszącym 189, co wskazuje na ogromny potencjał prędkości przy słabych i umiarkowanych wiatrach. Zainstalowano prawdziwy sztag pomocniczy do stawiania sztaksla lub foka sztormowego, a solidny maszt z trzema piętrami salingów pracuje bez baksztagów, ale z podwójnymi wantami przednimi i tylnymi. Celem projektanta, jak zauważyła stocznia, było stworzenie dobrze zbalansowanego jachtu, lekkiego i responsywnego na ster, a zarazem stabilnego kursowo. Na wodzie testerzy stwierdzili, że jacht potrafi bezpiecznie ostrzyć pod silny wiatr na krótkiej, stromej fali przy stałej prędkości 7,5 do 8 węzłów i około 40 stopniach kąta do wiatru pozornego, dzięki czemu ster hydrauliczny zapewnia precyzyjne czucie i sprawia, że prowadzenie tego jachtu jest niezwykle satysfakcjonujące. Regatowe osiągnięcia jachtu potwierdzają jego przeznaczenie: łatwe zwycięstwa w klasie ARC, zwycięstwa w klasyfikacji generalnej w trasach jako pierwszy wśród 178 jachtów płynących w pełnym tyłach oraz czyste półmetki we wszystkich pięciu wyścigach w klasie Cruising Class 1 podczas Antigua Sailing Week.
Pokład i kokpit
Kluczowa zmiana objęła pokład wraz z wprowadzeniem podzielonego kokpitu: na rufie znajduje się strefa robocza z dwoma kołami sterowymi, a na dziobie jeden z najbezpieczniejszych, przyjaznych dla rodziny kokpitów w jachcie tej wielkości. Układ pokładu skupia się wokół niskoprofilowej konstrukcji kabiny Deck Saloon przechylonej ku rufie od podstawy masztu, otwierającej się na duży centralny kokpit flankowany przez burtowe płyty dennikowe, z podwójnymi kołami sterowymi i konsolami na lewej i prawej burcie. Pokład dziobowy jest niemal płaski, dziób szeroko otwarty, a półpokłady wolne, podczas gdy za wnęką sterową wznosi się piętrowa platforma rufowa (fantail) aż do wklęsłej platformy do wchodzenia w pawęży. (1)
Wnętrze i kabiny
Poniżej projekt kadłuba Roba Humphreya znajduje swoje odzwierciedlenie w układzie wnętrza opracowanym przez projektanta wnętrz Dicka Younga. Standardowy układ obejmuje pełnowymiarowy salon na pokładzie z dużą owalną kanapą i jadalnią na prawej burcie oraz ławami do płytkiej zabawy, a także stanowiskiem nawigacyjnym i centrum łączności na lewej burcie. Wykończenie wnętrza to amerykański biały dąb i wiśnia, z tradycyjnym tekstem jako opcją. Trzy podwójne kabiny dzielące dwie toalety znajdują się w części dziobowej, schodząc niżej o jeden stopień, natomiast przejściowy kambuz-przejście na lewej burcie prowadzi do rufowej kabiny armatorskiej z toaletką/westchnią biurową, przestronną toaletą z prysznicem oraz prywatnym wyjściem na fantail. Piąta kabina podwójna z dwiema kojąmi ułożonymi jedna nad drugą znajduje się na prawej burcie za jadalnią; model 62 był również dostępny w wersji czterokabinowej, a Young sugerował zmniejszenie liczby miejsc do dwóch dodatkowych kabin dwuosobowych. Oferowano nawet trzy osobne przedziały toaletowo-prysznicowe, a przestrzeń mieszkalna plasuje się na poziomie wielu znacznie większych jachtów.
Właściwości nautyczne i żegluga oceaniczna
Poza trasami regatowymi, 62 jest dzielnym jachtem do rejsów dookoła świata, potrafiącym pokonywać 200 mil w ciągu dnia w pełnym wyposażeniu turystycznym i oferującym doskonałe osiągi pod żaglami. Zwycięzca regat America's Cup i Fastnet, Gary Jobson, popłynął nim na Arktykę, docierając do 80 stopni szerokości geograficznej północnej, co jest dowodem na morski zasięg kadłuba i łagodną na fali formę, która spokojnie radzi sobie z obciążeniem i trudnymi warunkami pogodowymi.
Werdykt
Oyster 62 to przemyślana ewolucja projektu Oyster: jacht oceaniczny z pokładem wyspowym (Deck Saloon) zaprojektowany przez Humphreysa, który nie traci ani kubika przestrzeni i komfortu, na rzecz agresywnego ożaglowania i potencjału do żeglugi w lekkich i umiarkowanych prędkościach, który obiecują jego parametry. Solidny kadłub z laminatu z wzmocnieniami Kevlar oraz zrównoważona strategia konstrukcji rdzenia pokładu świadczą o trwałej konstrukcji morskiej, podczas gdy podzielony kokpit i udokumentowane wyniki regat plasują go jako poważny jacht turystyczny dla żeglarza, a nie zwykły pływający apartament.
Zalety
- Wyższy takielunek, dłuższa linia wodna i większa pojemność niż w Oyster 61, z udokumentowanymi rejsami na 200 mil i zwycięstwami w klasie ARC
- Solidny kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego bez rdzenia (non-cored) z Kevlarem poniżej linii wodnej i żywicą izoftalową zapewniającą odporność na przesiąkanie
- Podzielony kokpit z bezpieczną dziobową strefą dla rodziny i rufowym kokpitem sterowym z dwoma kołami sterowymi
- Układ wnętrza do pięciu kabin z rufową apartamentem armatora i pełnowymiarowym salonem pokładowym, rywalizujący z większymi jachtami
Wady
- Przy masie 35 ton i stosunku D/L wynoszącym 189 nie jest lekkim jachtem wiatrowym, pomimo umiarkowanego SA/D
- Standardowe zanurzenie 8'6" ogranicza akweny płytkie
- Układ z pięcioma kabinami może wydawać się ciasny w porównaniu z alternatywnym układem czterokabinowym
