Projekt i konstrukcja
Zarówno kadłub, jak i pokład wykonane są z ręcznie układanego laminatu poliestrowo-szklanego, a kil jest żeliwny – prosta, solidna część podwodna połączona ze sterem na skegu. Przy szerokości bliskiej 13,75 stopy i stosunku długości do szerokości wynoszącym 2,92, kadłub jest szeroki i nastawiony na przestrzeń, a nie na smukłe linie. Stosunek balastu do wyporności wynosi 29%, przy czym wyporność ta plasuje jacht w kategorii jachtów o bardzo dużej wyporności (DL-ratio 446). Powierzchnia zmoczona wynosi około 495 stóp kwadratowych, a długość wodnica (L/W) to około 1575 funtów na cal – oba te liczby podkreślają, jak duża masa jachtu porusza się przez wodę. Wskaźnik wywrotności wynosi 1,68, a wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) 46,9, co dopełnia obraz stabilności. Teoretyczna prędkość kadłubowa dla jednostki wypornościowej o tej długości wynosi 7,7 węzła.
Ożaglowanie i prowadzenie
Jacht został zbudowany z ożaglowaniem kecz, a jeden z dawnych właścicieli opisuje go dokładniej jako kecz z ożaglowaniem kutrowym, niosący spinaker asymetryczny oraz lekką genuę typu Code D. To podzielone ożaglowanie z lekką genuą pozwala nielicznej załodze na łatwe kontrolowanie powierzchni żagli i zapewnia możliwość kontynuowania żeglugi, gdy wiatr ucichnie. Zanurzenie wynosi od około 1,90 m do 1,98 m w zależności od obciążenia, co ogranicza jego eksploatację do głównych marin. Prędkość maksymalna wynosi 10,0 węzła w opisywanych warunkach, podczas gdy teoretyczna prędkość maksymalna kadłuba wypornościowego pozostaje na poziomie 7,7 węzła – różnica ta wskazuje bardziej na charakterystykę jachtu-motorówki niż na czyste osiągi żaglowe. (1)
Warunki mieszkalne
Wnętrze, podobnie jak w większości innych jachtów tego typu, wykończone jest tekiem. Kontekst stoczniowy plasuje go w linii Siltala jachtów turystycznych z sterówką, których wyposażenie według jednego z właścicieli obejmuje dwa stanowiska sterowe – jedno osłonięte i drugie na rufie – co doskonale sprawdza się podczas długich przejść w zimnych lub mokrych warunkach. Pojemność wnętrza wynikająca z szerokości i dużej wyporności pozwala na układ przystosowany do mieszkania na pokładzie, a nie na ogołocony wnętrze regatowego jachtu.
Właściciele i wyposażenie
Właściciele wymieniają w instalacji zaburtową odsalarkę, generator wiatrowy oraz generator prądotwórczy (genset) obok podwójnego stanowiska sterowego i kotwicy. Ta niezależność energetyczna i wodna potwierdza własną ocenę właściciela, który uważa, że jacht jest w pełni zdolny do żeglugi dookoła świata. Przekładnia wałowa to proste i łatwe w serwisowaniu rozwiązanie dla pojedynczego silnika Diesla. (1)
Werdykt
Nauticat 43 to stworzony z myślą o jednym celu, ultraciężki motorsailer z rodowodem Sparkman & Stephens i kadłubem z ręcznie układanego laminatu poliestrowo-szklanego, zbudowanym przez stocznię Siltala Yachts Oy. Ożaglowanie typu kecz z opcjami na słabe wiatry, duża powierzchnia zmoczona i wysoki wskaźnik komfortu czynią go przede wszystkim jachtem do żeglugi oceanicznej. Zanurzenie i wyporność przemawiają raczej za zaplanowanymi postojami w marinach niż eksploracją zakamarków rzek. Informacje na temat materiału kilu są rozbieżne – jeden z przeglądów wymienia żeliwo, podczas gdy inne dane sugerują ołów.
Zalety
- Bardzo duża wyporność i wskaźnik komfortu wynoszący 46,9 sprzyjają stabilności na pełnym morzu
- Ożaglowanie typu kutra z genuą Code D i spinakerem asymetrycznym rozszerza zasięg żeglugi przy słabym wietrze
- Doniesienia właścicieli o obecności dwóch stanowisk sterowych, odsalarki, generatora wiatrowego i generatora prądotwórczego ułatwiają globalną turystykę
Wady
- Zanurzenie wynoszące 1,89–1,98 m ogranicza możliwość pływania do głównych marin
- Powierzchnia zmoczona wynosząca 46,3 m² i wskaźnik DL na poziomie 446 potwierdzają ociężałą żeglugę w słabym wietrze pod samymi żaglami
- Według opinii kil jest z żeliwa, a nie ołowiu, jak sugerują niektóre dane
