Projekt i konstrukcja
Kadłub Formosa 47 wykonany jest z litego laminatu poliestrowo-szklanego w konfiguracji z finkilem i sterem mocowanym na skegu, a sam kil to żeliwo. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynosi 289 przy linii wodnej, co plasuje go mocno wśród ciężkich, pojemnych jachtów turystycznych. Wskaźnik komfortu na poziomie 36,09 oraz wskaźnik wywrotności w granicach 1,79–1,80 plasują go w przedziale uznawanym przez ówczesne analizy za akceptowalny do oceny regat oceanicznych na podstawie samej tej formuły. Stosunek szerokości do długości (B/D) wynoszący 3,30 daje kadłub, który recenzenci opisywali jako bardziej przestronny niż w około dwóch trzecich porównywanych projektów, a projektant najwyraźniej celowo wybrał nieco szerszy kształt kadłuba. Stosunek balastu do wyporności (B/D) na poziomie około 32–37% – wyższy niż w większości podobnych jachtów żaglowych – zapewnia mu moment prostujący, który w ówczesnych komentarzach wiązano ze średnią powyżej przeciętnej odpornością na przechyły. (1)
Takielunek i obsługa
Jacht został dostarczony jako kecz topowy o podawanej powierzchni żagli wynoszącej 125 metrów kwadratowych i stosunku SA/D bliskim 21,9; oferowano również takielunek kutra. Finkil zapewnia doskonałą manewrowość w ciasnych miejscach, ale kosztem części stabilności kursowej w porównaniu z długim kilem. Przy powierzchni zmoczonej wynoszącej około 59 metrów kwadratowych i prędkości kadłubowej na poziomie około 8 węzłów, jacht jest zbudowany do stabilnej żeglugi przelotowej, a nie do przyspieszania. Rozmiary szotów według danych z tamtego okresu sięgają 16 mm średnicy dla prowadzenia foka, genui, szotu grota i spinakera, przy czym sam szot grota ma długość określoną na nieco ponad 35 metrów.
Warunki mieszkalne
Pod pokładem jacht wyposażony jest w 11 miejsc do spania, co odzwierciedla układy trzykabinowe dla armatorów oraz poprzednie plany wnętrz czarterowych, które pojawiały się we flocie. Pojemność zbiornika wody wynosząca 340 galonów i zbiornika paliwa 180 galonów pozwala na długie, samodzielne rejsy z dala od portu, a silnik wysokoprężny Lehman Ford o mocy 80 KM napędza bezpośredni układ wału przekładniowego odpowiedni do jej wyporności.
Znane problemy
Głównym ograniczeniem operacyjnym jest zanurzenie: wynoszące około 2,25 do 2,35 metra w zależności od obciążenia, zmusza jacht do korzystania głównie z dużych portów. Jest to bezwzględna konsekwencja geometrii finkilu, a nie wada, ale determinuje miejsca, w których można go postawić do nocowania i tankowania. (Źródła różnią się co do dokładnego zanurzenia: SailWiki podaje 2,26 m, a yachtdatabase 2,25–2,35 m). (2)
Werdykt
Formosa 47 to ciężki, szeroki kecz z finkilem z ostatnich lat tajwańskiej produkcji stoczni Formosa, oferujący przestronne wnętrze i bezpieczny profil balastowy do żeglugi pełnomorskiej. Jej zanurzenie oraz ograniczona rocznikowo produkcja są głównymi zastrzeżeniami dla kupującego porównującego ten jacht z bliźniaczymi konstrukcjami o mniejszym zanurzeniu.
Zalety
- Wysoki stosunek balastu poprawia moment prostujący i odporność na przechyły
- Przestronny kształt kadłuba z 11 miejscami do spania i dużymi zbiornikami
- Finkil zapewnia doskonałą manewrowość w ciasnych przestrzeniach
Wady
- Duże zanurzenie ogranicza dostęp do głównych marin
- Finkil traci stabilność kursową w porównaniu z długim kilem
- Budowa w jednym roku (1980) ogranicza wspólnotę flotową
