Projekt i konstrukcja
F-24 Mk II posiada kadłub o smukłym i bardzo smukłym dziobie, sekcji śródokręcia w kształcie litery U oraz stosunkowo płaskiej, szerokiej rufie, która ma tłumić kołysanie wzdłużne i zapewniać siłę nośną do wchodzenia w ślizg. Przy minimalnym nawisie kadłuba jacht łatwo wchodzi w ślizg przy większości wiatrów o sile dwucyfrowej. Pływaki (amas) mają zaokrąglone sekcje w kształcie litery V, zoptymalizowane pod kątem maksymalnej siły nośnej po zanurzeniu i minimalnego oporu, przy średnim stosunku szerokości do długości zbliżającym się do 20:1, a sam jacht charakteryzuje się umiarkowaną szerokością i pływakami o dużej wyporności. Opatentowany przez Corsair system składania ramion Farrier pozwala na złożenie pływaków, co zmniejsza szerokość z 17 stóp i 11 cali do 8 stóp i 2 cali w celu transportu na przyczepie. (1)
Pod względem konstrukcyjnym F-24 to pokaz lekkich, zaawansowanych kompozytów. Budowa wykorzystuje włókno węglowe i wzmocnienia z Kevlaru, technikę formowania próżniowego (vacuum-bagging), podwójnie polarizowane tkaniny, żywicę epoksydową zmodyfikowaną akrylem, żelkot NPG oraz rdzeń z pianki PVC, z powłokami barierowymi z żywicy winyloestrowej i izoftalowej na całym laminacie. Kadłub i pokład łączą się poprzez uniwersalnie sklejane połączenia typu „top hat”, grodzie są laminowane w siedmiu miejscach, a baki (akas) osadzone są na nierdzewnych sworzniach obrotowych w gniazdach wspartych grodziami wewnętrznymi. Solidne aluminiowe podpory wspierają belkę od dołu, choć sama belka ma wystarczającą wytrzymałość na obciążenia żeglarskie. Mała partia jachtów wykazywała pękanie pianki PVC (oil-canning) w belkach spowodowane niewłaściwym utwardzeniem żywicy, co zostało już usunięte poprzez wycofanie produktu i naprawę. Pianka wypornościowa w kadłubie i belkach sprawia, że trimaran będzie dryfował nawet przy zalaniu wszystkich przedziałów. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Wersja Mk II zastąpiła obrotowy miecz mieczem szybrowym (daggerboard) i wprowadziła ster na pawęży, nowy maszt obrotowy z takielunkiem jedno-salingowym oraz grot z kwadratowym topem (square-top). Maszt obrotowy okazał się niezwykle użyteczny w praktyce, a uprzednia regulacja kąta obrotu dodawała cennego elementu kontroli nad żaglami. Szybrowa działa dobrze i prosto, a sztormbort na rolerze na końcu wysuwanego bukszprytu znacznie zwiększa zasięg na kursach pełnych. Poprawa osiągów wynikała bezpośrednio ze zmniejszenia masy oraz z korzyści hydrodynamicznych płynących z miecza szybrowego, a także z zalet aerodynamicznych masztu obrotowego i grota z kwadratowym topem. Rezultatem jest jacht, który utrzymuje maksymalny kąt przechyłu na poziomie nieco ponad 15 stopni i osiąga ekscytujące prędkości – w kampanii „Master Blaster” w 1994 roku zdobył on mistrzostwo Australian Open w kategorii wielokadłubowców transportowanych na przyczepie. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem F-24 oferuje raczej warunki przypominające biwak niż komfort pełnomorskiej turystyki. Wysokość w kabinie ogranicza się do siedzenia na ławkach z kolanami przy kolanach – to początek i koniec tego, co dostępne, choć dobrze działający podnoszony dach ułatwia życie na kotwicy. Koje rufowe są wystarczająco długie dla dorosłych, natomiast dziobowa podwójna koja nadaje się tylko dla małych dzieci. Nie ma tu osobnej toalety; zazwyczaj stosuje się toaletę turystyczną (porta-potti), a materiałowa wkładka wewnętrzna świetnie przyjmuje mocowania na rzepy. Przy wyporności 1690 funtów i zalecanym silniku zaburtowym o mocy 5 KM jacht powraca do portu szybciej niż przy 6 węzłach prędkości. (1)
Znane problemy i remonty
Inspekcja Practical Sailor wykazała niewielką, wycofaną z produkcji partię z tendencją do pękania laminatu w sekcjach poprzecznych, jednak właściciele zgłaszali również delikatny żelkot łatwo odciskający się pod wpływem sił, luz na zawiasie steru oraz problem z wodnicy na sterze, który jeden z właścicieli opisał jako powodującą kawitację przy szybkim dryfie na kotwicy. Farrier zaprojektował opcjonalną bramkę na sterze, aby rozwiązać problem kawitacji. Są to kwestie, które uważny kupujący sprawdza, ale żadna z nich nie podważa solidności samej konstrukcji. (1)
Werdykt
F-24 Mk II to zorientowany na transport jacht żaglowy typu trimaran: lekki, składany i szybki, wyposażony w dopracowany takielunek oraz bezpieczeństwo zapewniające pływak z pianki. Nie jest to jacht turystyczny z kabiną, ale jako szybki jacht dzienny i przybrzeżny kamper pozostaje punktem odniesienia dla koncepcji małych wielokadłubowców projektanta Farriera.
Zalety
- Składa się do szerokości 8' 2" w celu transportu na przyczepie, zachowując jednocześnie platformę żaglową o długości 17' 11"
- Łatwo wchodzi w ślizg przy minimalnym przechyle i z rotacyjnym takielunkiem typu square-top
- Pianka wypornościowa pozwala na utrzymanie jachtu na powierzchni w przypadku zalania wszystkich komór
- Lekka, zaprojektowana konstrukcja kompozytowa z usuniętym błędem technicznym objętym wycofaniem z rynku
Wady
- Wnętrze to siedzenia z kolanami przy kolanach, koja dziobowa o rozmiarach dziecięcych i brak toalety
- Cienki żelkot łatwo odciska się pod wpływem sił; zgłaszano luz na zawiasie steru oraz problematykę z kawitacją przy wysokich prędkościach
