Projekt i konstrukcja
David Thomas nakreślił jacht 26 z ostrym wejściem dziobu i stosunkowo prostą linią pokładu na rufie, na krótkim długim kilu z bocznymi płetwami nośnymi oraz powiększonym otworem śruby napędowej, który efektywnie nieco skraca kil. Ta wycięta sekcja wokół śruby sprawia, że jacht jest szybszy i bardziej reaktywny, niż można by się spodziewać po konstrukcji z długim kilem, a także generuje bardzo mały efekt śruby (prop walk) w porównaniu do tradycyjnych jachtów o długich kilach. Jedynym podanym kompromisem w konstrukcji jest użycie balastu ołowianego zamiast żeliwnego; stocznia wybrała ołów, aby umożliwić obniżenie podłogi salonu, tracąc na wyższych kosztach budowy na rzecz lepszej wysokości wnętrza i stabilniejszej postawy na lądzie – nawet po osuszeniu na twardym, piaszczystym dnie przechyla się ona maksymalnie o osiem stopni na kotwicy. Dwa kile boczne ułatwiają osuszanie, a sam kil podnoszony pozwala zarówno na żeglugę po płyciznach, jak i na dobre osiągi przy żegludze pod wiatr, gdy tego potrzeba. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Standardowym ożaglowaniem jest kuter gaflowy o tradycyjnym wyglądzie, który przeczy łatwości prowadzenia, prędkości i zdolności do ostrzenia jachtu pod wiatr. Głęboki i wydajny miecz minimalizuje dryf boczny, a grot gaflowy pracuje na dwóch fałach sprowadzonych do kokpitu po prawej stronie pokładówki, dzięki czemu jedna osoba może go postawić w czasie krótszym niż 30 sekund; połączenie podnoszenia topu bomu z lazyjackiem pozwala na ułożenie gafla na bomie, a sam żagiel praktycznie sam się rozwija. Bukszpryt jest chowany przy manewrowaniu w marinie lub cumowaniu, a konfiguracja kutra sprawia, że gdy wiatr tężeje, wystarczy zrolować sztaksel i płynąć na foku, co poprawia również widoczność i utrzymuje obciążenia szotów na tak niskim poziomie, że takielunek doskonale nadaje się do żeglugi z dziećmi na pokładzie. Żeglarze testujący uznali go za dobrze zbalansowany i responsywny przy bardzo słabych wiatrach, z dobrym zachowaniem stabilności kursowej typowej dla tradycyjnych konstrukcji, a przy bardzo lekkich wiatrach jacht sprawnie robi zwroty przez sztag na około 100 stopni. Przy opuszczonym mieczu jacht obraca się wokół niego, co zapewnia precyzyjniejszą kontrolę i szybsze zwroty; przy podniesionym mieczu nadal będzie żeglował ostro na wiatr. Opcjonalne ożaglowanie bermudan (kuter bermudan) zamienia gafel na 5–10 stopni lepsze ostrzenie pod wiatr i eliminuje baksztagi dzięki salingom zamontowanym na rufie. (1)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem model 26 oferuje pełną wysokość stojącą – około 1,9 metra – w sprytnym układzie z czterema miejscami do spania, który stocznia ocenia jako warunki mieszkalne rzucające wyzwanie wielu większym jachtom, a które według boats.com są znacznie większe niż w podobnych konstrukcjach sprzed kilku dekad. Grodzie złączone na pasy i zęby oraz dobra wentylacja przez luki pokładowe i odpowiednie bulaje sprawiają, że wnętrze ma jasny, dopracowany charakter. W mesie może usiąść sześć osób przy dużym, składanym stole na pokładówce miecza, w dziobowej kabinie znajduje się duża podwójna koja V, a w kambuzie na rufie obok zejściówki umieszczono dwupalnikową kuchenkę gazową, pojedynczy zlew, lodówkę lub opcjonalną lodówkę chłodniczą oraz szafki. Przestronny kokpit i liczne schowki dopełniają ten program turystyczny dla rodzin.
Wyposażenie i konstrukcja
Silnik Diesel Yanmar 3YM20 o trzech cylindrach o mocy około 20 KM z trzypłatową śrubą napędową zapewnia moc, a bliższa inspekcja ujawnia dobrze zaplanowane panele dostępu do silnika, które można otworzyć do niemal pełnego serwisu. Standardowa pojemność zbiornika paliwa wynosząca 16 galonów oraz zbiornika wody 66 galonów sprawdzają się podczas żeglugi przybrzeżnej, a powierzchnia żagli wynosząca 473 stopy kwadratowe przy stosunku powierzchni żagli do wyporności na poziomie 17,75 zapewnia dynamiczne osiągi, które zauważyli testerzy, bez przeciążania nielicznej załogi.
Werdykt
Cornish Crabber 26 to doskonały, wszechstronny jacht żaglowy turystyczny, który łączy klasyczną kornwalijską estetykę z całkowicie nowoczesnym, łatwym w obsłudze układem. Jest przestronny jak na swoją długość, stabilny na lądzie i na wodzie, a także szybki w taklowaniu i wykonywaniu zwrotów przez sztag. Wyższa cena za balast ołowiany oraz okresowy urok ożaglowania gaflowego nie przypadną do gustu każdemu, ale jako rodzinny jacht do żeglugi przybrzeżnej trudno mu zarzucić jakieś wady.
Zalety
- Układ z czterema miejscami do spania i pełną wysokością w kabinie dorównującą większym jachtom
- Podnoszony kil i kształt kadłuba pozwalający na osiadanie na dnie i żeglugę po płytkich rzekach
- Szybki, samorozkładający się takielunek gaflowy, łatwy w obsłudze jednoosobowej
- Miecz zapewnia minimalny dryf boczny i precyzyjne halsowanie
- Dobrze zaplanowany dostęp do silnika i minimalny efekt śrubowy
Wady
- Ołowiany balast zwiększa koszty budowy w porównaniu do balastu żeliwnego
- Ożaglowanie gaflowe jest mniej dzielne na silny wiatr niż opcjonalny bermudan
